S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
ویژه‌نامه امام‌زمان عجل‌الله

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 http://dl.3noqte.com/pictures/albums/mahdavi/84.jpg


            بايد بدانيم كه نتيجه توجّه به حضرت بقيّة الله الأعظم ارواحنا فداه ، توجّه به خداوند كريم است ; همانگونه كه توجّه به بقيّه ائمّه طاهرين (عليهم السلام) توجّه به خداوند مى باشد .

            پس زيارت و توسّل به ائمّه اطهار (عليهم السلام) ، مايه توجّه به خداوند كريم است . به اين جهت كسى
كه قصدِ تقرّب به خداوند بزرگ بنمايد به ائمّه اطهار (عليهم السلام)روى مى آورد . در زيارت جامعه مى خوانيم :

 

وَمَنْ قَصَدَهُ تَوَجَّهَ بِكُمْ .

 

كسى كه او (خداوند) را قصد نمايد به سوى شما روى مى آورد .

 

            انسان با توجّه به ائمّه اطهار (عليهم السلام) نه تنها عوامل موفّقيّت و پيشرفت را به سوى خود جلب مى كند بلكه موانع و گناهانى را كه مانع رسيدن به مقامات عالى هستند برطرف مى نمايد ; زيرا به وسيله توجّه به امام زمان ارواحنا فداه و همچنين بقيّه ائمّه اطهار (عليهم السلام)درهاى رحمت و مغفرت الهى به سوى انسان گشوده مى شود و تيرگى هاى باطنى از قلب او برطرف مى شود .

            حضرت باقر العلوم (عليه السلام) در شرح كلام حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) كه فرمودند : «أنا باب الله» ، مى فرمايند :

يعني مَن تَوَجَّهَ بي إِلَى اللهَ غفر له .[1]

 

يعنى كسى كى به وسيله من توجّه به خداوند نمايد آمرزيده مى شود .

 

            بنابراين با توجّه به باب الله ، انسان مورد آمرزش قرار گرفته و گناهان و موانع روحى خود را برطرف مى نمايد .

            گرچه همه چهارده معصوم (عليهم السلام) به دليل دارا بودن «مقام نورانيّت» محيط بر هر عصر و زمانى هستند و انسان ها در هر عصر و زمان بايد توجّه به همه آن بزرگواران بنمايند ولى بر اساس مقامات تنزّليّه زمانيّه ، هر انسانى در هر زمانى كه زندگى مى كند بايد به امام آن عصر توجّه بيشترى داشته باشد .

            اينك به اين روايت توجّه نمائيد :

 

عن عبدالله بن قدامة الترمدي ، عن أبي الحسن (عليه السلام) قال : من شكّ في أربعة فقد كفر بجميع ما أنزل الله عزّوجلّ ; أحدها معرفة الإمام في كلّ زمان وأوان بشخصه ونعته .[2]

 

حضرت فرمودند : كسى كه درباره چهار چيز شكّ كند به تمامى آنچه كه خداوند آن را نازل فرموده كافر شده است ; يكى از آنها شناختن امام در هر عصر و زمان است كه شخص امام را با صفاتى كه داراست بشناسد .

 

            پس در هر زمان معرفت و شناخت نسبت به امام آن زمان واجب است و چگونه ممكن است كسى معرفت به امام زمانِ خويش داشته باشد و از عظمت آن بزرگوار آگاه باشد ، ولى به آن حضرت توجّه نداشته باشد ؟!

            بنابراين ، غفلت و بى توجّهى نسبت به امام زمان ارواحنا فداه و نشناختن اوصاف و خصوصيّات مقام رفيع آن بزرگوار ، اگر چه انسان به ائمّه اطهار ديگر توجّه داشته باشد صحيح نيست .

            پس وظيفه ما در اين عصر و زمان اينست كه به حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه كه در دوران امامت آن بزرگوار هستيم توجّه خاصّ داشته باشيم .

            در دعايى كه يكى از اولياء خدا به يكى از علماى معروف گذشته به نام مرحوم ملاّ قاسم رشتى تعليم دادند و فرمودند : آن را به ديگران ياد بده تا اگر مؤمنى در بلايى گرفتار شد آن را بخواند كه تأثير آن مجرّب است ، مى خوانيم :

يا محمّد يا عليّ يا فاطمة يا صاحب الزّمان أدركني ولاتهلكني .

 

            چون دعا را اين گونه به ايشان تعليم مى نمايند ، مى گويد : اندكى صبر كردم ، فرمودند : اين عبارت را غلط مى دانى ؟ عرض كردم : آرى ; چون خطاب به چهار نفر است و فعل بعد از آن ها بايد جمع باشد .

            فرمودند : اشتباه مى كنى ، زيرا در اين زمان نظم دهنده جهان حضرت بقيّة الله است ، ما در اين دعا حضرات محمّد و على و فاطمه (عليهم السلام) را براى شفاعت نزد آن بزرگوار مى خوانيم و از او به تنهايى استمداد مى كنيم .[3]


            لازم است به اين نكته توجّه داشته باشيم :

            همان گونه كه در زمان پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)و در زمان حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام)جناب سلمان و ابوذر و مقداد و ساير اولياء خدا متوجّه آن بزرگواران بودند و در گرد شمع وجود ايشان مى گشتند و همچنين اولياء بزرگ خدا در زمان امام حسن مجتبى و حضرت سيدّ الشهداء (عليهما السلام) و ... متوجّه آن بزرگواران بودند و از ياد آنان غفلت نمىورزيدند ، در اين زمان نيز آنان كه به تكامل واقعى معنوى راه يافته اند ، ياد و توجّه به حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه را فراموش نمى نمايند .

            در دعاى شريف ندبه مى خوانيم :

 

أين وجه الله الّذي إليه يتوجّه الأولياء .

 

كجاست آن چهره الهى كه اولياء خدا به سوى او توجّه مى نمايند ؟

 

            پس در اين زمان نيز اولياء بزرگ خداوند متوجّه به امام زمان خويش هستند ، گرچه آنان در ميان مردم ناشناخته اند ولى با آن بزرگوار در ارتباط هستند و از فرمايشات آن بزرگوار بهره مند مى شوند ، در زيارت آل يس مى خوانيم :

 

السّلام عليك حين تقرء وتبيّن .

 

سلام بر شما در آن هنگام كه ( قرآن را ) تلاوت مى كنيد و ( اسرار آن را ) بيان مى فرمائيد .

            بنابراين ، در هر عصر و زمانى انسان بايد به امام زمان و زمان خويش توجّه خاصّى داشته باشد . اكنون به اين روايت كه از امام رضا (عليه السلام) نقل شده است توجّه كنيد :

 

عن مولانا الرضا عن آبائه (عليهم السلام) قال : قال رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) في قول الله تبارك وتعالى : ( يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ اُناس بِإِمامِهِمْ )[4] قال :

يدعى كلّ قوم بإمام زمانهم ، وكتاب الله وسنّة نبيّهم .[5]

 

حضرت امام رضا (عليه السلام) از پدران گرامى خود نقل فرمودند كه پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)درباره فرمايش خداوند : «روزى كه همه انسانها را با امامشان فرا مى خوانيم» فرمودند : هر گروهى با امام زمانش و كتاب خداوند و سنّت پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)خوانده مى شود .

 

            هر انسانى در روز قيامت درباره اين سه مسئله حياتى مورد پرس و جو و
بازرسى قرار مى گيرد كه آيا وظيفه خود را نسبت به امام زمانِ خود و همچنين كتاب خدا و روش پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) انجام داده است يا نه ؟

            پس در روز قيامت درباره مسئله مهمّ امامت و آشنايى و توجّه و يا كوتاهى انسان نسبت به معرفت به امام زمانِ خويش مورد سئوال واقع مى شود .

            يكى از راههاى مهمّ توجّه به امام زمان ارواحنا فداه خواندن نمازها ، دعاها و زياراتى است كه از ائمّه اطهار (عليهم السلام) درباره آن حضرت وارد شده است و يا از ناحيه مقدّسه آن وجود مقدّس صادر گرديده است .

            سفارش جناب مولانا محمّد بن عثمان ، دوّمين نايب خاصّ امام زمان ارواحنا فداه به احمد بن ابراهيم در برابر درخواستى كه از ايشان كرده بود ، اين است :

 

توجّه إليه بالزيارة .[6]

به سوى حضرت به وسيله اين زيارت توجّه نما .[7]

            از اين كلام مى توان استفاده نمود كه به وسيله زيارات يا دعاهايى كه در ارتباط با آن حضرت است ، انسان مى تواند به سوى آن بزرگوار توجّه نموده و قلب و باطن خود را به طرف حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه جلب و جذب نمايد .

            مسئله توجّه به مقام و شخصيّت امام زمان ارواحنا فداه و اندوه و غم در هجران و فراق آن بزرگوار نه تنها در زمان غيبت ، بلكه در زمان حضور ائمّه اطهار (عليهم السلام)نيز مطرح بوده و اهل بيت عصمت (عليهم السلام) هر كدام به گونه اى عظمت مقام و شخصيّت حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه را بيان نموده اند و از غيبت و فراق آن سرور عالمِ امكان اظهار تأسّف نموده اند .

            در واقع اهل بيت (عليهم السلام) نه تنها با بيانات خود مردم را موظّف نموده اند كه به ياد سرور عالم هستى باشند و در غيبت و فراق آن بزرگوار اندوهگين و غمناك باشند ; بلكه عملا نيز با ريختن اشك و كشيدن آه از دل پر درد از غيبت طولانى حضرتش ، همه را درس سوز و انتظار آموخته اند ; ولى متأسّفانه شيعيان اين مسئله حياتى را كه در تمام ابعاد زندگى دنيوى و اخروى آنها داراى مهم ترين اثر است ، به دست غفلت و فراموشى و يا كم توجّهى سپردند .

            بزرگانى كه وظيفه داشته و دارند مردم را با اين موضوع بسيار مهمّ كه در عالم هستى تأثير عظيم دارد آشنا نمايند ، سهل انگارى كردند ; و با غفلت و بى توجّهى جامعه شيعه در گذشته و حال از اين مسئله مهمّ و حياتى ، جهان همچنان از نعمت ظهور حضرت بقيّة الله الأعظم ارواحنا فداه بى بهره است و بر اثر دورى و غيبت سرور عالم امام زمان صلوات الله عليه ، عالم هستى به نعمت تكامل در تمام ابعاد علمى و معنوى ، دست نيافته و همچنان زور و زر و تزوير بر جهان و جهانيان حكومت مى كند و ادامه حكومت لعنت شده حبترى ميلياردها انسان مسلمان و غير مسلمان را در چنگال خونبار خود گرفتار نموده است .



            جامعه ما آنگونه در مسائل دنيوى غرق شده و آنچنان چشم به اسباب دوخته كه مسبّب الأسباب را فراموش كرده است، درست است كه دنيا دار اسباب مى باشد و ما بايد براى كارهاى خود در پى اسباب و وسيله باشيم ، ولى اين نبايد تا به آن حدّ باشد كه به
خاطر يافتن وسيله و سبب ، سبب آفرين را فراموش كنيم . جامعه ما ، هم به خداوند كه سبب آفرين است كم توجّه مى باشد و هم از ولىّ و جانشين او غفلت مىورزد .

            يكى از علل مهمّى كه باعث غفلت و يا  كم توجّهى بسيارى از مردم نسبت به امام زمان ارواحنا فداه شده است ، عدم آگاهى آنان از مقام و شخصيّت آن بزرگوار است كه در روايات خاندان وحى كاملا به آن تصريح شده است ، متأسّفانه بسيارى از كسانى كه موظّف بوده اند اين حقايق را به مردم برسانند و آنان را به سوى سرور عالم وجود و رهبر جهان هستى متوجّه سازند ، موفّق به انجام اين وظيفه مهمِّ شرعى نشدند .

            اكنون آنچه را كه برادران حضرت يوسف به حضرت يعقوب گفتند ، به امام زمان ارواحنا فداه عرض مى كنيم و به اين وسيله از پيشگاه امام رئوف طلب عفو و بخشش مى نمائيم :

( يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنّا كُنّا خاطِئينَ ) .[8]

 

اى پدر ما ، براى گناهان ما استغفار نما همانا  كه ما خطاكار بوديم !

 

            اميد است كه با عفو و بخشش آن حضرت از گذشته ما ، آينده را جبران
نموده و در ياد آن بزرگوار باشيم و تا توان داريم ديگران را به سوى ساحت مقدّس آن حضرت متوجّه سازيم .
 
 

 ---------------------------------------
 
[1] . بحار الأنوار : 39/349 .

[2] . بحار الأنوار : 72/135 .

[3] . دار السلام مرحوم عراقى : 317 . تمام اين جريان را در ص 442 اين كتاب نقل مى كنيم .

[4] . سوره إسراء ، آيه 71 .  

[5] . بحار الأنوار : 8/10 .   

[6] . بحار الأنوار : 53/174 .

[7] . مقصود «زيارت ندبه» است كه آن را در اين كتاب در باب زيارات مى آوريم .

[8] . سوره يوسف ، آيه 97 .

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb