S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
ویژه‌نامه امام‌زمان عجل‌الله

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 http://dl.3noqte.com/pictures/albums/mahdavi/88.jpg
 
 
 
 
            آشنائى با عظمت امام زمان ارواحنا فداه وسيله اى بسيار مؤثّر براى وارد شدن در صراط انتظار مى باشد . به اين جهت درباره آن توضيح مى دهيم :

            رواياتى كه از اهل بيت (عليهم السلام) درباره شخصيّت و عظمت امام زمان ارواحنا فداه وارد شده است ، آنچنان مهيّج و تكان دهنده است كه آدمى را به تعجّب مى آورد ! چگونه مى شود با آن همه سخنانى كه در اعماق وجود انسان تأثير مى گذارد ، جامعه ما نسبت به آن بزرگوار آن گونه كه بايد دل نبسته است و زاغ و زغن را به جاى «طاووس بهشت»
برگزيده است ؟ اين همه غفلت چرا ؟ و اين همه فراموشى از چه جهت است ؟

            آيا عالمان و بزرگان دين در اين راه كارى كه شايسته باشد انجام داده اند ؟ آيا قدرتمندان و سردمدارانى كه خود را وابسته به آن حضرت مى دانند خدمتى نموده اند ؟ آيا ثروتمندان و توانمندان شيعه در راه كمك به اساسى ترين مسئله حياتى دين ، كوشش كرده اند ؟ آيا توده مردم با توجّه به امام زمان صلوات الله عليه ، سرنوشت غمبار خويش را تغيير داده اند ؟

            حقيقت اين است كه همه اقشار مردم در اين غفلت زدگى ، كم و بيش داراى تأثير بوده اند ، (اگر چه افرادى بوده اند و هستند از عالمان و غير عالمان ، كه همچون شقايق داغ بر دل داشته و به قدر توفيق و توان خويش به احياء اين امر پرداخته اند .) بگذريم كه حقيقت تلخ است و دل خودپسندان را مى آزارد .

            اكنون كلماتى را از خاندان وحى مى آوريم تا ببينيد آنان با چه عباراتى از آن حضرت ياد نموده اند و چگونه مردم را به سوى آن حضرت متوجّه ساخته اند و چگونه درس بزرگداشت آن حضرت را به ما آموخته اند :

            1 ـ پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمودند :

 

پدرم و مادرم فداى او باد ، او هم نام من و شبيه من است .

 

            اين كلام را پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) به حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) پس از شرح دوران تأسّف بار غيبت امام زمان ارواحنا فداه بيان نموده اند .

            اينك به فرمايش آن حضرت توجّه كنيد :

 

... سيكون بعدي فتنة صمّاء صيلم يسقط فيها كلّ وليجة وبطانة ، وذلك عند فقدان شيعتك الخامس من السابع من ولدك ، يحزن لفقده أهل الأرض والسماء ، فكم مؤمن ومؤمنة متأسّف متلهّف حيران عند فقده .

ثمّ أطرق مليّاً ثمّ رفع رأسه وقال : بأبي واُمّي سميّي وشبيهي وشبيه موسى بن عمران عليه جلابيب النور يتوقّد من شعاع القدس .[1]

بعد از من فتنه اى ايجاد مى شود كر كننده و بسيار سخت ، كه در آن هر شخص برگزيده و رازدار سقوط مى كند و اين در هنگامى است كه شيعيان تو پنجمين نفر از هفتمين امام از فرزندان تو را گم كنند ، براى فقدان او اهل آسمان و زمين غمگين مى شوند ، پس چه بسيارند مردان و زنان باايمانى كه در هنگام غيبت او ، متأسّف و اندوهگين و حيرانند .

سپس آن حضرت سر خود را به آرامى پائين برده و آن گاه سر بلند نموده و فرمودند :

پدر و مادرم فداى او باد ، هم نام من و شبيه من و شبيه موسى بن عمران است ، بر او پيراهن هايى از نور است كه از شعاع قدس فروغ مى گيرد .

 


            2 ـ حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) درباره آن حضرت فرمودند :

جانم فداى او باد ...

 

            اين كلام را مرحوم علاّمه مجلسى به حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) نسبت داده و فرموده است در ديوان شعرى كه منسوب به آن حضرت مى باشد ، از آن بزرگوار نقل شده كه فرمودند :

 


فثمّ يقوم القائم الحقّ منكم *** وبالحقّ يأتيكم وبالحقّ يعمل

سميّ نبيّ الله نفسي فداؤه *** فلاتخذلوه يا بنيّ وعجّلوا[2]

 

            يعنى پس در آن هنگام ( بعد از حكومت هاى ناشايسته ) از شما كسى كه حق را به پا مى دارد قيام مى كند ، و حقّ را براى شما مى آورد و به آن عمل مى كند .

            هم نام پيغمبر خداوند است جانم فداى او باد ، پس اى فرزندانِ من يارى او را ترك نكنيد و براى ياريش شتاب كنيد .

 

            3 ـ حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) :

 

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد .[3]

            اوّل مظلوم عالم حضرت امير مؤمنان (عليه السلام) پس از بيان اوصاف جسمانى امام زمان ارواحنا فداه با بيان جمله اى كه آورديم اشتياق عظيم قلبى خويش را اظهار نموده اند .

            اين روايت را جناب جابر جعفى كه از نقباء و از اصحاب سرّ امام باقر و امام صادق (عليهما السلام) بوده نقل نموده است .

            در اين روايت حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) به بيان صفات نيكوى جسمانى امام زمان ارواحنا فداه اكتفا كرده اند و از تشريح خصلت هاى معنوى و قدرت هاى ملكوتى آن حضرت خوددارى فرموده اند ، زيرا با كسى سخن مى گفته اند كه علّت اصلى همه تباهى ها و فسادها در عالم خلقت است .

 
           اكنون به اين روايت توجّه كنيد :

            جناب جابر جعفى مى گويد : از امام باقر (عليه السلام) شنيدم مى فرمود :

 

ساير عمر بن الخطّاب اميرالمؤمنين (عليه السلام) فقال : أخبرني عن المهديّ ما اسمه ؟

فقال : أمّا اسمه فإنّ حبيبي عهد إليّ أن لا احدّث باسمه حتّى يبعثه الله ، قال : فأخبرني عن صفته .

قال : هو شابٌّ مربوع حسن الوجه حسن الشعر ، يسيل شعره على منكبيه ، و نور وجهه يعلو سواد لحيته ورأسه ، بأبي ابن خيرة الإمآء .[4]

 

عمر بن خطاب در خدمت حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) راه مى رفت به آن بزرگوار عرض كرد : مرا از نام مهدى خبر ده .

حضرت فرمودند : امّا اسم او را حبيب من از من پيمان گرفته است كه از نام او سخن نگويم ، تا آن زمان كه خداوند او را برانگيزاند .

عرض كرد : صفت او را به من خبر ده .

حضرت فرمودند : او جوانى است چهار شانه ، نيكو روى و زيبا موى كه مويش بر شانه اش ريخته و نور صورتش بر سياهى موى سر و صورتش برترى دارد .

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد .

 


            4 ـ حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) :

 

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد .

 

            اين كلام را حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) ديگر بار تكرار نموده اند و حارث همدانى آن را از حضرت امير مؤمنان (عليه السلام) نقل كرده است .

            آن بزرگوار در اين روايت ، پايان بخشيدن ظلم و ستمگرى ستمگران را با شمشير انتقامى كه در دست تواناى حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه مى باشد ، بيان نموده اند و فرموده اند : جام تلخ زهر را به كام همه ستمگران جهان خواهد ريخت .

            اكنون به كلام آن بزرگوار كه دل غمزدگان را شاد مى كند توجّه كنيد :

 

بأبي ابن خيرة الإماء ـ يعني القائم من ولده (عليه السلام) ـ يسومهم خسفاً ، ويسقيهم بكأس مصبرة ، ولايعطيهم إلاّ السيف هرجاً .[5]

 

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد ـ يعنى حضرت قائم كه از فرزندان آن حضرت است ـ خوارى و ذلّت را به آنان تحميل مى كند و با ظرفى كه از صبر ( دوائى بسيار تلخ ) پر است به آنان ( ستمگران ) مى خوراند و به آنان چيزى عطا نمى كند مگر شمشيرِ آشوب و فتنه را .

 

            آرى در آن روز است كه حكومت سقيفه نشينان و وارثان آنان به پايان مى رسد و همگان جام تلخ زهر را سر خواهند كشيد!

 


            5 ـ حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) :

 

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد .

 

            حضرت امير مؤمنان (عليه السلام) اين گفتار را ديگر بار در يكى از خطبه هاى خود ايراد فرموده اند :

فانظروا أهل بيت نبيّكم فإن لبدوا فالبدوا و إن استنصروكم فانصروهم ، ليخرجنّ الله برجل منّا أهل البيت ، بأبي ابن خيرة الإماء لايعطيهم إلاّ السيف هرجاً هرجاً موضوعاً على عاتقه ثمانية .[6]

 

به اهل بيت پيامبرتان بنگريد اگر آرام گرفتند شما نيز آرام بگيريد و اگر شما را به يارى طلبيدند آنان را يارى كنيد ، خداوند به طور حتم مردى از ما اهل بيت را ( براى نابودى ستمگران ) خارج مى سازد .

پدرم فداى پسر بهترين كنيزان باد ، به آنان نمى دهد مگر شمشير را چه آشوبى ! چه آشوبى ! هشت ماه شمشير را بر شانه خود مى نهد .

 

            در اين خطبه حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) اصلاح جهان و پاكسازى دنيا را از وجود پليدان نويد مى دهند ، كه مدّت هشت ماه جنگ با ستمگران در صحنه گيتى ادامه مى يابد و آن گاه صلح و صفا در سراسر جهان حاكم مى شود .

 

            6 ـ حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) :

 

آه ، چقدر مشتاقم او را ببينم!

 

            اين كلام را حضرت امير مؤمنان (عليه السلام) پس از بيان فتنه ها و آشوب ها و ياد از خصلت هاى امام زمان ارواحنا فداه بيان نمودند :

 

هاه ـ وأومأ بيده إلى صدره ـ شوقاً إلى رؤيته .[7]

 

آه ـ و اشاره به قلب مبارك خود نمودند ـ چقدر مشتاقم او را ببينم!

 
 http://dl.3noqte.com/pictures/albums/mahdavi/92.jpg
 
 
 
            زيرا آن بزرگوار با علم احاطه اى كه دارا بودند مى دانستند ، فتنه هائى كه سقيفه نشينان در سقيفه بذر آن را افشاندند ، همچنان ادامه خواهد يافت و آتش آن سراسر گيتى را تا زمان هاى دور ، سياه خواهد نمود و سيه روزى و بدبختى همه مردمان جهان را فرا خواهد گرفت و اين ظلم و جنايت ها همچنان ادامه مى يابد ، تا آن روز كه منتقم آل محمّد حضرت امام زمان ارواحنا فداه همراه با سيصد و سيزده تن شخصيّت خودساخته ، كه امر ولايت در جان و دل آنان ريشه دوانده است با تعدادى ديگر از مؤمنان از كنار خانه خدا قيام نمايند ، و انتقام همه مظلومين جهان را از همه ستمگران بگيرند .

            اگر در روزِ تاريك سقيفه ياورانى از جان گذشته در كنار وجود مقدّس اوّل مظلوم عالم حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) مى بودند ، دشمنان نمى توانستند خانه وحى را به آتش كشيده و ريسمان به گردن امير عالم هستى افكنده و چهره ماه را كبود كنند . حضرت امير المؤمنين (عليه السلام) در يكى از خطبه هاى خود مى فرمايند :

 

فنظرت فإذا ليس لي معين إلاّ أهل بيتي فضننت بهم عن الموت ، وأغضيت على القذى ، وشربت على الشّجى ، وصبرت على أخذ الكظم ، وعلى أمرّ من طعم العلقم .

چون مخالفين ، خلافت را كه حقّ من بود غصب كردند ، ( در كار خويش ) انديشه كردم ; ديدم در آن هنگام به غير از اهل بيت خود ياورى ندارم ، راضى نشدم كه آنها كشته شوند ، و چشمى كه خاشاك در آن رفته بود بر هم نهادم ; با اينكه استخوان گلويم را گرفته بود ، آشاميدم ; و بر گرفتگى راه نفس ( از بسيارى غم و اندوه ) و بر چيزهاى تلخ تر از طعم علقم ( كه گياهى است بسيار تلخ ) شكيبائى نمودم .[8]

 

            آرى مظلوم ترين فرد جهان هستى پس از بيان همه ستم هائى كه بر او روا شده ، آنگاه كه از فتنه هاى آينده ياد مى كند و نام پايان دهنده همه ظلم ها و ستم هارا به زبان جارى مى سازد مى فرمايد :

 

آه ، چقدر مشتاقم او را ببينم!

 


            7 ـ امام باقر (عليه السلام) مى فرمايند :

 

اگر در آن زمان باشم جان خود را براى صاحب اين امر نگه مى دارم .

 

            اين كلام از كسى صادر شده است كه شكافنده همه علوم و دانش ها در سراسر هستى و آگاه از همه اسرار خلقت در گيتى مى باشد، آن كسى كه آينده و آيندگان، گذشته و گذشتگان ، براى ايشان همچون افرادى هستند كه در محضرش حاضر مى باشند .

            آن حضرت وقتى كه سخن از آينده و آيندگان به ميان مى آورد ، و يكى از قيام هائى را كه قبل از ظهور امام زمان ارواحنا فداه واقع مى شود بيان مى كنند ، مى فرمايند :

 

... أما إنّي لو أدركت ذلك لاستبقيت نفسي لصاحب هذا الأمر .[9]

 

آگاه باشيد اگر من آن زمان را درك نمايم جان خود را براى صاحب اين امر حفظ مى كنم .

            مرحوم آية الله شيخ محمّد جواد خراسانى در كتاب خود نوشته است مقصود حضرت از آن زمان ، وقتى است كه گروهى از «شيلا» براى گرفتن حق قيام مى كنند .

 


            8 ـ امام باقر (عليه السلام) :

پدر و مادرم فداى او باد ، او همنام من و داراى كُنيه من است .

پدرم فداى كسى باد كه سراسر گيتى را سرشار از قسط و عدالت مى كند همانگونه كه پر از ظلم و جور شده باشد .

 

            اين روايت را ابو حمزه ثمالى كه از بزرگان اصحاب آن حضرت است نقل نموده ; او مى گويد : روزى در محضر امام باقر (عليه السلام) بودم ، آنگاه كه مردم از خدمت آن بزرگوار مرخّص شدند به من فرمودند :

 

يا أبا حمزة ، من المحتوم الّذي حتمه الله قيام قائمنا ، فمن شكّ فيما أقول لقى الله وهو به كافر ، ثمّ قال :

بأبي واُمّي المسمّى باسمى والمكنّى بكنيتى ، السابع من ولدي ، بأبي من يملأ الأرض عدلا وقسطاً كما ملئت ظلماً وجوراً .

يا أبا حمزة ، من أدركه فيسلّم له ما سلّم لمحمّد وعليّ فقد وجبت له الجنّة ، ومن لم يسلّم فقد حرّم الله عليه الجنّة ومأواه النار وبئس مثوى الظالمين .[10]

اى ابا حمزه ، از چيزهائى كه خداوند آن ها را حتمى قرار داده است قيام قائم ما است و كسى كه در آنچه مى گويم شكّ كند خداوند را ملاقات مى كند در حالى كه به او كافر است .

پدر و مادرم فداى كسى باد كه به نام من ناميده شده و به كنيه من كنيه گزارى شده و هفتمين فرد از نسل من است .

پدرم فداى كسى باد كه سراسر زمين را پر از عدل و قسط مى نمايد همان گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد .

اى ابا حمزه ، هر كس در زمان او باشد و تسليم او باشد همانگونه كه تسليم محمّد و على بوده ، بهشت بر او واجب است ، و كسى كه تسليم او نباشد خداوند بهشت را بر او حرام مى كند و جايگاه او آتش مى باشد و بد منزلى است براى ستم كاران .

 


            9 ـ امام صادق (عليه السلام) :

 

اگر در زمان او باشم تا زنده باشم به او خدمت مى كنم .

 

            اين كلام را امام صادق (عليه السلام) هنگامى فرمودند كه درباره حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه از آن بزرگوار سؤال شد :

 

هل ولد القائم ؟

قال : لا ، ولو أدركته لخدمته أيّام حياتي .[11]

 

آيا ( حضرت ) قائم متولّد شده است ؟

حضرت فرمودند : نه ، و اگر من زمان او را درك نمايم در تمام روزهاى زندگى و حياتم به او خدمت مى كنم .

 

            10 ـ امام صادق (عليه السلام) :

 

براى نور آل محمّد ((عليهم السلام)) دعا نمودم .

 

            عباد بن محمّد مداينى مى گويد : امام صادق (عليه السلام) پس از نماز ظهر دست ها را بلند نموده و دعا كردند . گفتم : جانم به فدايتان براى خودتان دعا نموديد ؟

            فرمودند :

دعوت لنور آل محمّد (عليهم السلام) وسائقهم والمنتقم بأمر الله من أعدائهم .[12]

 

براى نور آل محمّد (عليهم السلام) و غائب آنان و كسى كه به امر خدا از دشمنان آنان انتقام مى گيرد ، دعا نمودم .

 

            البتّه خاندان وحى همه آنها نور هستند و معرفت آنان به نورانيّت معرفة الله است ، ولى بنا به فرمايش امام صادق (عليه السلام) در اين روايت آن حضرت نور الأنوار مى باشند .

 

            11 ـ امام موسى كاظم (عليه السلام) :

 

پدرم فداى كسى باد كه در راه خدا ، ملامتِ ملامتگران در او تأثير نمى گذارد .

پدرم فدايش باد كه به امر خداوند قيام مى كند .

 

            يحيى بن فضل نوفلى مى گويد : حضرت موسى بن جعفر (عليهما السلام) بعد از نماز عصر دست ها را به دعا بلند نموده و دعائى را قرائت كردند . به آن حضرت عرض كردم براى چه كسى دعا نموديد :

 

قال : ذلك المهديّ من آل محمّد (عليهم السلام) ، قال : بأبي المنبدح البطن ، المقرون الحاجبين ، أحمش الساقين ، بعيد مابين المنكبين ، أسمر اللون ، يعتاده مع سمرته صفرة من سهر الليل ، بأبي من ليله يرعى النجوم ساجداً و راكعاً ، بأبي من لايأخذه في الله لومة لائم، مصباح الدجى، بأبي القائم بأمر الله.[13]

 

حضرت فرمودند : براى مهدى آل محمّد (عليهم السلام) .

آن گاه فرمودند : پدرم فداى آن وجودى باد كه دلى برجسته و ابروانى پيوسته و ساق هاى باريك دارد ، و چهار شانه و قوى هيكل و گندم گون است ، و بر اثر تهجّد و شب زنده دارى رنگش زرد است .

پدرم فداى كسى باد كه شب ها در حال سجده و ركوع ، منتظر غروب ستارگان است .

پدرم فداى كسى باد كه در راه خدا ملامت ملامتگران در او تأثير نمى گذارد ، او چراغ هدايت در تاريكى هاى مطلق است .

پدرم فداى او كه به امر خدا قيام مى كند .

 


            12 ـ حضرت امام رضا (عليه السلام) :

 

پدرم و مادرم فدايش باد ، او همنام جدّم (صلى الله عليه وآله وسلم) و شبيه من و شبيه موسى بن عمران است .

 

            اين كلام را حضرت امام رضا (عليه السلام) پس از ذكر فتنه هاى بسيار سختى كه در زمان غيبت امام زمان ارواحنا فداه واقع مى شود ، بيان نموده اند .

            اين فتنه ها آن چنان سخت و ويرانگر است كه افراد بسيار زيرك و فهميده را نيز به دام خود گرفتار مى نمايد .

            گرچه آنان مدّعى دين و ديندارى هستند ، ولى بر اثر گمراهى آنان ، آنچنان غربت و تنهايى امام زمان ارواحنا فداه را فرا مى گيرد كه اهل آسمان و زمين مى گريند و هر انسان دل آگاه و دلسوخته براى آن حضرت به گريه مى نشيند .

            اكنون به كلام حضرت امام رضا (عليه السلام) توجّه كنيد :

 

لابدّ من فتنة صمّاء صيلم يسقط فيها كلّ بطانة ووليجة وذلك عند فقدان الشيعة الثالث من ولدي ، يبكي عليه أهل السماء وأهل الأرض وكلّ حريّ وحرّان وكلّ حزين ولهفان .

ثمّ قال (عليه السلام) : بأبي واُمّي سميّ جدّي (صلى الله عليه وآله وسلم) وشبيهي وشبيه موسى بن عمران (عليه السلام) ، عليه جيوب النور ، يتوقّد من شعاع ضياء القدس .[14]

 

ناگزير فتنه اى سنگين و بسيار سخت واقع مى شود كه در آن هر فرد راز دار و برگزيده اى سقوط مى كند و اين در زمانى است كه شيعيان سوّمين نفر از فرزندان مرا از دست مى دهند ، بر او اهل آسمان و زمين مى گريند و هر مرد و زن جستجوگر و هر فرد غمگين و حسرت زده بر او مى گريد .

سپس فرمودند : پدر و مادرم فداى او باد ، او همنام جدّم رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) و شبيه من و شبيه موسى بن عمران (عليه السلام) است ، بر او پيراهن هاى نور مى باشد كه از شعاع نور عالم قدس فروغ مى گيرد .

 

            شبيه اين روايت را از پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) نقل نموديم .

 

            از حضرت امام رضا (عليه السلام) روايت شده كه آن حضرت در مجلس خودشان در خراسان هنگام ذكر لفظ «قائم» ايستادند و دو دست خود را بر سر مبارك نهادند و گفتند : أللّهمّ عجّل فرجه وسهّل مخرجه . آن گاه از خصوصيّات حكومت آن حضرت صحبت فرمودند .

            مرحوم محدّث نورى در كتاب «نجم الثاقب» فرموده است : قيام و تعظيم نمودن مردم به هنگام شنيدن نام امام زمان ارواحنا فداه مخصوصاً لقب مخصوص آن حضرت ، سيره و روش همه شيعيان در همه بلاد است و عرب و عجم و ترك و هند و ديلم و غير آنها بلكه اهل سنّت نيز به آن عمل مى كنند .[15]

            مرحوم علاّمه امينى در «الغدير» مى نويسد : روايت شده كه وقتى دعبل قصيده خود را براى امام رضا (عليه السلام) خواند و از حضرت حجّت عجّل الله تعالى فرجه ياد نمود :

 

فلولا الّذي أرجوه في اليوم أو غد *** تقطّع نفسي إثرهم حسراتي

خروج إمام لا محالة خارج  *** يقوم على اسم الله والبركاتِ

 

            حضرت امام رضا (عليه السلام) دست خود را بر سر نهادند و تواضع نمودند در حالى كه براى فرج آن حضرت دعا مى نمودند .[16]
 
 
 
 
--------------------------------
 
[1] . كفاية الأثر : 158 ، بحار الأنوار : 36/337 و 51/109 .

[2] . بحار الأنوار : 51/131 .

[3] . حضرت نرجس خاتون(عليها السلام) شاهزاده بزرگ روم ، براى پيوستن به خاندان وحى(عليهم السلام) ، لباس كنيزان را پوشيد و در ميان آنان رفت و افتخار جاودانه مادر شدن براى حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه را نصيب خود ساخت . به جهت پوشيدن لباس كنيزان و اسارت ، از ايشان به عنوان بهترين كنيزان در روايات ياد شده است.
[4] . بحار الأنوار : 51/36 .

[5] . الغيبة مرحوم نعمانى : 229 .         

[6] . بحار الأنوار : 51/121 .

[7] . بحار الأنوار : 51/115 .

[8] . نهج البلاغه فيض الإسلام : خطبه 26 ص 92 .

[9] . الغيبة مرحوم نعمانى : 273 .

[10] . بحار الأنوار : 51/139/24/241/36/394 .   

[11] . الغيبة مرحوم نعمانى : 273 ، بحار الأنوار : 51/148 . صاحب كتاب «عقد الدرر» اين روايت را به امام حسين (عليه السلام) نسبت داده و به دليل سند آن اشتباه است . رجوع كنيد به كتاب «الصحيفة المباركة المهديّة» .

[12] . فلاح السائل : 170 .

[13] . بحار الأنوار : 86/81 .

[14] . الغيبة نعمانى : 180 ، كمال الدين : 370 ، بحار الأنوار : 51/152 ، إلزام الناصب : 1/221 .

[15] . إلزام الناصب : 1/271 .          

 [16] . الغدير : 2/361 . شبيه اين روايت را علاّمه مجلسى (رحمه الله) در «بحار الأنوار : 51/154» نقل نموده است .

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb