S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
جزء بیستم

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

 

 

[سوره النمل (27): آيات 60 تا 65]

أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ (60) أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ (61) أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ (62) أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ (63) أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (64)

قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ (65)

ترجمه:

آيا آنكه آسمانها و زمين را آفريد و براى شما از آسمان آبى نازل كرد و بوسيله آن باغهاى خوش منظره‏اى رويانديم كه شما را نمى‏رسيد كه درخت آن را برويانيد؟ آيا با خداوند خدايى است؟ بلكه آنها منحرف مى‏شوند. آيا آنكه زمين را مستقر گردانيد و در آن نهرهايى قرار داد و براى آن كوه‏هايى بر افراشت و ميان دو دريا مانع ايجاد كرد؟ آيا با خدا خدايى است؟ بلكه بيشتر آنها نميدانند. آيا آنكه پريشان درمانده را هنگامى كه بخواندش، اجابت كند و بدى را بر طرف سازد؟

و شما را خلفاء زمين قرار دهد؟ آيا با خدا خدايى است؟ كى متذكر مى‏شويد. آيا آنكه شما را در تاريكيهاى خشكى و دريا هدايت ميكند و آنكه بادها را بمنظور نويدى پيش از رحمت خود ميفرستد؟ آيا با خدا خدايى است؟ برتر است خدا از آنچه شريكش مى‏سازند. آيا آنكه آفرينش را آغاز ميكند، سپس آن را بر ميگرداند و آنكه شما را از آسمان و زمين روزى ميدهد؟ آيا با خدا خدايى است؟ بگو: اگر راست مى‏گوييد، برهان خود را بياوريد. بگو: جز خدا هيچكس از آنها كه در آسمانها و زمينند، غيب نميدانند و نميدانند كه كى زنده مى‏شوند؟

قرائت:

يذكرون: ابو عمرو و هشام به ياء و ديگران به تاء خوانده‏اند.

لغت:

حديقه: باغ. برخى گفته‏اند: نخلستان.

قرار: جايى كه آب در آن بايستد.

برهان: دليل.

اعراب:

أَمَّنْ: مبتداء و «خلق» خبر آن.

قرارا: حال يا مفعول ثانى (بنا بر اينكه «جعل» به معنى «خلق» يا «صير» باشد).

إِلهٌ مَعَ اللَّهِ: مبتدا و خبر. ابتداى به نكره بخاطر استفهام است.

قليلا: صفت مصدر محذوف (تذكراً قليلا).

بشرا: حال.

ايان: در محل نصب و متعلق به «يبعثون».

مقصود:

اكنون بذكر دلائل يگانگى خود پرداخته، مى‏فرمايد:

أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ: آيا آن چيزهايى كه پرستش مى‏كنيد بهتر نديا خدايى كه خالق آسمانها و زمين است؟

وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً: خدايى كه براى شما از آسمان باران مى‏فرستد تا از آن فايده بريد و معاش خود را تأمين كنيد. اين كار فقط از خداست و احدى قدرت بر آن ندارد.

فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ: با آب باران باغها و بستانها را كه منظره زيبا و دلنشين دارند و شما از ديدن آنها لذت مى‏بريد رويانديم. (در اينجا «ذات» را جمع نبسته، بخاطر اينكه منظور جماعت است نه تك تك باغها.)

ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها: شما قدرت نداريد كه درختها را برويانيد.

أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ: اين استفهام انكارى است. آيا با خدا كسى هست كه در آفرينش او را كمك دهد؟

بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ: بلكه با او خدايى نيست، كفار مكه گرفتار شرك هستند.

أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً: آيا خدايان شما بهترند يا خدايى كه زمين را مستقر و استوار گردانيد و در نواحى آن رودهايى قرار داد كه زراعت‏ها را بروياند و خلق را بدان حيات بخشد.

وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ: و براى آن كوه‏هايى قرار داد كه استوار بماند.

وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً: و از قدرت خويش، ميان آب شور و شيرين فاصله‏اى انداخت كه با يكديگر مخلوط نشوند.

أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ: آيا با خدا خدايانى است؟ ولى بيشتر آنها از يگانگى خداوند و كمال قدرت و عظمت او بى‏خبرند.

أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ: آيا خدايان شما بهتر است يا آن خدايى كه درمانده را اجابت و بيچارگيش را برطرف مى‏كند؟ اجابت دعاى درمانده اين است كه خواستش را عمل كنند و اين براى كسى ممكن است كه قدرت بر اجابت داشته و صاحب اختيار باشد. درمانده‏ترين افراد كسى است كه گنهكار باشد و از خدا طلب مغفرت كند. آدم ترسيده‏اى كه طلب ايمنى ميكند و بيمارى كه عافيت ميخواهد و محبوسى كه خواهان خلاص است، همه افراد گرفتارى هستند كه بخداوند بزرگ و مهربان پناه مى‏برند.

علت اينكه در اينجا اجابت درمانده را ذكر ميكند، با اينكه گاهى هم خداوند افراد غير درمانده را اجابت ميكند، اين است كه سؤال و درخواست افراد درمانده، بيشتر از روى خضوع است تا ديگران.

وَ يَكْشِفُ السُّوءَ: خدايى كه سختى‏ها و گرفتاريها را بر طرف مى‏سازد.

وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ: و خدايى كه قرنها را جانشين يكديگر مى‏كند و با هلاك كردن نسل گذشته، نسل بعد را جاى آنها قرار ميدهد. بعضى گويند:

شما را جانشين كفار مى‏سازد و بلاد آنها را به شما ميدهد.

أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ: آيا با خداوند خدايى است؟ شما مردم كمى پند ميگيريد، نه بسيار. يا اينكه مردم مشرك كمى پند ميگيرند. (بنا بر قرائت ياء) أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ: آيا خدايان شما بهتر است يا آنكه شما را در خشكى و دريا براه راست هدايت مى‏كند؟ اين دلالت، بوسيله ماه و ستارگان است. چنان كه مى‏فرمايد: «هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ» (خداوند كسى است كه ستارگان را وسيله هدايت شما در تاريكيهاى خشكى و دريا قرار داد: انعام 97) وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ: خدايى كه بادها را مى‏فرستد تا پيش از نزول باران رحمتش نويدى و بشارتى باشند. (تفسير اين قسمت در سوره اعراف گذشت).

أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ: آيا با خداوند متعال، خدايى است؟

پندار مشركين باطل و خداوند از داشتن شريك منزه است.

أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ: آيا خدايان شما بهترند يا خدايى كه موجودات را از نيستى به هستى مى‏آورد، آن گاه آنها را ميميراند و پس از مرگ آنها را زنده مى‏سازد؟

علت بيان اين مطلب اين است كه آنها معترف بودند كه خداوند آفريدگار است. از اين راه ميخواهد آنها را به اعتراف نسبت به معاد وادارد. زيرا كسى كه قادر بر ايجاد است قادر بر اعاده است.

وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ: و خدايى كه بوسيله باران و ميوه‏ها و گياهان زمين به شما روزى ميدهد.

أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ: آيا با خداوند خدايى است كه قادر بر اين كار باشد؟

قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ: بگو: برهان خود را بياوريد اگر در نسبت شريك بمن دادن راستگو هستيد. از آنجا كه قادر بر اقامه برهان نيستند، معلوم مى‏شود كه با من خدايى نيست و جز من كسى استحقاق پرستش ندارد.

قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ:

بگو: فرشتگان و جنيان و انسان، هيچكدام از امور غيبى و از آينده خبر ندارند و نميدانند كه كى محشور مى‏شوند؟

اين آيه هم مثل آيه قبل، دليل بر قدرت خداوند است.

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb