S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
جزء بیست و ششم

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
 http://dl.3noqte.com/pictures/albums/goonagoon/qoran/Qoran-quran%20%2811).jpg
 
 
 
 
 
 [سوره محمد (47): آيات 31 تا 35]

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرِينَ وَ نَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ (31) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى‏ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ (32) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ (33) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ (34) فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَكُمْ وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمالَكُمْ (35)

ترجمه آيات:

31- حتما شما را خواهيم آزمود تا مجاهدين و صبر پيشگان شما را بشناسيم و از اخبار شما آگاه شويم.

32- آنان كه كافر شده مانع راه خدا گرديده پس از آنكه راه راست برايشان روشن شده است با پيامبر خدا (ص) بدشمنى و ستيزه برخاسته‏اند زيانى بخدا نرسانده، بزودى اعمالشان از بين خواهد رفت.

33- اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد از خدا و رسول اطاعت كنيد، و اعمال خود را باطل نكنيد.

34- آنان كه كافر شدند و مانع راه خدا گرديدند و سپس در حالى كه كافر بودند مردند، خداوند آنان را نخواهد آمرزيد.

35- در جنگ سستى نكنيد و كافران را بصلح فرا نخوانيد با اينكه شما برترى داريد، خدا با شما است و تلاشتان را بى‏نتيجه نخواهد ساخت.

قرائت آيات:

ليبلونّكم- ابو بكر ليبلونّكم و ما بعد آن (حتّى يعلم) و ... را با ياء قرائت نموده است، و از حضرت امام محمّد باقر (ع) نيز همين قرائت روايت شده است.

امّا بقيّه قرّاء با نون قرائت كرده‏اند.

يعقوب (نبلو) بسكون واو قرائت كرده است.

دليل قرائت:

ابو على گويد: دليل قرائت با ياء آنست كه پيش از آن (و اللَّه يعلم اعمالكم) قرار دارد، و اسم غيبت نزديكتر است از لفظ جمع به آن و لذا اينطور قرائت شده است.

و دليل قرائت با نون قوله (و لو نشاء لأريناكهم) است.

لغات آيات:

يتركم- گفته ميشود و تره تيره و ترا هنگامى كه آن را كم سازد، و حديث (

فكأنه و تر اهله و ماله‏

) نيز از اين باب است، و اصل آن بمعنى بريده شده و قطع است و از اين باب است (التره) كه بريدن بوسيله قتل را گويند، و نيز از اين باب است (وتر) كه در اثر جدايى از ديگر اشياء منقطع و بريده است.

معنى آيات:

آن گاه خداوند سوگند ياد كرده ميفرمايد:

 «وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ» يعنى: با تعيين وظائف سنگين شما را آزمايش مى‏نمائيم «حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرِينَ» يعنى: تا بشناسيم چه كسانى از ميان شما در راه خدا جهاد ميكنند و چه كسانى در جهاد صبر دارند.

بعضى گفته‏اند يعنى: تا دوستان ما مجاهدين شما را بشناسند، و اينكه خداوند شناسايى را بخودش نسبت داده است بمنظور تعظيم و تشريف دوستانش بوده است، همانگونه كه ميفرمايد: (إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ) باين معنى كسانى كه دوستان خدا و رسول را مى‏آزارند.

ديگران گفته‏اند يعنى: (تا جهاد شما را موجود به ببينيم) زيرا منظور آنست كه شما جهاد كنيد تا خداوند بشما پاداش دهد.

 «وَ نَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ» يعنى: با اعمالى كه در آينده انجام ميدهيد به اسرار نهانى باطن شما پى ببريم.

 «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» يعنى: كسانى كه از پيروى دين خدا سرباز زدند، و گاهى باجبار مانع شدند كه ديگران از دين خدا پيروى كنند، و گاهى با گمراه ساختن آنان مانع راه خدا ميشدند.

 «وَ شَاقُّوا الرَّسُولَ» يعنى: با رسول خدا عناد و دشمنى نمودند.

 «مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدى‏» يعنى: پس از آنكه براى آنان روشن شد كه محمّد (ص) بر حق بوده و دانستند كه رسول خدا است.

 «لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً» ولى اينان با اين اعمال خود بخدا ضررى نزده بخودشان ضرر ميزنند.

 «وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ» يعنى: خداوند اعمال آنان را محو نموده و در آخرت پاداشى براى اعمال خود نمى‏بينند.

اين آيه دلالت دارد بر اينكه راه راست براى اين كافران روشن شده ولى آن را نپذيرفته با عناد و نفاق از راه راست منحرف شده‏اند.

بعضى گفته‏اند آنان اهل كتاب هستند كه حقّانيّت پيامبر اسلام (ص) بر آنان ثابت شده است ولى نپذيرفته‏اند.

ديگران گفته‏اند آنان سردمداران ضلالتند كه بخاطر جاه‏طلبى و رياست مانع راه حق شده‏اند، بدليل اينكه در قرآن معمولا لغت (عناد) به سردمداران قوم نسبت داده ميشود.

 «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ» اى مؤمنان با اعتقاد به توحيد خداوند را اطاعت كنيد.

 «وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ» و با اقرار به رسالت پيامبر (ص) از او اطاعت نمائيد.

بعضى گفته‏اند يعنى: با احترام گذاشتن به پيامبر (ص) خدا را اطاعت كنيد، و با بزرگداشت فرمان خدا از پيامبرش اطاعت نمائيد.

 «وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ» از عطاء نقل شده است يعنى: با شكّ و نفاق اعمال خود را باطل نسازيد.

از كلبى نقل شده است يعنى: با رياء و فريبكارى اعمال خود را باطل نسازيد.

از حسن نقل شده كه با گناهان كوچك و بزرگ اعمال خويشتن را باطل نكنيد.


 «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» معناى آن گذشت.

 «ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ» يعنى بر كفرشان پافشارى نمودند تا آنكه در حالت كفر مردند.

 «فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ» يعنى: خداوند براى هميشه آنان را ديگر نخواهد بخشيد، زيرا حرف (لن) براى نفى ابد است.

 «فَلا تَهِنُوا» يعنى: سست نشويد و در جنگ با كفّار از خود ضعف نشان ندهيد.

 «وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ» و كافران را به صلح فرا نخوانيد.

 «وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ» مجاهد گويد: يعنى: در حالى كه شما پيروز و برتر هستيد صلح نكنيد (و آتش بس نپذيريد).

بعضى گفته‏اند: واو براى بيان حال است يعنى: در حالى كه در جنگ پيروزى براى شما است آنان را به صلح دعوت نكنيد.

ديگرى گفته است كه اين يك خبر ابتدايى است از طرف خداوند و بوسيله آن حالت مؤمنين را بيان ميكند كه هر چند در پاره‏اى از موارد شكست بخورند ولى سرانجام پيروز خواهند شد.

 «وَ اللَّهُ مَعَكُمْ» يعنى: خداوند در پيروزى بر دشمن با شما است.

 «وَ لَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمالَكُمْ» مجاهد گويد يعنى: خداوند چيزى از ثواب اعمالتان نمى‏كاهد، بلكه پاداش اعمال شما را داده از فضل خود بر آن خواهد افزود.

و از ابن عبّاس و قتاده و ابن زيد نقل شده است يعنى: خداوند هيچگاه بشما ستم نخواهد كرد.

آيات 36- 38 از سوره محمّد 47

 [سوره محمد (47): آيات 36 تا 38]

إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ (36) إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَ يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ (37) ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ وَ مَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ (38)

ترجمه آيات:

37- زندگى دنيا بازيچه و زودگذر است. اگر ايمان آورده تقوى پيشه سازيد، خداوند پاداشهايتان را خواهد داد، و از اموالتان نخواهد گرفت.

38- اگر تمامى اموالتان را بخواهد بخل ميورزيد و كينه‏ها بيرون آوريد.

39- آگاه باشيد اين شما هستيد كه ازتان ميخواهند در راه خدا انفاق كنيد، امّا بعضى از شما بخل ميورزد، هر كس كه بخل كند بزيان خود بخل كرده است، خداوند بى‏نياز بوده و شمائيد كه فقير هستيد، و اگر پشت كنيد ملّت ديگرى جايگزين شما خواهد شد، و آنان ديگر مانند شما نخواهند بود.

قرائت آيات:

يخرج- در بعضى از روايات از ابى عمرو نقل شده است كه (و يخرج) برفع قرائت كرده است.

امّا در روايت مشهور از او و ديگران (و يخرج) بجزم قرائت شده است.

دليل قرائت:

بنا بر قرائت رفع كلام استئناف شده يعنى در هر حال او كينه‏هاى شما را بيرون مى‏آورد «1».


لغات آيات:

يحفكم- احفاء عبارتست از تأكيد و اصرار در خواستن تا آنجا كه منتهى شود به پا برهنه رفتن و گفته ميشود: (احفاه بالمسألة) يعنى: با اصرار زياد از او خواست، مضارع (يحفيه) مصدر (احفاء).

ابى مسلم گفته: احفاء در خواستن بمعنى توجّه دادن است.

يبخل- بخل عبارتست از دريغ نمودن در پرداخت حقّ واجب.

از علىّ بن عيسى نقل شده است بخل عبارتست از دريغ نمودن سودى كه از نظر عقل رساندنش بهتر است.

اعراب آيات:

إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ- در جمله (يسألكموها) بدان جهت مخاطب بر غائب مقدم شده است كه مخاطب نزديكتر است و نيز مفعول اوّل هم ميباشد، و همين جمله را اگر بدين شكل بياوريم: (ان يسألها جماعتكم) ضمير غائب مقدم خواهد شد زيرا در اين جمله بندى هر دو مفعول غائب بوده با اين تفاوت كه مفعول دوّم ضمير متّصل است و بدين جهت بر مفعول اوّل مقدم شده بفعل اتّصال دارد.

ها أنتم هؤلاء- در دو مورد تنبيه بوسيله هاء تكرار شده است تا تأكيد بيشترى شده باشد و أنتم مبتداء است و هؤلاء بدل از آنست و تدعون خبر مبتداء است.

معنى آيات:

سپس خداوند بزرگ بندگان خود را به گرايش مذهبى و فكر آخرت واداشته ميفرمايد:

 «إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ» يعنى: دنيا زودگذر و فانى شدنى است، و هر كس كه فانى را بر باقى گزيند نادان و ناقص است.

حسن مفسّر گويد: آن كس كه دنيا را آفريده است از آن آگاهتر است.

 «وَ إِنْ تُؤْمِنُوا» يعنى: اگر بخدا و رسول ايمان آوريد.

 «وَ تَتَّقُوا» يعنى: و از نافرمانى او بترسيد.

 «يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ» يعنى: در سراى آخرت پاداش اعمالتان را خواهد داد.

 «وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ» از سفيان بن عيينه و جبائى نقل شده است كه:

خداوند تمام اموال شما را بعنوان ماليات از شما نميخواهد، گرچه در قسمتى از اموالتان زكات قرار ميدهد.

بعضى گفته‏اند يعنى: خداوند اموالتان را از شما نميخواهد، زيرا تمام اموال از آن خدا است و او است كه اين اموال را مى‏بخشد.

بعضى هم گفته‏اند يعنى: رسول خدا (ص) در مقابل اداء رسالت از شما نميخواهد كه اموالتان را به او بدهيد.

 «إِنْ يَسْئَلْكُمُوها فَيُحْفِكُمْ» اگر خداوند بخواهد با جدّيت زياد تمام اموالتان را از شما مطالبه نمايد.

 «تَبْخَلُوا» از دادن تمام اموالتان دريغ خواهيد نمود، از ابى مسلم نقل شده است كه يعنى: اگر بهنگام گرفتن زكات با شما نرمش بخرج دهند و بشما پاداشهاى بزرگ وعده نمايند از دادن اموالتان كوتاهى خواهيد كرد.


 «وَ يُخْرِجْ أَضْغانَكُمْ» يعنى: اگر تمام اموالتان را از شما بخواهند كينه‏توزى و دشمنى شما نسبت بخدا و رسول ظاهر خواهد شد، و لذا خداوند در صدى از ثروت شما را بعنوان عشريه و غيره واجب كرده است.

قتاده گويد: خداوند ميدانسته است كه پول خواستن از مردم موجب ناراحتى آنان خواهد شد و كينه‏هاى درونى آنان را به ظهور ميرساند.

 «ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ» يعنى: شما دعوت ميشويد كه آنچه در اموالتان واجب شده است بيرون كرده در راه خدا آن را خرج كنيد.

 «فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ» يعنى: كسانى از شما هستند كه از پرداخت زكات واجب خود دريغ ميورزد.

 «وَ مَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ» يعنى: هر كس از دادن مال خود بخل ورزد نسبت به خويشتن بخل كرده است، زيرا با اين عمل خود را از يك پاداش بزرگ الهى محروم ساخته مستوجب مجازاتى عظيم خواهد گشت، و اين اشاره به آنست كه پرداخت كننده حقوق واجبه بيشتر از گيرنده آن به پرداخت آن احتياج دارد. بنا بر اين اگر در پرداخت آن دريغ نمايد نسبت بخويشتن دريغ كرده است، و اين نوع بخل شديدترين نوع آنست.

مقاتل گويد: يعنى: چنين كسى موجب محروميّت خويشتن از خيرات آخرت ميشود.

بعضى هم گفته‏اند يعنى: اين كس كه بخل ميورزد در درون خود انگيزه‏اى دارد كه او را وادار به اين عمل ميكند، زيرا خداوند بخل را نهى فرموده از آن بدگويى كرده است، بنا بر اين انگيزه بخل از سوى خداوند نميباشد.

 «وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ» و اين را هم بدانيد كه خداوند از ثروتى كه داريد بى‏نياز است.

 «وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ» و اين شما هستيد به آنچه كه نزد خدا است از خير و رحمت نياز داريد، يعنى: خداوند بخاطر احتياج خودش بشما دستور انفاق نميدهد، بلكه بدان جهت دستور ميدهد كه شما در آخرت سود بريد.

 «وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا» يعنى: اگر از فرمان خدا و دستور رسولش سرپيچى كنيد.

 «يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ» خداوند مردمى شنواتر و فرمانبردارتر از شما را جايگزين شما خواهد ساخت.

 «ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ» يعنى: و آنان مانند شما نخواهند بود، بلكه از شما بهتر بوده بيشتر مطيع فرمان الهى هستند.

ابو هريره روايت كرده است كه تعدادى از ياران رسول خدا (ص) در حالى كه سلمان در كنار حضرت بود گفتند: يا رسول اللَّه اين افراد كه خداوند در قرآن از آنان ياد كرده است چه كسانى هستند؟ حضرت دست خود را روى ران سلمان زده فرمود: منظور از آن اين شخص و قوم او است، سوگند به خداوندى كه جانم در قبضه قدرت او است اگر ايمان بسته به ستاره ثريّا باشد مردانى از فارس آن را بچنگ خواهند آورد.

و ابو بصير از حضرت امام جعفر صادق (ع) روايت ميكند كه فرمودند: اى مردم عرب اگر روى‏گردان شويد مردمى غير از شما را جايگزين شما خواهد فرمود يعنى: غلامان (موالى) را جايگزين شما خواهد ساخت.

و نيز از حضرت صادق (ع) روايت شده است فرمودند: خداوند موالى و غلامان را كه بهتر از آنان بودند جايگزين آنان فرمود «2».

__________________________________________________

 (1)- امّا در قرائت جزم (يخرج) عطف شده است بر (يحفكم) جزاى شرط كه معنى ميشود (در صورت خواستن اموال كينه‏هاى شما را بيرون مى‏آورد).

 (2)- منظور از (موالى) در روايات ايرانيان است.

 

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb