S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
جنایات وهابیت

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

Parachinar3-S

به گزارش شیعه آنلاین، تله‎هاي انفجاري، جليقه‎هاي انتحاري، بمب‎هاي کنترل از راه‎دور و ساعتي، مین‎های ضدنفر، بمب‎هایی به‎شکل اسباب‎بازی، تک‎تيراندازاني با دوربين‎هاي ديد در شب، آدم‎ربایی و ذبح اسيران در بند، اوضاع بد اقتصادي و بهداشتي و از همه بدتر محاصره کامل؛ تنها بخش کوچکي از قاب تصويري است که با صحبت‎هاي دانشجويان شيعه «پاراچناري» که به ايران سفر کرده بودند، در ذهن شکل مي‎گرفت.

در گوشه‎اي از اين دنيا و در منطقه‎اي به نام «پاراچنار» ممکن است هرلحظه جلوی درِ خانه‎تان يک مين سبز شود و پایتان روی آن برود. خارج‎شدن از شهر و سفر به شهري ديگر، هزينه‎اي بَس گزاف به قيمت جان دارد؛ آن‎هم از نوع ازدست‎دادن سر و مُثله شدن. حفظ جان با خودتان است. در پاراچنار گويي جمهوري اسلامي کوچکي شکل گرفته است. مردم اين منطقه خود را فرزندان انقلاب اسلامي مي‎دانند و هروقت نام رهبري می‎آید، چنان منقلب می‎شوند که قابل وصف نیست. اما گويا در پاراچنار دست همه دشمنان شيعيان در يک کاسه است تا مقاومت شيعيان را بشکنند؛ از آمريکا و اسرائيل گرفته تا عربستان و سرويس‎هاي اطلاعاتي بسياري از کشورهاي ديگر.

پاراچنار کجاست؟

«پاراچنار» نام منطقه‎ای است در پاکستان که در محاصره طالبان است و اگر چاره‎ای برای آن اندیشیده نشود، سرنوشتی همچون غزه در انتظار آن‎جاست. در پاراچنار حکم مرگ شيعه را امضا کرده‎اند؛ غافل از آن‎که شيعه پيوندي ناگسستني با خون دارد. مردم ایران شاید ندانند در نقطه‎ای از جهان، مردمی با سربند «یاحسین» به جهاد می‎روند . و مردم ايران شايد ندانند این منطقه در پاکستان به «ایران کوچک» معروف است.

آغاز ماجرا

پاراچنار از سال ۲۰۰۷ در محاصره طالبان و هم‎پیمانان بومی آن قرار گرفته است. اوایل اهل‎سنت هیچ مشکلی با طالبان نداشتند، اما بعد از مدتي آن‎ها هم از کارهاي طالبان به ستوه آمدند.

پس از آن‎که طالبان از جنوب به شمال -‎یعنی پاراچنار ‎- منتقل شد، شیعیان تحت فشار قرار گرفتند. طی چندين درگیری، صدها تن از شخصیت‎های برتر شيعيان توسط طالبان به شهادت رسيدند. اما از آن‎جايي‎ که شیعیان زیر بار سلطه نرفتند، طالبان دسیسه‎هایی را توسط برخي از طرفدارانش به راه انداخت. در آخرين اقدام طالبان، به‎دنبال اهانت وهابیون به مقدسات شیعیان که در قالب يک راهپیمایی علیه امام حسین (عليه‎السلام) و در تأیید یزید به تاريخ ۱۲ ربیع‎الأول (آوریل ۲۰۰۷) صورت گرفت، شیعیان به نماینده سیاسی دولت مراجعه کرده و خواستار توقف این اقدامات شدند و ضرب‎الأجلي پنج‎روزه را براي پيگيري دولت مشخص کردند. پنج روز بعد که مصادف هفدهم ربيع‎الأول و روز ولادت حضرت رسول (صلي‎الله‎عليه‎وآله‎وسلم) بود، شيعيان با ملاحظه عدم پيگيري دولت درباره اهانت‎هاي طالبان، دست به تجمع مقابل يکي از مساجد دشمنان زدند و سلفي‎ها که منتظر چنين فرصتي بودند، از مناره‎هاي مسجد شروع تيراندازي کردند و همچنين شهر را هم خمپاره‎باران کردند. شيعيان هم با مشاهده چنين وضعيتي، به يک‎باره «ياعلي» گفته و آن‎ها را از شهر بيرون کردند.

سهيل کریمی که سال گذشته براي ساخت مستندي به پاراچنار رفته و سه هفته را در پاراچنار سپري کرده بود، محل جنايت طالبان در حمله مذکور را ديده و می‎گوید: اگر این مناره‎ها را ببینید، متوجه می‎شوید که هیچ دلیلی برای ارتفاع بسيار زياد آن‎ها و نيز وجود دريچه‎هاي آن‎ها نيست. اين مناره‎ها صرفا براي کار نظامي اين‎گونه طراحي شده و حکم يک برج ديده‎باني را دارد.

پاراچنار در حصر

مهمترين مشکل شيعيان پاراچنار، محاصره شدن از همه‎طرف توسط نيروهاي طالبان و سلفي‎هاست. اين شهر هماننده غزه در حصر کامل است و با توجه به درگيري‎هاي صورت‎گرفته از سال ۲۰۰۷ تاکنون بيش از هزار و ۶۰۰ نفر از شيعيان شهيد و ۶ هزار نفر نيز مجروح شده‎اند. طالبان راه‎هاي منتهي به شهر پاراچنار را محاصره کرده و هرکسي را که بخواهد وارد و يا خارج شود، مي‎کشد. مسافران شیعه با عبور از استان‎های مختلف افغانستان و با صرف هزينه‎هاي چندبرابر که خالي از خطر هم نيست، خود را به پیشاور می‎رسانند. مردم وقتی صبح برای رفتن به‎دنبال رزق و روزی از خانه بیرون می‎روند، هنوز بسم‎الله نگفته ممکن است پاي‎شان روي مين برود. آن‎ها اگرچه بالأخره به‎نحوي مايحتاج غذايي‎شان را تأمين مي‎کنند، اما مسئله اينجاست که به‎خاطر محاصره، مواد غذايي گه‎گاهي از افغانستان وارد پاراچنار مي‎شود، با قيمت‎هاي بسيارگران در اختيار شيعيان قرار مي‎گيرد.

درحال‎حاضر بيش از سه سال است که راه‎های اصلی ورود غذا و دارو بر ساکنان این منطقه بسته شده و حتي مواد دارویی و يا حتی کپسول اکسیژن و ابزارها و داروی بیهوشی هم در بیمارستان مرکزی وجود ندارد؛ بيمارستاني که پزشکانش هم انگشت‎شمارند. جان باختن کودکان کم سن و سال به‎خاطر نبودن دارو به امري عادي تبديل شده؛ خبرهای مرگ و میر اين کودکان معمولا هيچ‎گاه به بیرون درز نمی‎کند. بيمارستان شهر به‎دليل کمبود دارو نمي‎تواند خدمات‎رساني مطلوبي داشته باشد و برخي از زنان نيز هنگام زايمان به‎خاطر نبود سرُم و دارو جان خود و نوزادشان را از دست مي‎دهند.

کريمي با اشاره به ساخت مستند «زخم پيوار» خاطرنشان مي‎کند: در مستند زخم پیوار خواهید دید که در شهر پاراچنار، منطقه‎ای وجود دارد که هميشه زیر آتش تک‎تیراندازان طالبان است و مردم برای عبور از آن‎جا باید خم شوند و با سرعت بدوند. تا به حال هفت نفر هم در آن‎جا با تیر تک‎تیراندازان شهید شده‎اند. من هنگام عبور از این دالان مرگ به یاد وقایع جنگ‎های داخلی لبنان و محاصره سارایوو در بوسني افتادم.

حسين‎اصغر اهل پاراچنار که نام دانش را به‎عنوان نام خانوادگي‎اش در ايران انتخاب کرده و در سطح دوم حوزه علميه قم در حال تحصيل است، مي‎گويد: تا قبل از محاصره، منطقه پاراچنار به‎عنوان قطب کشاورزي و صيفي‎جات در پاکستان شناخته مي‎شد. اما اين منطقه به‎دليل محاصره در سال‎هاي اخير، ديگر نمي‎تواند محصولي صادر کند. خروج از شهر و رفتن به پيشاور، فقط ۳۰۰ روپيه خرج دارد، اما بعد از محاصره مجبوريم از راه افغانستان برويم که حداقل شش هزار روپيه هزينه دارد و صرفه اقتصادي ندارد.

پاراچنار؛ غزه‎اي ديگر

نيروهاي طالبان در پاکستان عمليات‎هاي تروريستي انجام مي‎دهند و دولت پاکستان نه‎تنها اقدامي جدي علیه آن‎ها به عمل نمي‎آورد، بلکه براي به آن‎ها چراغ سبز هم نشان داده و در کشتار شیعیان با آن‎ها همکاري مي‎کند.

کريمي با اشاره به اين‎که سرویس امنیتی ارتش پاکستان (ISI) از اصلی‎ترین عوامل تشدید محاصره است و تا جايي که می‎تواند اجازه تحرک دفاعی به مردم پاراچنار نمي‎دهد، مي‎گويد: امنيت و خدمات اجتماعي پيش‎کش؛ دولت حتي برق اين منطقه را به درستي تأمين نمي‎کند.

حسين اصغر نيز خاطرنشان مي‎کند: دولت پاکستان که به نوعي طرفدار و دست‎نشانده آمريکا و اسرائيل و عربستان است، تمايلي ندارد که مردم اين منطقه به تفکر شعيه و نظام جمهوري اسلامي ايران تمايلي داشته باشند. مهم‎ترين تلاش آمريکا و سرويس‎هاي اطلاعاتي آن‎ها در منطقه، جداکردن شيعيان از انقلاب اسلامي ايران و ولايت فقيه است.

وي اضافه مي‎کند: در چند ماه اخير بيش از ۱۵۰ نفر در بيرون از شهر توسط گروه‎هاي طالبان با انواع مختلف ترور همچون بمب‎گذاري، حمله مسلحانه و آدم‎ربايي شهيد شده‎اند. ارتش پاکستان نيز در برخي از جنايت‎ها سهيم است؛ به‎طوري که وقتي کاروان‎هاي مردم پاراچنار را در بيرون از شهر بر اساس وظيفه‎اش اسکورت مي‎کند، هنگام حمله طالبان به يک‎باره صحنه را خالي کرده و مردم بي‎دفاع را به‎دست طالبان مي‎سپارد. ارتش پاکستان طالبان را نابود نمي‎کند. چون به‎واسطه آمريکا و ناتو از سازمان ملل متحد براي نابودي طالبان پول مي‎گيرد و اگر طالبان وجود نداشته باشد، ديگر پولي هم در کار نيست.

دانش مي‎گويد: طالبان از هيچ فرصتي براي کشتن شيعيان دريغ نمي‎کند و حتي مولوي‎هاي آن‎ها کشتن شيعيان را واجب مي‎دانند. آن‎ها بچه‎ها و زن‎ها را هم مي‎کشند و مثل حيوانات دست و پاي اسيران را مُثله کرده و آنان را زنده‎زنده در آتش مي‎سوزانند. حدود ۴۰ نفر از بچه‎هايي که داشتند براي مردم منطقه آذوقه و دارو مي‎بردند، سرشان بريده شد.

پاراچنار در بايکوت خبري

به‎دليل محاصره بسيار شديد و سانسور خبري از سوي دولت پاکستان، تقريبا هيچ‎گونه خبري از سوي خبرگزاري‎ها و شبکه‎هاي خبري در زمينه پاراچنار منعکس نمي‎شود و اگر هم خبري در رسانه‎ها وجود داشته باشد، بيشتر اين درگيري‎ها را قومي و قبيله‎اي عنوان کرده و يا با ترفندهاي رسانه‎اي به آن رنگ شيعه و سني مي‎دهد. تنها از طريق اينترنت آن هم به کندي و با زحمت، اخباري ناقص و کوتاه درمورد جنايات طالبان منتشر مي‎شود.

حسين اصغر دانش يکي از مهم‎ترين مشکلات پاراچنار را نداشتن رسانه و به موازات آن عدم آگاهي مردم جهان به‎خصوص شيعيان از وضعيت منطقه دانست و گفت: دولت پاکستان اخبار مربوط به منطقه پاراچنار را سانسور مي‎کند و يا با تحريف حقيقت، درگيري‎ها را قومي و قبيله‎اي معرفي کرده و به آن رنگ شيعه و سني مي‎دهد. راديو «پَشتو»ي جمهوري اسلامي هم صرفا چهار ساعت در روز برنامه پخش مي‎کند که در مقابل راديوي «مشعل» و «ديوه» که با بودجه مستقيم آمريکا و با حمايت شبکه صداي آمريکا (VOA) راه‎اندازي شده بسيار کم است.

ساجدحسين از اهالي پاراچنار که همراه تعدادي از دوستان خود به ايران آمده است، مي‎گويد: امواج راديو پشتوي جمهوري اسلامي در منطقه بسيار ضعيف است. درضمن اين راديو با کساني مصاحبه مي‎کند که ضدانقلاب بوده و براي سازمان اطلاعاتي پاکستان کار مي‎کنند. دو راديوي مشعل و ديوه با همکاري يکديگر و به‎صورت شبانه‎روزي براي هفت ميليون مخاطب به زبان پَشتو برنامه پخش مي‎کنند. با وجود چنين اوصافي، ما اخبار و رويدادهاي حقيقي پاراچنار را از طريق اينترنت با سرعت ۳۰ کيلو بايت منتشر مي‎کنيم. البته اين سرعت بسيار کم است، اما چاره‎اي نداريم و حتي با همين سرعت کم اينترنت، به سايت رهبر معظم انقلاب مراجعه کرده و از بيانات ايشان استفاده مي‎کنيم و سؤالات‎مان را مي‎پرسيم.

اما زندگي جاري است

با وجود تمام اين خطرات، همچنان زندگي روزمره در پاراچنار جاري است. آن‎ها مدرسه دارند و دانشجويان پاراچناري که در ديگرشهرهاي پاکستان تحصيل مي‎کنند، کلاس‎هاي درس را به‎همراه روحانيون داير کرده‎اند. مغازه‎ها باز و خودروها در حال حرکت هستند؛ اما با اين‎حال احتياط شرط عقل است.

سهيل کريمي  اظهار داشت: بزرگ‎ترين افتخار براي پاکستاني‎ها اين است که ويزا بگيرند و بروند عربستان کار کنند. اما براي پاراچناري‎ها عار است که چنين کاري کنند. بزرگ‎ترين افتخار براي پاراچناري‎ها اين است که بيايند ايران و کار کنند و پول حلال دربياورند.
کريمي در مورد شغل بسياري از اهالي پاراچنار مي‎گويد: در پاراچنار برخي از افراد بازاري هستند و مغازه دارند، بقيه هم دامدار و کشاورزند. آموزگاران مدارس پاراچنار نيز دانشجوياني بومي هستند که در دانشگاه‎هاي شهرهاي اطراف درس مي‎خوانند.

جرم؛ خون شيعه در رگ‎ها

نکته اصلي ماجرا اينجاست که اکثريت مردم اين شهر شيعه هستند و در وضعيتي ناگوار از چهار طرف در محاصره کساني هستند که ريختن خون شيعيان را مباح مي‎دانند؛ محاصره‎اي همه‎جانبه که هيچ‎کس تلاشي براي شکستن آن نمي‎کند. در اين منطقه کافي است شيعه باشي؛ همين خودش جرم است و توسط مولوي‎هاي وهابي و سلفي محکوم به مرگ مي‎شوي. کار به‎جايی رسيده است که علمای وهابی اعلام کرده‎اند که مقلدان‎شان حتی اگر زن حامله‎ای را بگیرند، زن و بچه‎اش متعلق به آن مرد وهابی هستند که اسيرشان کرده است.

سهيل کريمي مي‎گويد: وهابي‎ها در تجمع‎های شیعیان با عملیات انتحاري خودشان را منفجر مي‎کنند تا آن‎ها را بکشند. شما خانواده‎اي پيدا نمي‎کنيد که شهيد و جانباز نداشته باشد. آنها با الگوبرداری از بسیج ما، رده‎های مقاومت براي مقابله با طالبان سازمان‎دهی کرده‎اند. در تشییع جنازه‎های‎شان لباس بسیجی می‎پوشند و سربند «یازهرا (سلام الله علیها)» می‎بندند. بر سر مزار شهداي‎شان پرچم جمهوری اسلامی و «ياحسين (علیه السلام)» نصب مي‎کنند. عموم مردم شدیدا به ولایت فقیه و حضرت آقا اعتقاد دارند و در حمايت از حرکت‎هاي انقلابي مردم منطقه به‎خصوص شيعيان بحرين راهپيمايي مي‎کنند.


حال با اين اوصاف بايد ديد روند درگيري‎هاي اين منطقه بر اساس خواست سرويس اطلاعاتي ارتش پاکستان و کشورهاي غربي پيش خواهد رفت و يا اين‎که امت اسلام کاري براي اين مسئله خواهد کرد.

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb