S5 Newsplace - шаблон joomlaS5 Newsplace - шаблон joomla КнигиКниги
شبهات وهابیت

 

مناسبت‌نامه
دهم محرم شهادت سید الشهداء علیه السلام و یارانشان و اسارت اهلبیت‌شان ...بیشتر
ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
توسل به نبى مكرم اسلام قبل از خلقت آن حضرت‏:

توسل به نبى مكرم اسلام (صلی الله علیه وآله) قبل از خلقت آن حضرت‏:

در حديثى كه حاكم در مستدرك از عمربن خطاب ذكر نموده است، اين نكته وجود دارد كه او در منابع اديان الهى چنين ديده بود كه وقتى حضرت آدم (علیه السلام) دچار آن لغزش شد، به درگاه خداوند چنين دعا نمود كه پروردگارا! تو را به حق محمد (صلی الله علیه وآله) مى خوانم كه اين لغزش مرا بپذيرى. وقتى به حضرت آدم گفته شد تو چگونه محمد را مى شناسى؟ او در پاسخ گفت: من به هنگام خلقت خود بر استوانه هاى عرش ديده بودم كه نوشته شده بود «لا اله الا الله. محمد رسول الله»، پس از آن جا دانستم كه او برترين مخلوقات به نزد توست. خداوند در پاسخ فرمود: اى آدم! درست گفتى، هيچ خلقى نزد من برتر از محمد نيست، پس مرا به نام او و به حق او بخوان تا من تو را مورد آمرزش قرار دهم. (1)

همان گونه كه ملاحظه مى گردد، حضرت آدم براى جلب رضايت الهى در مورد آن لغزش، به رسول مكرم اسلام (صلی الله علیه وآله) توسل جسته و با نام او به نزد خداوند تقرب مى جويد.

محدّثين و مفسرين در تفسير آيه «وَ لَمّا جاءَهُم كتاب من عنْد اللّه مُصَدَّق لما مَعَهُم وَ كانُوا من قَبْل يَسْتَفْتحُون عَلَى الِّذين كَفَرُوا فَلَمّا جاءَهُم ما عَرَفُوا كَفَرُوا به فَلَعْنَةُ اللّه عَلَى الْكافرين؛ هنگامى كه از طرف خداوند كتابى براى آنها آمدو موافق نشانه هايى بود كه با خود داشتند و پيش از اين جريان به خود نويد فتح مى دادند (كه با كمك او بر دشمنان پيروز گردند، با اين همه) هنگامى كه اين كتاب و پيامبرى را كه از قبل شناخته بودند نزد آنها آمد به او كافر شدند، لعنت خدا بر كافران باد!» (بقره 89)

از امام صادق (علیه السلام) چنين نقل نموده اند كه: «يهود در كتاب هاى خويش ديده بودند كه هجرتگاه پيامبر اسلام بين كوه «عير» و كوه «احد» (دو كوه در دو طرف مدينه) خواهد بود، يهود از سرزمين خويش بيرون آمدند و در جست وجوى سرزمين مهاجرت رسول اكرم (صلی الله علیه وآله) پرداختند، در اين ميان به كوهى بنام «حداد» رسيدند، گفتند «حداد» همان «احد» است، در همان جا متفرق شدند و هر گروهى در جايى مسكن گزيد؛ بعضى در سرزمين «تيما» و بعضى ديگر در «فدك» و عده اى در «خيبر».

آنان كه در «تيما» بودند ميل ديدار برادران خويش نمودند، در اين اثنا عربى عبور مى كرد مركبى را از او كرايه كردند، وى گفت: من شما را به ميان كوه «عير» و «احد» خواهم برد، به او گفتند: هنگامى كه بين اين دو كوه رسيدى ما را آگاه نما.

مرد عرب هنگامى كه به سرزمين مدينه رسيد اعلام كرد كه اين جا همان سرزمين است كه بين دو كوه عير و احد قرار گرفته است، سپس اشاره كرد و گفت: اين عير است و آن هم احد، يهود از مركب پياده شدند و گفتند: ما به مقصود رسيديم ديگر احتياج به مركب تو نيست و هر جا مى خواهى برو.

نامه اى به برادران خويش نوشتند كه ما آن سرزمين را يافتيم، شما هم به سوى ما كوچ كنيد، آنها در پاسخ نوشتند: ما در اين جا مسكن گزيده ايم و خانه و اموالى تهيه كرده ايم و از آن سرزمين فاصله اى نداريم، هنگامى كه پيامبر موعود به آن جا مهاجرت نمود به سرعت به سوى شما خواهيم آمد!

آنها در سرزمين مدينه ماندند و اموال فراوانى كسب نمودند. اين خبر به سلطانى بنام «تبع» رسيد، با آنها جنگيد، يهود در قلعه هاى خويش متحصن شدند، وى آنها را محاصره كرد و سپس به آنها امان داد و آنها به نزد سلطان آمدند. تبع گفت: من اين سرزمين را پسنديده ام و در اين سرزمين خواهم ماند، در پاسخ وى گفتند: اين چنين نخواهد شد؛ زيرا اين سرزمين هجرتگاه پيامبرى است كه جز او كسى نمى تواند به عنوان رياست در اين سرزمين بماند.

تبع گفت: بنابراين من از خاندان خويش كسانى را در اين جا قرار خواهم داد تا آن زمانى كه پيامبر موعود بيايد، وى را يارى نمايند، از اين رو او دو قبيله معروف اوس و خزرج را در آن مكان ساكن نمود.

اين دو قبيله هنگامى كه جمعيت فراوانى پيدا كردند به اموال يهود تجاوز نمودند، يهوديان به آنها مى گفتند هنگامى كه محمد (صلی الله علیه وآله) مبعوث گردد شما را از سرزمين ما بيرون خواهد كرد.

هنگامى كه حضرت محمد (صلی الله علیه وآله) مبعوث شد، اوس و خزرج كه به نام انصار معروف شدند، به او ايمان آوردند، اما يهوديان وى را انكار نمودند.

بر اساس اين، قبل از بعثت رسول مكرم اسلام (صلی الله علیه وآله) وقتى يهوديان مدينه و خيبر با كفار و مشركين اوس و خزرج جنگ مى كردند جهت پيروزى به درگاه الهى دعا مى نموده و به رسول مكرم اسلام (صلی الله علیه وآله) قسم ياد مى كردند. آنها به نزد خداوند شفاعت مى جسته و عنوان مى كردند: خداوندا! به حق نبى امى تو را سوگند مى دهيم كه ما را بر اين مشركين پيروز كن. (2)

همان گونه كه ملاحظه مى گردد، حتى اهل كتاب قبل از بعثت رسول مكرم اسلام (صلی الله علیه وآله) به آن حضرت توسل جسته و براى تقرب به درگاه الهى آن حضرت را شفيع خود قرار مى دادند.

 

1. حاكم نيشابورى، پيشين، ج 2، ص 615.

2. حاكم نيشابورى، پيشين، ج 1، ص 333؛ بيهقى، ص 343 و طبرى، 1415، ج 1، ص 324

 

 

نوشتن دیدگاه

- اظهار نظر شما به بهبود مطلب ارائه شده و مجموعه سایت کمک خواهد کرد .
- درصورت خراب بودن تصویر متن ارائه شده و یا وجود ایرادات ویراستاری و فنی لطفا در بخش نظرات ما را آگاه کنید .
- از افزودن نظر با کلمات انگلیسی (فنگلیش) بپرهیزید .
- از توهین به قومیت ها و افراد در نظرات اجتناب کنید .
- نظرات تبلیغاتی منتشر نخواهد شد .


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

لیست صفحات

صفحه نخست

ویژه‌نامه اهل‌بیت

ویژه‌نامه احادیث

ویژه‌نامه قرآن کریم

فرقه شناسی

فرهنگی اجتماعی

مناسبت‌ها

ویژه‌نامه علمی

ویژه‌نامه بزرگان‌ما

   Tomb