ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

«فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ ...»احزاب: 19. در اقرب گفته: «سلقه بالكلام: آذاه» او را با سخن گفتن آزار كرد و آن تند سخن گفتن است.

در مجمع گويد: اصل آن بمعنى ضرب است و بمعنى صيحه زدن آيد. در مجمع و نهايه نقل شده «ليس منّا من سلق او حلق» يعنى از ما نيست آنكه در مصيبت با صداى بلند گريه كند و فرياد بكشد و موى خود را بتراشد.

معنى آيه: چون ترس برود با زبانهاى تيز شما را اذيت ميكنند و بخشونت سخن گويند و بر غنيمت حريص باشند.

اين كلمه يكبار در قرآن مجيد آمده است.