معروف است که پزشکان اموپتی به کسانی که از درد مفاصل رنج میبرند داشتن یک دست بند مسی را توصیه میکنند و دلیل این امر را هم کمبود یونهای مسی در خون ذکر میکنند که با تماس دست بندهای مسی با پوست بخشی از این کمبود جبران شده و از درد مفاصل کاسته میشود. از سوی دیگر محققین یکی از علتهای بروز بیماری آلزیمر را رسوب یونهای آلومینیوم در مغز عنوان میکنند.
در اين پيام آمده است: تا چند دهه پیش مردم کشور ما رسم داشتند برای پخت غذا مخصوصاً خورشت و آش از قابلمههای مسی استفاده میکردند و یک کفگیر آهنی داشتند به نام حسوم که موقع پخت غذا دائم درون آن قرار میگرفت...
هیچکس نمیدونست چرا باید این کفگیر درون قابلمه مسی قرار بگیره، فقط میدونستند برای پخت غذا خیلی خوبه.
داستان از این قراره که بدن (مخصوصاً مغز) برای سلامت و نشاط و کنترل اسیدلاکتیک و کورتیزول به 6 میلیارد یون مس نیاز دارد و به همین نسبت یون آهن.
کمبود یون مس باعث میشه شما دائم احساس رخوت و خواب آلودگی و کسالت کنید و هی دهندره کنید.
در ضمن هیچ کارتل داروئی نمیتونه از یون یک عنصر برای شما قرص تهیه کنه.... و اونی که مثلاً به اسم قرص آهن به خورد شما میدهند شامل مولکول آهن هستش که برای بدن هیچ کاربردی نداره.
(تعریف یون و مولکول را میگذاریم برای کلاسهای طب سنتی) ولی تا این جا بدونید که غذا موقع پخت در درون قابلمه مسی از یون آزاد شده این ظرف استفاده میکند و در بدن شما فوقالعاده احساس نشاط و انرژی ایجاد میشود و دیگه از اون دهندرگی و خمیازه و کسالت خبری نیست و باعث طول عمر مفید و سلامتی جسمی مخصوصاً برای خانمها نزدیک به دوران عادت ماهیانه دارد.
ولی یک دفعه توی دهه 50 از این نون خشکیها اومدند و داد میزند «قابلمه مسی.. کفگیر آهنی خریداریم» و با یک قیمت مناسب این قابلمهها را خریدند و به جاش قابلمه آلمینیومی میدادند که بهش میگفتند روحی
هیچکس توی اون دهه نفهمید این همه قابلمه مسی کجا قراره بره؟
بعدش هم که الان ظرفهای استیل و تفلون و این مزخرفات اومده که مدعی هستند غذا توش زود میپزه و به کف ظرف نمیچسبه. ولی مردم ما خبر ندارند که همین یونهای مضر در این ظروف عامل سرطان هستند و به راحتی یون سرب و آلمینیوم و ... میتونند در جا یک کودک 6 ماهه را ظرف یک سال به بیماریهای کمبود خونی و سرطان و یک فرد بزرگسال را در طی 5 سال به بیماریهای کبدی و خونی و طحال دچار کند و بعدش هم سرطان.
من به همه رفقا پیشنهاد میکنم حتماً برای پخت غذا (مخصوصاً غذاهای آبکی) از قابلمه مسی و کفگیر آهنی استفاده کنند. حداقل برای یک بار هم شده تا ظرف سه روز اثر آن را روی بدن خودتون ببینید.
حالا جالبه توی شمال ایران موقع پخت خورشت (مخصوصاً فسنجون) یک تیکه آهن یا نعل اسب میاندازند وسط خورشت تا حسابی رنگ بگیره... این کار باعث آزاد شدن یونهای آهن و سلامتی بدن میشود. اگر دقت کنید مردم مازندران و گیلان تقریباً در حد صفر دچار بیماریهای خونی و سرطان خون میشوند.
نظرات
البته آلومینیوم برای سلامتی مضر هست ولی به این معنی نیست که مس یا آهن بی ضرر هستن . هر چیزی به اندازه خودش برای بدن لازمه.
این اطلاعات رو به عنوان یه پزشک خدمت خوانندگان عرض می کنم.
دوست عزیز قرص آهن حاوی ماده ای به نام سولفات آهن هست که از " یون " آهن و یون سولفات تشکیل شده و در بدن به خوبی جذب میشه.
در مورد آمار ابتلا به سرطان در مردم شمال هم تعداد مبتلایان ب سرطان خون در شمال ایران تفاوتی با میانگین کل کشور نداره و به همون اندازه دچار میشن. ضمن اینکه در بعضی سرطانها مثل سرطانی مری و معده ، در شما ایران بالاترین آمار رو داریم. نه تنها در ایران بلکه در دنیا هم جزو بالاترین میزان ابتلا هستند.
ضمنا بر خلاف اطلاعاتی که شما میدین. در قدیم مردم ایران به طور تجربی به مضرات فلز مس برای بدن پی برده بودند و تمامی ظروف مسی از سمت داخل با قلع روکش میشد که واکنش پذیری کمتری داره و در موقع پخت کمتر در غذا حل میشه. و به محض اینکه روکش قلع نازک می شد با خراب میشدظرف رو کنار میگذاستند تا دوباره اون رو روکش کنند تا قابل استفاده بشه.
لطفاً بدون سنديت نگوييد كه "مردم مازندران و گیلان تقریباً در حد صفر دچار بیماریهای خونی و سرطان خون میشوند"
متاسفانه مردم گيلان و مازندران حتي در روستاها هم ديگر از ظروف مسي يا سنگي و... استفاده نميكنند.
خیلی ممنون
یه بندهخدایی سالها تحقیق و پژوهش میکنه و با نمونههای کنترلشده و تحقیقی شاید هم چندین نسل تا یک مطلب علمی پدید بیاد.
اونوقت یک ننهقمر بیسواد به اسم طب سنتی پیدا میشه بدون مطالعه، بدون توان درک و تحلیل ساختار مواد، یا ... کار همه رو خراب کنه، به این میگن شیادی. خوب شد شما رو پیدا کردم!
در مورد مطلبي كه نوشتيد تحقيق هم كرديد و يا به صرف ديدن اونها تو وب سايت هاي ديگه اينجا قرار دادين...
اتفاقاً افزايش يون مس در بدن بسيار خطرناك و مسموميت زا است.
جالبه كه اين مطلب رو ديشب در سي دي سخنراني دكتر (اسمش رو يادم رفا) شنيدم.
ممنون از شما
فید RSS نظرات این پست