
چيزي که کمتر مورد توجه است گذر عمر است.. جعبه خاطراتم را که باز مي کنم باور نمي کنم که از دوران دبيرستان که سرشار از خاطره هاي ناب براي من است سالهاست که مي گذرد، نزديک به يک دهه! و از دوران دبستان با آن همه خاطرات شيرين، بيش از يک دهه! و اينجاست که با مرور خاطرات و نگاه کردن به يادگاري هايي از آن دوران، روحيه لطيف من! بغض خفته اي را مي شکند.
بچه ها بيشتر دوست دارند به گذشته ي بزرگترها و خاطرات آنها سرک بکشند در حالي که خود بزرگترها انگار از يادآوري گذشته فراري اند. شايد اين گذشته خاک گرفته در اعماق سينه، آنها را متوجه گذر سريع عمر ميکند. چه ميشد اگر اين عبور روزها و عطش ثانيه ها براي گذشتن، در بي خبري صاحبانش نمي گذشت!
چه بگويم که هم تو حرف دلم را خوب مي خواني و هم من درد دلم را خوب ميدانم!
منبع: بازگشت به خویشتن