سنگ های خونین در روز شهادت[1]

در شهادت امیرالمؤمنین عليه السلام آسمان و زمین چهل سال بر حضرت گریستند و آسمان سه روز خون بارید.

در آن شبی که حضرت به شهادت رسید هیچ سنگی را از زمین بر نداشتند مگر آن که زیرش خون تازه بود. در روز شهادت نیز در بیت المقدس هر سنگی را بر می داشتند زیر آن خون بود.

اکنون با چشمانی اشکبار و قلبی سوزان در فراق پدری مهربان، ضریح نورانی اش را در آغوش گرفته می گوییم:

اَلسّلامُ عَلَیکَ یا اَمیرَالمُؤمِنین ؛

اَنتَ اَوُّلُ مَظلُومٍ وَ اَوَّلُ مَن غُصِبَ حَقُّه؛

صَبَرتَ وَ احتَسَبتَ حَتّی اَتیکَ الیَقین؛