خطبه ششم
 
(در سال 36 هجرى در شهر مدينه آن گاه كه از امام خواستند طلحه و زبير را تعقيب نكند، فرمود)

به خدا سوگند از آگاهى لازمى برخوردارم و هرگز غافلگير نمى‏شوم، كه دشمنان ناگهان مرا محاصره كنند و با نيرنگ دستگيرم نمايند.
من همواره با يارى انسان حق طلب، بر سر آن كس مى‏كوبم كه از حق روى گردان است،
و با يارى فرمانبر مطيع، نافرمان اهل ترديد را درهم مى‏شكنم، تا آن روز كه دوران زندگانى من به سر آيد.
پس سوگند به خدا، من همواره از حق خويش محروم ماندم، و از هنگام وفات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تا امروز حق مرا از من باز داشته و به ديگرى اختصاص دادند.

متن اصلی خطبه در" ادامه مطلب "

*ترجمه‏ نهج ‏البلاغه دشتى / ص 53

(6) و من كلام له عليه السلام لما أشير عليه بأن لا يتبع طلحة و الزبير و لا يرصد لهما القتال

وَ اللَّهِ لَا أَكُونُ كَالضَّبُعِ«» تَنَامُ عَلَى طُولِ اللَّدْمِ حَتَّى يَصِلَ إِلَيْهَا طَالِبُهَا وَ يَخْتِلَهَا رَاصِدُهَا
وَ لَكِنِّي أَضْرِبُ بِالْمُقْبِلِ إِلَى الْحَقِّ الْمُدْبِرَ عَنْهُ وَ بِالسَّامِعِ الْمُطِيعِ الْعَاصِيَ الْمُرِيبَ أَبَداً حَتَّى يَأْتِيَ عَلَيَّ يَوْمِي
فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّي مُسْتَأْثَراً عَلَيَّ«» مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ اله حَتَّى يَوْمِ النَّاسِ هَذَا

                         نهج‏البلاغة(مؤسسةنهج‏البلاغة)، صفحه‏ى 20