نیایش بيست و هشتم:

بار خدايا من با انقطاع از غير و پيوستنم به تو خود را از هر شائبه‏اى خالص كرده‏ام. و با تمام وجود به تو رو آورده‏ام. و از آنكه نيازمند به عطاى توست روى گردانده‏ام.
و درخواست خود را از كسى كه از فضل تو بى نياز نيست گردانده‏ام و دانستم كه حاجت خواستن محتاج از محتاج ديگر به خاطر سبك رأيى و گمراهى عقل اوست.
چه بسيار مردم را ديده‏ام كه از غير تو عزت خواستند و خوار شدند و از غير تو ثروت طلبيدند و تهيدست گشتند و در طلب بلندى و مقام بر آمدند و پست شدند.
پس انسان دورانديش بديدن امثال ايشان بر راه راست رود و پندگرفتنش مايه توفيق او شود و اين انتخاب او را به راه صواب رهنمون گردد.
پس اى مولاى من، مرجع خواهش من تويى نه هيچ مسئول ديگر. و بر آورنده نيازم تويى نه هر كس كه از او طلب و خواهش مى‏شود.
پيش از آنكه كسى را بخوانم فقط تو را مى‏خوانم، احدى در چشم انداز اميد من با تو شريك نيست و در دعاى من هيچ كس با تو رقيب نمى‏باشد و نداى من كسى را با تو همسنگ و برابر نمى‏كند.
الهى وحدانيت و يگانگى و ملكه قدرت بى نياز و فضيلت توان و قوّت و بلند پايگى و رفعت شايسته تو است.
و ما سواى تو در همه عمر خود نيازمند رحمت تو و در كار خويش عاجز و مغلوب و در امور خود ناتوان است و حالاتش گوناگون و صفاتش ناپايدار است.
پس تو برتر از آنى كه همانند و همتايى داشته باشى و بزرگتر از آنى كه همسان و همتايى براى تو باشد. پس پاك و منزهى معبودى جز تو نيست.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

(28) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ مُتَفَزِّعا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي إِلَيْكَ وَ أَقْبَلْتُ بِكُلِّي عَلَيْكَ وَ صَرَفْتُ وَجْهِي عَمَّنْ يَحْتَاجُ إِلَى رِفْدِكَ  وَ قَلَبْتُ مَسْأَلَتِي عَمَّنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ فَضْلِكَ وَ رَأَيْتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إِلَى الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأْيِهِ وَ ضَلَّةٌ مِنْ عَقْلِهِ.
فَكَمْ قَدْ رَأَيْتُ - يَا إِلَهِي - مِنْ أُنَاسٍ طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَيْرِكَ فَذَلُّوا، وَ رَامُوا الثَّرْوَةَ مِنْ سِوَاكَ فَافْتَقَرُوا، وَ حَاوَلُوا الارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا،
فَصَحَّ بِمُعَايَنَةِ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ، وَ أَرْشَدَهُ إِلَى طَرِيقِ صَوَابِهِ اخْتِيَارُهُ.
فَأَنْتَ يَا مَوْلايَ دُونَ كُلِّ مَسْئُولٍ مَوْضِعُ مَسْأَلَتِي، وَ دُونَ كُلِّ مَطْلُوبٍ إِلَيْهِ وَلِيُّ حَاجَتِي
أَنْتَ الْمَخْصُوصُ قَبْلَ كُلِّ مَدْعُوٍّ بِدَعْوَتِي، لا يَشْرَكُكَ أَحَدٌ فِي رَجَائِي، وَ لا يَتَّفِقُ أَحَدٌ مَعَكَ فِي دُعَائِي، وَ لا يَنْظِمُهُ وَ إِيَّاكَ نِدَائِي
 لَكَ - يَا إِلَهِي - وَحْدَانِيَّةُ الْعَدَدِ، وَ مَلَكَةُ الْقُدْرَةِ الصَّمَدِ، وَ فَضِيلَةُ الْحَوْلِ وَ الْقُوَّةِ، وَ دَرَجَةُ الْعُلُوِّ وَ الرِّفْعَةِ.
وَ مَنْ سِوَاكَ مَرْحُومٌ فِي عُمُرِهِ، مَغْلُوبٌ عَلَى أَمْرِهِ، مَقْهُورٌ عَلَى شَأْنِهِ، مُخْتَلِفُ الْحَالاتِ، مُتَنَقِّلٌ فِي الصِّفَاتِ  فَتَعَالَيْتَ عَنِ الْأَشْبَاهِ وَ الْأَضْدَادِ، وَ تَكَبَّرْتَ عَنِ الْأَمْثَالِ وَ الْأَنْدَادِ، فَسُبْحَانَكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ.
                         الصحيفةالسجادية ص :  136