مقاله ها

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

توضیحات

تاریخ ایجاد در یکشنبه, 23 اسفند 1388 17:00

بازدید: 193

اگر از کنار عطر فروشی گذر کنی، هر چند عطر خریداری نکنی بوی خوش عطر نصیب تو می شود؛ چنان که اگر به زغال فروشی بروی هر چند زغال هم خریداری نکنی، لباس و تن تو از گرد و خاک سیاه آن آلوده می گردد. بعضی از مجالس و محافل مانند مغازه عطر فروشی است که اگر با آن مجالس و آن گونه افراد رفت و آمد کند از طراوت، خوش بویی و خوش نامی آنان بهره مند می گردد. بعضی افراد و بعضی مکان ها و جلسه ها مانند محل فروش زغال یا محل تجمع زباله است که اگر انسان از آن جا عبور کند، بوی تعفن و مگس های موجود و گرد و خاک آن جا آدمی را می آزارد.

اگر انسان می خواهد خوش نام زندگی کند. آبرومند و سرافراز باشد، باید از رفتن به جلسه های نامناسب و دوستی با افراد بدنام، خواندن و مطالعه کتاب های ناسالم، گوش دادن به نوارهای مبتذل و نگاه کردن به فیلم و برنامه های غیر اخلاقی خودداری کند، و اگر می خواهد سربلند و با شخصیت باشد تلاش کند با افراد صالح، دانشمند و خوش نام و آبرومند انس بگیرد.

رفتن به مکان بدنام یا معاشرت با آدم های بدنام، بی شک انسان را بدنام می سازد.

امام صادق عليه السلام می فرماید:

«من وقف نفسه موضع التّهمة فلا یلومنّ من اساء به الظّن»[1]

کسی که به جاهای مورد اتهام برود، اگر مردم به او بدبین شدند، کسی جز خودش را ملامت نکند.

حضرت علی عليه السلام می فرماید:

«من دخل مداخل السّوء اتّهم»[2]

هر که به محل های بدنام برود مورد تهمت قرار می گیرد.

همچنین می فرماید:

«من عرض نفسه موضع التّهمة فلا یلومنّ من اساء به الظّن»[3]

هر که خود را در معرض تهمت قرار دهد اگر کسی به او بدگمان شد خود را سرزنش کند.

نیز می فرماید:

«مجالسة الاشرار توجب سوء الظّن بالاخیار»[4]

با افراد بد نشست و برخاست کردن، عامل بدبین شدن به خوبان است.

«اتّقوا مواضع الرّیب»[5]

از محل های بدنام و مظان اتهام، دوری کنید.

رسول خدا صلي الله عليه و آله می فرماید:

«اولی الناس بالتّهمة من جالس اهل التّهمة»[6]

سزاوارترین کسی که باید متهم شود کسی است که با آدم های بدنام و مورد اتهام رفت و آمد می کند.

بنابراین، انسان نباید به جایی برود که در نظر مردم بدنام و مورد تهمت است. همچنین با آدم های بدنام نباید رفت و آمد داشت، زیرا مردم درباره انسان قضاوت دیگری خواهند کرد؛ هرچند بی گناه باشد.

جوانان عزیز از این درس اخلاقی اجتماعی اسلام پند لازم را بگیرند و از رفتن به مکان هایی که مورد سوء ظن جامعه است یا مجالس بدنام یا معاشرت با دوستان و افراد بدسابقه و مورد اتهام خودداری نمایند؛ زیرا اگر رعایت این نکته نشود به شخصیت اجتماعی آنان صدمه می خورد و بسا مانع رشد اجتماعی آنان گردد و در آن صورت، «خود کرده را تدبیر نیست».

حضرت علی عليه السلام می فرماید:

«ایّاک و مواطن التّهمة والمجلس المظنون به السّوء و فانّ قرین السّوء یغیّر جلیسه»[7]

از مکان های مورد اتهام و مجالس بدنام دوری کن؛ زیرا همراه بد، همنشین خود را عوض می کند.