مقاله ها

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

توضیحات

تاریخ ایجاد در جمعه, 21 مرداد 1390 21:03

بازدید: 1404

مولای زمین و زمان ؛ حضرت صاحب الزمان ، سلام ...

نمیدانم کجای عالمی ای عزیز عالم ! اما می دانم و یقین دارم که سلام مرا می شنوی و جواب مرا می دهی ! هر چند که گوش هایم مملو از هرج و مرج است و زیبا طنین صدای تو را نخواهد شنید . کاش لااقل گنه کار چشمانم لایق بود تا آنی و کمتر از آنی نظاره گر جمال جانفزایت باشد ، اما ... از شما پنهان نباشد ، خودم بهتر می دانم که آنقدر به غیر ، نگاه انداخته ام که دیگر تو را مجال رویت نیست ! ولی آرزوی دیدار تو هم بر من محال نیست ...! وقتی از دست خودم و روزگار دلتنگ می شوم ، به سراغ دعای عهد می روم . با خود می گویم که اینبار دیگر عهدی نا گسستنی با شما خواهم بست که دیگر با شاه کلید شیطان هم باز نخواهد شد . اما انگار این قسم خورده ابدی ، دست از دلم بر نمی دارد . گناه ... گناه ... گناه ... می دانید ! وقتی فکر می کنی رسیدن به تو چه شیرین است و دل انگیز ، شاد می شوی . اما وقتی می خواهی حجاب ها را کنار بزنی ، فکر می کنی هنوز آنقدر سست هستی که توانائی نداری ! پس از تو کمک می گیرم ای بهترین خلق ! خوب و بد به پایت نوشته شده است و تو بزرگوار و کریم هستی که از در خود کسی را دور نمی سازی ! پس مرا هم مران از در خانه ات ! ای مولای کریم ! ما ، به محبت شما گرفتار شدیم و در دام وصلت اسیر ! ما که نادیده عشق یوسف را پذیرفته ایم ! با همه بدی و گناهمان ، با همه روسیاهی و بی آبروئیمان . نکند روزی که یوم تبلی السرائر برپا می شود ، از ما دستگیری نکنی و فراموشمان کنی ! پناهم بده ای مرز آشنا ! پناهم بده ...