مقاله ها

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

توضیحات

تاریخ ایجاد در جمعه, 21 مرداد 1390 21:11

بازدید: 1620

-  تنها جرم شیعیان ، این است که علی بن ابیطالب (علیه السلام) را دوست دارند . -

حضرت خاتم الانبیاء (صلی الله علیه و آله) فرمودند:

هر کس ندای کمک خواهی شخصی را بشنود و جواب وی را ندهد پس مسلمان نیست .

نیروهای دولتی پاکستان و تروریستهای طالبان ، شیعیان پاراچنار را قتل عام کردند .

نابود کردن محموله کمکی به شیعیان از سوی نظامیان پاکستانی .

چهـــارصد هزار تــن از شـیعیان در محاصره وهابیون طالبــان !

انفجار بسیار مهیب در بیمارستان هنگو و شهادت شیعیان .

ذبح یــــک روحانی شیعه پاراچناری در خیبر ایجنسی .

این ها ، گزیده ای از خبرهائی بود که در مورد پاراچنار پاکستان – بیشتر در خبرگزاری ها پایگاه های خبری شیعه – نقل شد و جسته و گریخته رسانه ملی از آن ها سخنی به میان آورد . آن زمان که ایران در کمک به غزه به سر می برد ، آیا از شیعیان پاکستان که در منطقه پاراچنار قتل عام می شدند ، خبری داشت ؟! چه جای سوال دارد ؟! قطعا خبر داشت ! اما حرفی به میان آمد ؟! یا مصلحت در این بود که همه را در تب و تاب غزه به راه بیندازند و از پاراچنار سخنی به میان نیاید . آیا سخنان مراجع عظام تقلید کافی نبود ؟! آیا مردم پاراچنار انسان نبودند ؟! هنوز هم اخبار پاراچنار را به درستی نمی شنویم . اینان به جرم عشق و ارادت مولایشان حضرت امیر (علیه السلام) اینچنین به خاک و خون کشیده می شوند ، و ما در شهر و دیار خود به راحتی روز و شب را سپری می کنیم و بی هیچ واکنشی به روزمره ی خود ادامه می دهیم . اینک بحرین ... نمیدانم شاید اگر مصلحت های سیاسی نبود ، شاید از شیعیان بحرین هم سخنی به میان نمی آمد . حرف از کشوری است که  75 % آن را اکثریت شیعه تشکیل می دهد . برای بحرین چه تدبیری اندیشیده ایم ؟! باز هم خدا را شکر که مزبانان شیعه که همانا بزرگواران مراجعمان هستند ، این اعمال بی شرمانه را محکوم کرده اند . باز هم مهربان مرجعمان ، چراغ هدایت و روشنگر شیعه ، حضرت آیت الله العظمی شیخ حسین وحید خراسانی در درس خارج خود حرف را بر کرسی های حقوق بشر نشاندند و اعلام کردند ، این است حقوق بشر ؟ وقتی عالمی حکم جهاد دهد ، پس آیا رواست که دست برروی دست گذاریم و آرام بنشینیم ؟ " هر نوع کمک به مردم بحرین ، تکلیف شرعی است . " این  ، فتوائی است که مهربان مرجعمان شیعه داده اند و همچنین حضرات آیات عظام : جوادی آملی ، حسینی شاهرودی ، روحانی ، سیستانی ، سید صادق شیرازی ، صافی گلپایگانی ، سبحانی و دیگر بزرگانی که چراغ هدایت شیعه در زمان غیبت مولانا مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به دست آنان است ، اصلا بحث شیعه را کنار بگذاریم ، مگر کمک به هم نوع نیست ؟! مگر کمک به انسان های مورد ظلم نیست ؟! پس چرا نشسته اید ؟! حال چه کنیم ؟! بزرگترین کار تا بعد ، این است که فرصت را غنیمت شمریم و به دستور آیت الله وحید خراسانی گوش فرادهیم که فرمودند : ختم کلام، بیان رسول خدا است، و آن بیان این است. «المؤمنون فی تعاطفهم و تراحمهم کالجسد الواحد اذا اشتکی عضو واحد» واقعاً جان عالمی قربان یک همچه زبانی. ای اهل ایمان در پاکستان، در هندوستان، در ایران، در ترکیه، هر جای دنیا که مؤمنی هست، «انما المؤمنون فی تراحمهم و تعاطفهم بمنزلة الجسد الواحد اذا اشتکی منه عضو واحد تداعی له سایر الجسد» اگر یک عضو شکایت کند تمام بدن مضطرب می‌شود، اگر اینچنین است، آن جوان پاک، با آن نیت پاک، آن هم به دست جنایتی که گفتنی نیست، آنجور در خاک و خون در بحرین می‌غلطد، و مؤمنین دنیا آسوده و راحت باشند؟! وظیفه هر کس که زیر پرچم اسلام است، این است که به اندازه قدرتش به مردم مظلوم بحرین و غیر آن کمک کند، آن هم چه مردمی؟ از چه مکانی؟ جائی که از آنجا در حدیث مثل «سید بحرانی » حرکت کرد و زنده کرد روایات را، جائی که از آنجا مردی مثل «صاحب حدائق» برخاست و دوره فقه را در آن شدت، آنجور از اول طهارت تا آخر، به آن قوت استدلال تمام کرد، مردمی که وارث یک همچو کمالات و علومی هستند، آن هم با آن خلوص، با آن اخلاص، آن هم دعوتشان غیر از احقاق حق، در مقابل یک عده یغماگر چپاولگر که هستی مردم را به کفار اروپا و امریکا معامله می‌کنند . امیدواریم همه شما به هر وسیله‌ای «زیارت عاشورا»، آن «نماز استغاثه» برای حضرت زهرا (علیها سلام)، اینها را بخوانید و به دیگران هم سفارش کنید، کمکی که از ما ساخته است الآن این است : «اللهم انا نشکوا الیک فقد نبینا و غیبة ولینا و کثرة عدونا و قلة عددنا و تظاهر الزمان علینا».