خانه > 
فرهنگی > نقطه سر خط > نقطه سر خط > مگر می شود اصلا نشود ؟
فرهنگی > نقطه سر خط > نقطه سر خط > مگر می شود اصلا نشود ؟
( 0 Votes )
1.يادم ميآيد تعطيلات سال نو كه شروع شد با خودم فكر كردم، چه فرصت خوبي دارم؛ چقدر كار ميتوانم انجام دهم، بعد از تعطيلات ديگر كار عقب افتادهاي باقي نميگذارم و...
سال تحويل شد و روز اول تعطيلات رسيد، با خودم گفتم پس از يك سال كار كردن يك كمي هم بايد استراحت كرد. قرار گذاشتم 3 روز بيخيال كار و از اينجور فكر و خيالها بشوم؛ 3 روزي كه مثل برق و باد گذشت.
روز چهارم نشستم و يك فهرست بلند بالا از كارهايي كه بايد يا دوست دارم انجام دهم نوشتم.
فهرست در حال تمام شدن بود كه صداي زنگ در بلند شد. عمو بزرگه با عهد و عيال آمده بودند عيد ديدني، سريع آماده شدم و رفتم به اطاق پذيرايي. هنوز عمو و خانواده تشريف داشتند كه عمه با شوهر و 2 تا بچههاش آمدند و بعد خاله بزرگم و... اين آمدنها و رفتنها مانند قطاري طولاني تا ظهر ادامه
داشت.بعدازظهر حسابي خسته بودم و رفتم يك چرتي بزنم، هنوز چشمهايم گرم نشده بود كه باز هم صداي زنگ و همان داستان تكراري.
سرتان را درد نياورم، روزها با سرعتي باور نكردني به همين روال گذشت تا روز هفتم فروردين كه قرار شد چند روزي به سفر برويم.
خب همه ميدانند كه نميشود كارهاي عقب مانده را با خود به سفر برد. پس كارها ماند براي برگشتن و اين يعني رسيدن به روز يازدهم و تا چشم بر هم گذاشتم، ادارهها باز و كارها شروع شد و من ماندم با يك دنيا كار عقبمانده و كلي هم كارهاي تازه كه از همان موقع ميدانستم باز هم روي هم تلنبار ميشود.
***
2.
عيد فطر امسال با 3 روز تعطيلي (البته با احتساب جمعه) همراه شد.
از چند روز قبل از اين تعطيلي 3 روزه كلي فكر كردم كه چه كارهايي حسابي عقبمانده كه آنها را بايد حتما انجام بدهم. نشستم و نوشتم؛ يك فهرست ششتايي رديف شد.
فكر كردم اين كه ديگر كاري ندارد، حتما انجامشان ميدهم و اينبار ديگر پيش خودم خجالتزده نميشوم!
روز چهارشنبه كه عيد بود به منزل چند تا از بزرگترهاي فاميل رفتيم و تا به خودم آمدم شب شده بود.
الان هر چي فكر ميكنم ميبينم نميدانم چرا، ولي باور كنيد پنجشنبه هم فقط توانستم ماشينم را به كارواش ببرم و بس!
جمعه دستكمي از روز قبلش نداشت؛ خاله عزيزم به خانه ما آمد و آن دو تا بچه شيطانش همه وقت مرا گرفتند و نگذاشتند هيچ كاري بكنم.
شنبه صبح كه ميخواستم از خانه بيرون بيايم، با خودم فكر ميكردم، خيليها از اين فرصتها بخوبي استفاده ميكنند، خيليها در يك روز بيش از اين فهرست 6 تايي كار ميكنند و...
هنوز علت واقعي اين موضوع را نفهميدهام، نميدانم چرا نميتوانم به همه كارهايم برسم و چرا اين همه كار عقبمانده دارم.
شايد برنامهريزي خوبي ندارم، شايد بيش از توانم از خودم انتظار دارم يا شايد هم مساله چيز ديگري است.
فقط اين را ميدانم كه بايد براي كارها و برنامههايم فكري بكنم.
انگار هر روز اوضاع خرابتر ميشود.
سال تحويل شد و روز اول تعطيلات رسيد، با خودم گفتم پس از يك سال كار كردن يك كمي هم بايد استراحت كرد. قرار گذاشتم 3 روز بيخيال كار و از اينجور فكر و خيالها بشوم؛ 3 روزي كه مثل برق و باد گذشت.
روز چهارم نشستم و يك فهرست بلند بالا از كارهايي كه بايد يا دوست دارم انجام دهم نوشتم.
فهرست در حال تمام شدن بود كه صداي زنگ در بلند شد. عمو بزرگه با عهد و عيال آمده بودند عيد ديدني، سريع آماده شدم و رفتم به اطاق پذيرايي. هنوز عمو و خانواده تشريف داشتند كه عمه با شوهر و 2 تا بچههاش آمدند و بعد خاله بزرگم و... اين آمدنها و رفتنها مانند قطاري طولاني تا ظهر ادامه
داشت.بعدازظهر حسابي خسته بودم و رفتم يك چرتي بزنم، هنوز چشمهايم گرم نشده بود كه باز هم صداي زنگ و همان داستان تكراري.
سرتان را درد نياورم، روزها با سرعتي باور نكردني به همين روال گذشت تا روز هفتم فروردين كه قرار شد چند روزي به سفر برويم.
خب همه ميدانند كه نميشود كارهاي عقب مانده را با خود به سفر برد. پس كارها ماند براي برگشتن و اين يعني رسيدن به روز يازدهم و تا چشم بر هم گذاشتم، ادارهها باز و كارها شروع شد و من ماندم با يك دنيا كار عقبمانده و كلي هم كارهاي تازه كه از همان موقع ميدانستم باز هم روي هم تلنبار ميشود.
***
2.
عيد فطر امسال با 3 روز تعطيلي (البته با احتساب جمعه) همراه شد.
از چند روز قبل از اين تعطيلي 3 روزه كلي فكر كردم كه چه كارهايي حسابي عقبمانده كه آنها را بايد حتما انجام بدهم. نشستم و نوشتم؛ يك فهرست ششتايي رديف شد.
فكر كردم اين كه ديگر كاري ندارد، حتما انجامشان ميدهم و اينبار ديگر پيش خودم خجالتزده نميشوم!
روز چهارشنبه كه عيد بود به منزل چند تا از بزرگترهاي فاميل رفتيم و تا به خودم آمدم شب شده بود.
الان هر چي فكر ميكنم ميبينم نميدانم چرا، ولي باور كنيد پنجشنبه هم فقط توانستم ماشينم را به كارواش ببرم و بس!
جمعه دستكمي از روز قبلش نداشت؛ خاله عزيزم به خانه ما آمد و آن دو تا بچه شيطانش همه وقت مرا گرفتند و نگذاشتند هيچ كاري بكنم.
شنبه صبح كه ميخواستم از خانه بيرون بيايم، با خودم فكر ميكردم، خيليها از اين فرصتها بخوبي استفاده ميكنند، خيليها در يك روز بيش از اين فهرست 6 تايي كار ميكنند و...
هنوز علت واقعي اين موضوع را نفهميدهام، نميدانم چرا نميتوانم به همه كارهايم برسم و چرا اين همه كار عقبمانده دارم.
شايد برنامهريزي خوبي ندارم، شايد بيش از توانم از خودم انتظار دارم يا شايد هم مساله چيز ديگري است.
فقط اين را ميدانم كه بايد براي كارها و برنامههايم فكري بكنم.
انگار هر روز اوضاع خرابتر ميشود.
مريم راسخي
تاریخ امروز
سه شنبه, 02 خرداد 1391
بخشهای سایت
آمار
- افراد آنلاین
- 450
- مطالب
- 16331
- وب لینک ها
- 122
- نمایش تعداد مطالب
- 11780578
اوقات شرعی
آخرین نظرات
-
آیا خدا مرا دوست دارد؟
مگه خدا تو رو از این همه نعمت محروم کرده که شک ... -
آیا خدا مرا دوست دارد؟
ولی من 21سالمه و پرسیدم خدا دوسم داره یا نه؟ -
اعتیاد آقای نخست وزیر به نینجای میوهای؛ «آی پد» کامرون جنجالی شد
کل خبر یه طرف، تیکه ی آخرش یه طرف... به این میگن ... -
نام وکنیه والقاب وحرز امام علی النقی
باورتون میشه که تا الان معنی نقی رو نمیدونستم!! -
رشد ونبوغ زودرس امام علی النقی
عکسش خیلی قشنگه. ممنون از شما
تازه ها
- لات
- منع امام هادی علیه السلام از معاشرت باصوفیان
- خبر بد براي سامسونگ
- مجيد جلالي رسما سرمربي صباي قم شد
- آخرین لحظات عمر ونحوه شهادت امام هادی
- واكنش - به هتک حرمت امام هادي(ع)
- پاستا پنه ایتالیایی
- گران ترین خودروی جهان در آل سعود! + عکس
- پروین:اجازه ندهید کیروش زمین بخورد/ فصل آینده تیم گردن کلفتی تحویل هواداران میدهیم
