عاقبت به خير شد.
با اينکه در طول زندگيش خيلي رنج و زحمت و سختي کشيد ولي آخر و عاقبت  خوبي داشت، رستگار شد.

عاشق چشم و ابرو يت که نبودم.
من که برايت مفت و مجاني کار نکردم منظور من دريافت دستمزد بوده است.

عاقبتش مثل عاقبت يزيد شده.
در آخر عمري ، آدمي بسيار بدبخت و سيه روزگار شده است.

عاقبت جوينده يابنده بود.
در نهايت فرد جستجو گر و پر تلاش به هدفش دست پيدا خواهد نمود.

عاقبت گذر پوست به دباغ خانه مي افتد.
بالاخره هر کسي روزي حساب اعمال خوب و بدش را پس خواهد داد.

عذر بدتر از گناه مي آورد.
براي توجيه کار خلاف و ناشايست خود دليل بدتر و مفتضح تري مي آورد.

عروس تعريفي آخرش شلخته در آمد.
از کسي يا چيزي که بسيار تعريف و تمجيد شده بود در عمل هنگام بهره وري نتيجه معکوس بدست آمد.

عروس نمي توانست برقصد مي گفت زمين کج است.
ايراد بهانه گيري بيجا از چيزي براي سرپوش گذاشتن بر عدم توانايي خود در انجام دادن کاري.

عز و جز مي کند.
اظهار درماندگي و بيچارگي مي کند عجز و لابه و التماس مي کند تا چيزي بگيرد.

عشق پيري گر بجنبد سر به رسوايي زند.
اگر در سنين بالا اعمال آدمي متناسب با سن و سالش نباشد باعث آبرو ريزي و شرمساري نزد ديگران مي شود.

عطايش را به لقايش بخشيدم.
نه خوبي هايش را مي خواهم و نه بدي هايش را، از بد و خويش بيزار و دلزده شدم. ديگر نمي خواهم او را ببينم.

عقده دل باز کرد.
همه درد و غم و ناراحتي ها تلنبار شده در وجودش را گفت تا آرامش يابد.

عقل از سرش پريد.
با آگاه شدن از مطلبي عجيب براي مدتي کوتاه مات و مبهوت وحيران شد.

عقل به کوچکي و بزرگي نيست.
ميزان فهم و شعور و درک مسائل زندگي فقط به ميزان سن افراد بستگي ندارد.

عقل جن هم به اين کار نمي رسيد.
هر کسي نمي توانست به راحتي از اين کار پيچيده و مرموز سر درآورد.

عقلش به چشمش است.
فقط به ظاهر اشخاص و يا چيزها نگاه کرده و درباره آن قضاوت مي کند. هر چيزي را فقط با ديده خود مي سنجد.

عقلش پارسنگ بر مي دارد.
ديوانه و يا کم عقل است، چيزي حاليش نيست، نمي فهمد.

عقلش قد نمي دهد.
متوجه همه مسائل نمي شود ، قوه تشخيص خوبي ندارد.

عقلش را دزديده اند.
او را فريب داده اند، او را آلت دست خود کرده اند.

عقل که نيست جان در عذاب است.
اگر قوه تفکر و تعقل و تشخيص در آدمي نباشد هميشه خطر در کمين نشسته و زندگي توأم با رنج و عذاب مي شود.

علاج واقعه قبل از وقوع بايد کرد.
آدمي بايد با تعقل و دور انديشي  زندگي کرده و هميشه به فکر آينده خود باشد و قبل از اينکه در آينده گرفتار حادثه اي تلخ شود قبلاً پيشگيري کند.

علف بايد به دهان بزي شيرين بيايد.
هر چيزي مورد معامله بايد مطابق نظر و سليقه آن کسي باشد که مي خواهد از آن استفاده کند، قبول و پذيرش طرف، شرط اصلي در معامله است.

عنقش منکسر است.
آدمي بد اخلاق است، هميشه اخمهايش در هم است.

عيسي به دين خود ، موسي به دين خود.
هر کسي خود پاسخگو و مسئول اعمال خوب و بدش مي باشد.

عينک سواد نمي آورد.
هرگز به کارگيري ابزار مورد استفاده افراد فاضل و دانشمند، باعث فهم و کمال افراد بيسواد و نادان نمي شود.