• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

الظَّليمةُ الظّليمه

ظليمه ، آنچه از انسان به ناحق و ظالمانه بگيرند، آنچه را كه نزد ظالم درخواست مى كنى .(781) كلماتى حاكى از ظلم و ستمى كه بر امام حسين عليه السّلام از سوى امّت روا شد. اين تعبير، در زيارت ناحيه مقدّسه آمده و اينكه ذوالجناح ، اسب سيدالشهدا عليه السّلام پس از كشته شدن امام ، همهمه كنان و اشكريزان و بى صاحب به سوى خيمه ها مى آمد، در حالى كه مى گفت : ((الظَّليمَةُ الظَّليمَة لاُِمَّةٍ قَتَلَتْ اِبنَ بِنتِ نَبِيِّها))،(782) داد از دست امّتى كه پسر دختر پيامبر خود را كشته اند.