• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

در آن چهار آيه مي باشد

آيات 1 , 2 ، 3 ، 4
1 ـ (والشمس و ضحيها ، والقمر اذا تلها ، و النهار اذا جليها ، و الليل اذا يغشيها )[1]

به خورشيد گسترش نور آن سوگند .

به ماه ، در آن هنگام كه بعد از آن در آيد .

و به روز هنگامي كه صفحه زمين را روشن سازد .

و قسم به شب ، آن هنگام كه صفحه زمين را بپوشاند .

فضل بن عباس نقل مي كند كه :

حضرت امام صادق  در تاويل اين آيات فرمود :

خورشيد امير المومنين است و نورش قيام قائم است و مقصود از ماه در آيه كه از پي خورشيد در ايد حسن و حسين هستند و روز كه زمين را روشن مي كند قيام قائم است و در حديث مشابهي حضرت فرمودند منظور از شب در آيد ، دولت شيطان (بني اميه ) است كه تاروز قيامت صغري ( روز قيام حضرت مهدي « عج» ) ادامه دارد . [2]

--------------------

[1] شمس ، آيات 1 الي 4
[2]  الف ) غايه المرام ، ص 757 - ب ) اثبات الهدي ، ج 7 ، 131