درآن دو آيه مى باشد آيات 25-28
1- (لو تزيلوا لعذبنا الذين كفروا منهم عذابا اليما.) [1]

و ا گر مؤمنان و كفار از هم جدا مى شدند كافران را عذاب دردنا كى مى كرديم.

امام صادق (ع) در تفسير اين آيه شريفه فرمود:

به درستى كه براى خداوند متعال ودايعى است كه در اصلاب قوم كفار و منافقين قرار دادد و قائم ما ظاهر نمى شود تا آن امانات (از خوبان) بيرون آيند پس هر زمانى كه حجت خدا ظهور مى كند كفار ومنافقين را به قتل مى رساند. [2]
2- (هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله. ) [3]

او كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاده تا آن را بر همة اديان پيروز كند.

محمد بن فضيل مى گويد تفسير اين آيه را از حضرت موسى بن جعفر (ع) سئوال كردم، حضرت فرمود:

مقصود از دين حق، وصايت و ولايت اميرالمؤمنين (ع) است كه پروردگار امر به آن نموده كه جز تمام اديان هنگام ظهور امام عصر (روحى له الفداء) چيره مى شود. و خداوند مى فرمايد ما ولايت قائم و نور او را ا گرچه كافرين به ولايت اميرالمؤمنين(ع) كراهت داشته باشند به مرحله كمال و اتمام مى رسانيم.[4]

(ين آيه شريفه وعده اى صريح و قاطع از سوى خداوند قادر متعال، در رابطه با بيروزى و بخه اسلام بر همة اريان به دست مبارك حضرت بقية القه الاعظم روحى له الفدا مى باشد.

اين آيه مباركه و وعدة الهى در قرأن مجيد در "3") سوره (توبه- فتح- صف) ذ كر شده است
[1]  سوره فتح آيه 25
[2]  الف) تفسير برهان ج 4 ، ص 198 - ب ) ينابيع الموده ص 429
[3]  فتح آيه 28
[4]  تفسير برهان ج4 ، ص 200