• عضویت
خانه  >  مهديه  >  مقالات مهدوی  >  تشکر و سپاس از امام زمان (ارواحناله الفداء)
تشکر و سپاس از امام زمان (ارواحناله الفداء)
مشاهده در قالب پی دی اف
چاپ
فرستادن به ایمیل
(0 votes, میانگین 0 از 5)
دوشنبه ، 8 بهمن 1386 ، 11:31
قرآن كریم در بیان آنچه كه اهل ایمان بدان پایبند و معتقدند مى فرماید: "امن الرسول بما انزل الیه من ربه والمؤمنون كل امن بالله و ملائكته و كتبه و رسله لا نفرق بین احد من رسله..." (1) در این آیه مؤمنان به عنوان كسانى معرفى شده اند كه به خدا، فرشتگان، كتابهاى آسمانى و پیامبران خدا ایمان و اعتقاد دارند. اما این پرسش مطرح است كه ایمان به فرشتگان چه دخالتى در سعادت انسان دارد، كه خداوند آن را هم از اركان ایمان مؤمنان قرار داده است؟

زیرا ارایه برنامه سعادت با پیامبران است و جامعه نیز با امامان اصلاح و اداره مى شود، خداوند هم كه خالق كل هستى است پس دیگر جایى براى اعتقاد به فرشتگان باقى نمى ماند. در پاسخ این پرسش باید گفت: چنانكه در علم كلام به عنوان یك قاعده كلى بحث و اثبات شده است، شكر منعم واجب است. و ظاهرا این قاعده اختصاص به منعم اصلى و مستقیم ندارد و شامل كسانى هم كه مجرا و مسیر رسیدن نعمتها هستند، نیز مى شود.


عقلاى عالم هركس را كه به انسان احسانى كند مستحق سپاسگزارى مى دانند و نداشتن حالت سپاس و تشكر نسبت به منعم را زشت مى شمارند، هر چند منعم تنها وسیله و مجرایى براى رسیدن به نعمت باشد.

تردیدى نیست كه ملائكه الهى مجرا و طریق رسیدن نعمتهاى خداوند به بندگانند. جبرئیل مجراى نعمتهاى الهى در موضوعات معنوى و علم و ایمان است؛ عزرائیل مجراى نعمت الهى در موضوع بیرون راندن انسان از این دنیا و زمینه سازى عروج و كمال بیشتر انسان است؛ اسرافیل مجراى نعمت الهى است در موضوع تحویل گرفتن انسانها در دنیاى دیگر و میكائیل هم مجراى نعمت الهى است در زمینه رساندن ارزاق مادى به انسانها.

این چهار ملك، كه رئیس ملائكه هستند، و همه ملائكه اى كه در زیر نفوذ آنها هستند عهده دار رساندن نعمتهاى الهى به بندگان خدایند. در آخرت نیز به خاطر گستردگى كار هشت ملك عهده دار امورند: "و یحمل عرش ربك فوقهم یؤمئذ ثمانیة " (2)

اگر بپذیریم كه شكر منعم شامل وسایل و مجراهاى رسیدن نعمت هم مى شود و به همین خاطر ملائكه نیز مستحق احترام و سپاسگزاریند ، به طریق اولى تشكر از پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت، علیهم السلام، نیز لازم است. زیرا بر اساس اعتقادى كه ما داریم، ملائكه تحت نفوذ پیغمبر، صلى الله علیه و آله، و اهل بیت، علیهم السلام، انجام وظیفه مى كنند.

ملائكه و روح كه در شب قدر نازل مى شوند چنان كه نزد امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) مى آیند، در زیارت مطلقه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام)، آمده است كه: " ارادة الرب فى مقادیر اموره تهبط الیكم و تصدر من بیوتكم..." (3) كلیه مقدرات الهى بر شما نازل مى شود و از بیوت شما صدور فرمان مى شود.

مطابق آن چه كه در زیارات جامعه كبیره آمده است، حتى نزول باران هم تحت اشراف پیامبر و اهل بیت(علیهم السلام) صورت مى گیرد: "بكم ینزل الغیث ..."

بنابراین در زمان ما مجرا و مسیر همه نعمتهاى الهى امام عصر(علیه السلام) است؛ و به همین خاطر عقل اقتضا مى كند كه ما نسبت به آن حضرت حالت سپاسگزارى و قدردانى داشته باشیم.
در اینجا این سؤال مطرح مى شود كه چگونه مى توان از امام عصر(علیه السلام) سپاسگزارى كرد؟
به نظر مى رسد به دو گونه مى توان از آن حضرت سپاسگزارى كرد؟؛یكى تشكر عملى و دیگرى تشكر فكرى، تشكر عملى این است كه انسان در مسیرى كه مورد رضایت آقا امام زمان(علیه السلام) است حركت كند.
یكى جان خود را تقدیم آن حضرت مى كند و براى دفاع از حریم كشور شیعه و نبرد با دشمنان شیعه به شهادت مى رسد. یكى عمرش را در مسیر امام زمان صرف مى كند؛ مثل بسیارى از طلاب علوم دینى كه عمر خود را صرف فراگیرى احكام و عقاید اسلام و تبلیغ و ترویج آنها مى كنند.
دیگرى هم كه مشغول كسب و تجارت است و با پرداخت خمس مال خود به تبلیغ دین و گسترش معارف اسلامى كمك مى كنند.
اما تشكر فكرى این است كه شخص دائما نام و یاد حضرت را به خودش تلقین كند تا دچار فراموشى و غفلت نشود، چون دنیا، دار غفلت است و انسان زود دچار فراموشى مى شود. باید دائما متذكر این موضوع بود كه همه نعمتهاى خداوند از طریق اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) و به ویژه امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) به ما مى رسد، همچنان كه در دعاى عدیله مى خوانیم: "بیمنه رزق الورى و بوجوده ثبتت الارض و السماء." به بركت وجود حضرت ولى عصر(علیه السلام) است كه به همه موجودات عالم رزق و روزى مى رسد. توجه به این موضوع و اعتقاد به این كه ما هرچه داریم از آن حضرت و به یمن وجود اوست، خود نوعى تشكر فكرى است.
براى اینكه انسان هم در مسیر تشكر فكرى و هم در مسیر تشكر عملى موفق شود و بتواند وظیفه خود را چنانكه باید عمل نماید، مى بایست علاوه بر انجام واجبات و عبادات روزمره، ارتباط خاصى با حضرت ولى عصر ، علیه السلام، داشته باشد و از طریق خواندن دعاهایى چون دعاى ندبه، دعاى عهد، زیارت جامعه كبیره، زیارت ال یاسین و دیگر دعاهایى كه منسوب به آن حضرت است و همچنین با توسل به ایشان و احیانا رفتن به مسجد جمكران یاد و نام حضرت را پیوسته در خود زنده نگهدارد و غفلت و فراموشى را از خود دور كند.

همه كسانى كه به حضور آقا امام زمان رسیده اند؛ یا از همین راهها تربیت شده و به مقامات بالا رسیده اند و یا اینكه بر اساس ضرورتهاى خاصى كه پیش مى آمده امام تشخیص داده اند كه اگر دست آن فرد را نگیرند ممكن است دچار سقوط و تباهى شود.

به هر حال باید گفت كه:

تو بندگى چو گدایان به شرط مزد مكن كه خواجه خود روش بنده پرورى داند

انسان اگر از سر اخلاص به هر صورتى كه در توان دارد تشكر و سپاس خود را نسبت به آن حضرت كه مجراى اصلى عمت خداوندى است، نشان دهد مى تواند به خدا نزدیك شود. زیرا چنانكه قرآن كریم مى فرماید: ایا ایهاالذین امنوا اتقواالله و ابتغوا الیه الوسیلة." (4)
باید براى رفتن به سوى خدا به دنبال وسیله بود، و این وسیله برخلاف تصور برخى از اهل سنت، "دعا" نیست، زیرا دعا خود "ابتغا" و طلب است و قرآن مى فرماید اگر به طرف خدا مى خواهید بروید، وسیله بیاورید. بنابراین اینكه "وهابیه " هرگونه توسل به پیامبر و اهل بیت، علیهم السلام، را شرك به حساب مى آورند بر اساس موازین قرآن صحیح نیست. زیرا شرك آن است كه كسى را هم رتبه و هم شان خدا بدانند. در هر حال باید گفت كه مراد از وسیله در آیه مزبور همان پیغمبر و اهل بیت هستند و از طریق آنها انسان مى تواند به خدا نزدیك شود. و اگر تكامل انسان با پیوستن به حضرت حق محقق مى شود، راه این پیوستن، توسل به پیغمبر و اهل بیت(علیهم السلام) اوست.

امیدواریم كه به وسیله قرب و توسل به خدا، همه پیروان راستین آقا امام زمان، علیه السلام، اولا در بزرگداشت هرچه بیشتر مقام و یاد آن حضرت تلاش كنند و با برگزارى مجالس دعای مربوط به آن حضرت نشان دهند. زیرا شیعیان همانطور كه باید در هنگام غم و اندوه اهل بیت، علیهم السلام، عزادار باشند، باید در هنگام خوشحالى اهل بیت(علیهم السلام) نیز نشاط و شادى داشته باشند. چنانكه مى فرماید: "لنا شیعة ینصروننا و یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا." (5) براى ما پیروانى است كه ما را یارى مى كنند، در شادى ما شاد مى شوند و در اندوه ما اندوهگین مى گردند. و ثانیا در این ایام به آن حضرت متوسل شوند و فرج و ظهور ایشان را از خداوند درخواست كنند.
امیدواریم آقا امام زمان از همه ما راضى باشند، تا از این طریق رضایت حق جل و علا را به دست آوریم. ان شاءالله ......................................................................پى نوشتها:

1. سوره بقره (2)، آیه 285.

2. سوره حاقه (69)، آیه 7.

3. قمى، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، زیارت اول از زیارات مطلقه امام حسین، علیه السلام.

4. سوره مائده (5)، آیه 35.

5. المجلسى، محمد باقر، بحار الانوار، ج 10، ص 114، ح 7. *****منبع : ماهنامه موعود شماره 10-11
 

افزودن نظر


بخشهای سایت

اوقات شرعی



آمار

اعضا : 405
مطالب و محتوا : 13502
لینك وب ها : 123
مشاهده بازدیدهای مطالب و محتوا : 5183935

آخرین نظرات