در آيات قرآن كريم به صراحت نامى از امام زمان عليه السلام  به ميان نيامده است، ولى از آنجا كه ائمه اطهارعليهم السّلام  مفسران حقيقى قرآنند در تفسير بسيارى از آيات، آنها را به مسأله مهدويّت و معارف امام زمان‏عليه السلام  تطبيق و تفسير نموده‏اند. از جمله آياتى كه آنها را حضرت على‏عليه السلام مربوط به امام زمان‏عليه السلام  دانسته ‏اند اين آيه است:

عن اميرالمؤمنين‏عليه السلام  قال: النُورُ القرآن، و النور اسمٌ من اسماء اللّه تعالى... قال اللّه تعالى فى سورة النور: اللّه نور السماواتِ و الارضِ مَثَلُ نورهِ كمشكاةٍ فيها مصباح المصباح فى زجاجة  الزجاجة كانها كوكب درّىٌ...( سوره نور، آيه 35) فالمشكاةُ رسول اللّه‏صلى الله عليه و آله  و المصباحُ الوصىُّ، و الاوصياءُ عليهمُ السلامُ و الزجاجةُ فاطمةُ، و الشجرة المباركة رسول اللّه‏ صلى الله عليه و آله  و الكوكب الدُّرى القائم المنتظر الذى يملأ الارضَ عدلاً

اميرالمؤمنين‏عليه السلام  فرمودند: نور همان قرآن است. و نور اسمى از اسم‏هاى خداوند تبارك و تعالى نيز هست. خداوند عزّوجلّ در سوره نور مى‏فرمايند: خدا نور آسمان‏ها و زمين است، نور او همانند مشكاتى است كه درآن چراغى باشد و آن چراغ در ميان شيشه‏اى كه تلألؤ آن همچون ستاره‏اى است درخشان و روشن از درخت مبارك زيتون...  آن‏گاه فرمودند:

مشكات رسول خداصلى الله عليه و آله  است و مصباح وصى و اوصياء هستند،

منظور از زجاجه حضرت فاطمه زهراعليها السّلام  است،

و مراد از كوكب دُرّى حضرت قائم المنتظر عليه السلام است؛

كسى كه زمين را پر از عدل و داد مى‏كند.

(معجم احاديث المهدى‏عليه السلام ، ج5، ص274، ح1699)