|
دعاهایی که از آن بزرگوار نقل گردیده بسیار است که از جمله آنها دعای روز عرفه است.
روز عرفه نهم ذی حجه که یکی از اعیاد عظیم اسلام است هرچند به اسم عید در روایات خوانده نشده است دعایی دارد پرمحتوا و مشهور که روایت شده است حضرت اباعدالله الحسین (ع) از خیمه بیرون آمدند و با نهایت تواضع و خشوع در پیشگاه خداوند دستها را به سوی آسمان برداشتند و آن دعا را خواندند. که نخست خدا را حمد وثنا می کند و می گوید (الحمدلله الذی لیس قضائه دافع ولالعطائه ولا کصنعه صنع صانع)
(حمد مخصوص خدائیست که برای قضاء او دفع کننده ای وبرای بخشش او مانع و مانند صنع او صانعی نیست) سپس او را با عبادات مختلف و حالات گوناگون از دیدگاههای بسیار ستایش می کند وآنگاه به ربوبیت خدا شهادت می دهند و سپس بدو خلقت ظاهری را بیان می کنند ومی گویند:(ابتدأتنی بنعمتک قبل أن اکون شیئا مذکوراوخلقتنی من التراب ثم اسکتنی الاصلاب ... ثم اسکتنی فی ظلمات ثلاث بین لحم وجلد ودم)
(وخدایا مرا به نعمت خود پدید آوردی پیش از آنکه من چیزی یاد شده باشم و مرا از خاک آفریدی وسپس در اصلابها اسکان دادی ... آنگاه در تاریکی های سه گانه میان گوشت وپوست وخون سکونت بخشیدی)
بعد از آن مراتب خلقت را عنوان می کنند ومی گوید: مرا تام الخلقه به دنیا آوردی و در گهواره مرا درحال صباوت وکودکی حفظ کردی و مرا از شیر گوارا تغذیه نمودی.
سپس فرمودند: (اوجبت علیَِّ حجتک باَنْ الهمتنی معرفتک )برمن حجت خود را ثابت نمودی به این که شناختن خود را بر من الهام نمودی.
(فایّ نعمتک یاالهی احصی عددا وذکرا ام ای عطایاک اقوم بها شکرا وهی یارب اکثرمن ان یحصیها العادون)(خدای من پس کدام نعمتت رامی توانم بشمارم یا کدام بخشش هایت را شکرش را به پا دارم پروردگارا!نعمتهای تو بیشتر از آن است که شمارندگان بتوانند آن را بشمارند)
آنگاه ریزه کاری های عمل و نعمت ها و وظایفشان می پردازد. مانند شنیدن با پرده صماخ و حرکت دولب وحرکات زبان وفک و فواید خون و مو وعصب و قصب و استخوان ومخ و عروق جمیع جوارح به تسبیح خدا در برابر این همه نعمت می پردازد.سپس به دعا برای نفس خویش می پردازد:(اللهم اجعلنی اخشاک کأنی اراک واسعدنی بتقواک ولا تشقنی بمعصیتک وخزلی فی قضائک وبارک لی فی قدرک حتی لا احب تعجیل ما اخرت ولا تاخیر ماعجلت)
وبعد از آن از خدا غنای در نفس و یقین دردل واخلاص در عمل و وبصیرت در دین وتمتع جوارح وامتدادنعمت سمع و بصر و نصرت برظالم ... متذکر شده و از بدیها به خدا پناه می برد و پرودگار را باصفات مخصوص می خواند.
جداً این دعا تکان دهنده است و هرعارفی را متحیر می سازد که چقدر عمیق ایراد کرده ودر چه سطحی سخن گفته وچه زیبا سخن گفته شده است که : دعا قران صاعد است .(ایت الله شیخ عبد الکریم حائری)
علاقه مندی حضرت به عبادت ودعا وقران به حدی است که می توان شدت آن را درشب عاشورا فهمید وحتی از آن بالا تر که سر مبارکشان بالای نیزه هم از قرائت قران کوتاهی نکرد .
 نظرات  پیشنهاد برای مطالعه (34)  لينک
|
سیره اخلاقی امام حسین