نیایش چهل و چهارم:

شكر خداوندى را سزاست كه ما را به حمد و ستايش خود هدايت فرمود و ما را از سپاسگزاران قرار داد تا نسبت به احسان او سپاس گوييم و او به ما پاداش نيكوكاران را عطا فرمايد.
و سپاس خداوندى را كه ما را براى دين خود بر گزيد و آيينش را اختصاصا به ما ارزانى داشت و ما را در طريق احسانش به پيش برد تا با لطف او به سوى رضوانش حركت كنيم. ستايشى كه آن را از ما قبول فرمايد و با آن از ما خشنود گردد.
و ستايش خدايى را سزاست كه يكى از راههاى رضوانش را ماه خودش يعنى ماه رمضان قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه طهارت، ماه پاكسازى درونى و ماه قيام، ماهى كه در آن قرآن به عنوان كتاب راهنمايى مردم همراه با حجتهاى روشن هدايت و براهين جدا كننده حق از باطل نازل شده است.
پس خداوند برترى ماه رمضان را بر ديگر ماهها از اين راه نشان داده كه در اين ماه محّرمات زياد و فضيلتهاى آشكار و مشهورى مقرر شده است. و لذا از باب بزرگداشت اين ماه، چيزهايى را كه در ديگر ماهها حلال است، در ماه رمضان حرام شمرده و به خاطر تكريم آن، خوردنيها و نوشيدنيها را ممنوع فرموده است. و براى آن وقت خاصى مشخص كرده كه نه اجازه مى‏دهد در اين وقت تقديمى صورت گيرد و نه تأخيرى.
و فضيلت يك شب از شبهاى اين ماه را بر فضيلت شبهاى هزار ماه ديگر ترجيح داده و نام آن را شب قدر نهاد كه در آن فرشتگان و جبرائيل در مورد هر امرى با اجازه پروردگار نازل مى‏شوند، شبى كه تا طلوع سپيده شب سلامت است و هنگام نزول بركات هميشگى بر هر كس از بندگانش كه بخواهد و آنچه كه حكم و فرمانش اقتضا كند.
خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و توفيق شناخت فضيلت اين ماه و بزرگداشت حرمت آن و خوددارى از آنچه در آن ممنوع فرموده‏اى را به ما الهام فرما. و ما را يارى كن كه رمضان را روزه بگيريم با نگهداشتن اعضا و جوارح از ارتكاب گناهان و بكارگيرى آنها در آنچه كه موجب خشنودى تو مى‏شود. تا با گوشمان به صداهاى بيهوده گوش نكنيم و با ديدگانمان به سمت لهويّات سرعت نگيريم. دست به سوى ممنوعى نبريم و قدم به سمت حرامى بر نداريم. و شكم ما پر نشود مگر از آنچه حلال فرموده‏اى و زبان ما چيزى نگويد مگر آنچه خود گفته‏اى. و خود را به زحمت نياندازيم مگر در آنچه ما را به ثواب نزديك مى‏سازد و به چيزى نپردازيم مگر آنچه كه ما را از عقاب تو مصون مى‏دارد. پس تمام اين امور را از رياء و سمعه (يعنى اينكه دوست داشته باشيم ديگران كارهاى خوب ما را بشنوند و تعريف كنند) خالص گردان تا غير از تو كسى را شريك نگيريم و در كارهايمان مرادى غير از تو را بر نگزينيم.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را بر قيام به نماز در مواقيت آن همراه با حدودى كه براى آن مشخص فرموده‏اى و واجباتى كه در آن مقرّر نموده‏اى و وظيفه‏هايى كه براى آن تعيين كرده‏اى و اوقاتى كه براى آن در نظر گرفته‏اى، موفّق بدار.
و ما را در نماز از جمله كسانى قرار ده كه به درجات آن رسيده، اركان آن را حفظ و آن را در وقتش همانگونه كه بنده و پيامبرت صلّى اللّه عليه و آله سنّت قرار داده ادا مى‏كنند و ركوع و سجود و همه فضيلتهاى آن را در نهايت طهارت و پاكى و با كمال خشوع و فروتنى انجام مى‏دهند.
و ما را در اين ماه مبارك توفيق ده كه با كار نيك نسبت به خويشان خود صله رحم بجا آوريم و با فضل و بخشش با همسايگانمان رابطه دوستى بر قرار كنيم و اموال خود را از حرام پاك كنيم و آنها را با دادن زكاتها خالص نماييم. و از كسى كه با ما قهر كرده، ديدار كنيم و نسبت به كسانى كه بر ما ستم روا داشته‏اند، انصاف را رعايت نماييم و نسبت به دشمنانمان با مسالمت بر خورد كنيم، بجز آنها كه در راه و به خاطر تو مورد عداوت ما هستند، اينان دشمنانى هستند كه هرگز با آنها دوستى نمى‏كنيم و از حزبى هستند كه هرگز با آنها صفا و يكرنگى نداريم و به ما توفيق ده كه در اين ماه به سوى تو تقرّب جوييم با اعمال شايسته‏اى كه ما را از  لوث گناهان پاك كنند و از اينكه دوباره عيوب و زشتيها را از سر گيريم، حفظ كنند. تا اينكه هيچ فرشته‏اى از فرشتگان مأمور بندگان، چيزى از گناهمان بر تو نياورد مگر آنكه از طاعت و بندگى ما و تقرّب به درگاهت، كمتر باشد.
خداوندا به حقّ اين ماه و به حقّ كسى كه از ابتدا تا انتهاء آن، به بندگى تو پرداخته مثل فرشته‏اى كه او را مقرّب درگاهت ساخته‏اى و يا پيغمبرى كه به رسالت مبعوث نموده‏اى و يا بنده شايسته‏اى كه از خواصّ قرارش داده‏اى، از تو درخواست مى‏كنم كه بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و اهلبيت او درود فرست و ما را اهل كرامتهايى قرار ده كه در اين ماه به اوليائت وعده داده‏اى. و آنچه كه در حقّ ساعيان در طاعت و بندگيت لازم كرده‏اى، در حقّ ما نيز واجب گردان و ما را در زمره كسانى قرار ده كه در پرتو رحمت تو، شايستگى جايگاهى رفيع در نزد تو را بدست آورده‏اند.
خدايا بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از انكار يكتايى خود و از كوتاهى در ستايشت و از ترديد در دينت و از كورى نسبت به راهت و غفلت نسبت به حرمتت و فريب خوردن از دشمنت يعنى شيطان رانده شده، بدور دار.
خداوندا بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اگر در هر شب از شبهاى اين ماه، عفو تو باعث آزادى بندگانى مى‏شود و گذشتت آنها را مورد بخشش قرار مى‏دهدپس ما را نيز از زمره همان بندگان قرار ده و ما را براى اين ماه از بهترين شايستگان و اصحاب محسوب فرما.
خدايا بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و با محو تدريجى هلال ماه رمضان، گناهان ما را نيز محو كن و با سپرى شدن روزهاى اين ماه، زشتيها و پليديها را از جان ما بكن تا اينكه اين ماه بگذرد در حاليكه در آن تو ما را از خطاها پاك و از گناهان پيراسته باشى.
خدايا بر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و عترت او درود فرست و اگر در اين ماه از راه راست منحرف شديم ما را بازگردان و اگر به بيراهه رفتيم ما را مستقيم ساز و اگر دشمنت شيطان بر ما مستولى شد، ما را از چنگ او برهان.
بار خدايا اين ماه را از بندگى ما به درگاه خودت، پر كن، و ساعات اين ماه را با طاعتمان مزّين فرما و در روزهايش بر روزه گرفتن ياريمان نما و در شبهايش به نماز و زارى بآستانت و فروتنى در پيشگاهت و خوارى در بارگاهت كمكمان كن تا روز اين ماه بر غفلت ما و شبش بر كوتاهى ما شهادت ندهند.
خداوندا در ديگر ماهها و روزها نيز تا آن هنگام كه به ما عمر مى‏دهى، همچنين قرارمان ده و ما را از بندگان شايسته‏ات محسوب فرما، آنها كه بهشت را به ارث مى‏برند و در آن جاويد مى‏مانند، و آنها كه آنچه را مى‏دهند، در حالى است كه دلهاشان از ياد خدا ترسان است و به سوى پروردگارشان باز مى‏گردند، و ما را از كسانى قرار ده كه در امور خير شتاب دارند و بر ديگران پيشى مى‏گيرند.
خدايا بر محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و آل او درود فرست: در هر وقت و در هر زمان و در هر حالى. درودى به تعداد همه آنها كه سلامشان داده‏اى‏و باز هم بيش از آن، به مقدارى كه غير تو نمى‏تواند آن را شماره كند همانا تو آنچه را اراده كنى، انجام مى‏دهى.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (11) | لينک

نیایش چهل و سوم:

اى (ماه) آفريده فرمانبردار، اى متحرك شتاب دار، اى رفت و شد كننده در جايگاههاى مقدر شده و اى جابجا شونده در فلك نظم و تدبير.
من ايمان دارم به خالقى كه با تو ظلمتها را روشن كرده و ابهام‏ها را بر طرف نموده، و تو را نشانه‏اى از نشانه‏هاى قدرتش و علامتى از علامات سلطنتش قرار داده و با زيادت و نقصان، طلوع و غروب، و فروغ و خاموشى تو را به كار گرفته است. در همه اين امور مطيع خداوندى و به سوى آنچه او اراده كند مى‏شتابى.
خدا پاك و منزه است و چه شگفت آور است تدبيرى كه در مورد تو بكار بسته و چه ظريف و زيباست آنچه كه در شأن تو انجام داده است: تو را كليد ماه نو براى كار نو قرار داده است.
پس از خدايى كه ربّ من و ربّ توست، خالق من و خالق توست، تقدير كننده امور من و توست، تصويرگر من و توست، مى‏طلبم كه بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و عترت او درود فرستد و تو را هلال بركاتى قرار دهد كه گذشت ايّام آنها را از بين نبرد و هلال پاكى و طهارتى كه گناهان آن را نابود نسازد.
هلال امنّيت از آفات و سلامت از گناهان، هلال سعادتى كه در آن هيچ نحوست نباشد و خوشيى كه با آن هيچ امر ناگوارى همراه نباشد، و آسانيى كه سختى در آن راه نيافته باشد و خيرى كه هرگز در آن شرّ ديده نشود. هلال امنيت و ايمان، نعمت و احسان و سلامت و اسلام.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از رضايتمندترين افرادى قرار ده كه اين هلال بر آنان طلوع كرده و از پاكترين اشخاصى مقرر فرما كه نظر بر ماه افكنده‏اند. و از سعادتمندترين انسان‏هايى محسوب فرما كه در اين ماه به عبادت تو مشغولند. و در اين ماه به ما توفيق توبه عطا فرما و ما را از گناه محافظت كن و از ارتكاب معصيت مصون بدار.
و شكر نعمتهايت را به ما عنايت فرما و بر ما زره سلامتى و عافيت بپوشان و با توفيق كمال اطاعت، منتت را بر ما تمام گردان كه همانا تو صاحب منّت و ستوده‏اى.
و درود خدا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و عترت پاك و مطهر او باد.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (13) | لينک

نیایش چهل و دوم:

خداوندا تو مرا بر ختم قرآن كه به عنوان نور نازل كرده‏اى يارى فرمودى.
كتابى كه آن را بر همه كتابهاى ديگرى كه فرو فرستاده‏اى، سيطره بخشيدى و بر هر سخن ديگرى كه حكايت نموده‏اى برترى دادى.
كتابى كه آن را جدا كننده بين حلال و حرام قرار داده‏اى و قرآنى كه با آن از احكام و شرايع خود سخن مى‏گويى، و كتابى كه آن را براى بندگانت به تفصيل بيان كرده‏اى و وحيى كه آن را بر پيامبرت حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله (كه درود تو بر او و آل او باد) نازل كرده‏اى.
و آن را همچون نورى فرا راه ما قرار دادى كه با تبعيت از آن از تاريكيهاى گمراهى و نادانى نجات يا بيم و شفا قرار دادى براى كسى كه از سر فهم و اذعان به آن گوش فرا دهد. كتابى كه ميزان عدالت است و زبانش هرگز از حق باز نمى‏ايستد و نور هدايتى است كه برهانش براى آنها كه در آن بنگرند هرگز محو نمى‏شود. پرچم نجاتى است كه اگر كسى قصد پيروى از آن را داشته باشد هرگز گمراه نمى‏شود. و هر كس كه به ريسمان محكم آن چنگ بزند هرگز گرفتار هلاكت و بدبختى نخواهد شد.
خدايا، پس اينك كه ما را يارى نمودى تا آن را تلاوت كنيم و عبارات نيكوى آن را به زبان ما روان ساختى، ما را از آنان قرار ده كه حق رعايت قرآن را بجا مى‏آورند و با اعتقاد و تسليم نسبت به آيات محكم آن، متدين به دين تو هستند و نسبت به متشابهات و آيات روشن قرآن، اقرار دارند.
خداوندا تو قرآن را به صورت مجمل بر پيامبرت محمد (كه درود خدا بر او و آل او باد) نازل كردى و علم به شگفتيهاى آن را به نحو كامل به او الهام فرمودى و براى ما علم تفسير شده آن را به ارث گذاشتى و ما را بر كسى كه به قرآن جاهل است برترى دادى. و ما را نسبت به او قدرت بخشيدى تا مقام ما را رفيع‏تر از كسى گردانى كه طاقت حمل قرآن را ندارد.
خداوندا همانگونه كه قلبهاى ما را حامل قرآن قرار دادى و به رحمت خود ما را نسبت به شرافت و فضيلت قرآن واقف گردانيدى، پس بر محمد صلّى اللّه عليه و آله كه با قرآن سخن مى‏گويد و بر آل پيامبر كه خزانه‏دار قرآنند درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه اعتراف مى‏كنند قرآن از جانب توست تا اينكه شك در تصديق به آن بر ما عارض نشود و دلتنگيى نسبت به پيمودن راه قرآن در قلب ما پديد نيابد.
خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه به ريسمان او چنگ زده‏اند و در متشابهات، به پايگاه او پناه آورده‏اند و در سايه او مسكن گزيده‏اند و در پرتو طلوع او هدايت شده‏اند و به فروغ و روشنى او اقتدا كرده‏اند و از مشعل او، نور گرفته‏اند و از غير او هدايت نمى‏طلبند.
خدايا همانگونه كه به وسيله قرآن، حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را نشانه‏اى براى راهيابى به سوى خودت نصب فرمودى و عترت طاهرينش را شاهراه رضايت خودت قرار دادى، پس بر او و خاندانش درود فرست و قرآن را براى ما همچون وسيله‏اى قرار ده كه به شريفترين مراتب كرامت نايل آييم و آن را نردبانى ساز كه با آن به جايگاه سلامت دست يابيم و وسيله‏اى قرارش ده كه با آن در عرصه قيامت نجات يابيم و آن را راهى قرار ده كه با گام نهادن در آن به نعمتهاى دار جاويد دست يابيم.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و به وسيله قرآن، سنگينى بار گناه را از دوش ما كم كن و به ما خوبيهاى صفات نيكان را عطا فرما و ما را پيرو كسانى گردان كه در راه رضاى تو نيمه‏هاى شب و در ساعات روز به تلاوت قرآن مشغول‏اند. تا از اين طريق در پرتو طهارت قرآن ما را از هر پليدى پاك گردانى و ما را دنباله رو كسانى سازى كه از پرتو قرآن، نور گرفته‏اند و آرزوها آنان را از عمل صالح باز نداشته و گرفتار غرور و فريبشان نساخته است.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و در تاريكى‏هاى شب قرآن را مونس ما و حافظ ما از فريبها و وسوسه‏هاى شيطان قرار ده و به وسيله قرآن گامهاى ما را از رفتن به سوى معاصى باز بدار و زبانهاى ما را از فرو غلطيدن در سخنان باطل - بدون تحمل ضرر و آفت - لال كن.
و قرآن را وسيله‏اى براى بازداشتن اعضاء ما از فرو رفتن در گناهان قرار بده و با آن پرده‏هاى غفلت دل ما را براى عبرت گيرى باز كن، تا اينكه فهم شگفتيهاى قرآن و پندگيرى از حكمتها و مثالهاى آن را بر دلهاى ما عنايت فرمائى، مثالها و حكمتهايى كه كوههاى سخت و استوار از تحمل بار آنها عاجزاند.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و در پرتو قرآن، صلاح ظاهر ما را هميشگى كن و با قرآن، خطر وسوسه‏هاى شيطانى را از باطن سالم ما به دور دار و زنگارهاى قلوب و دلبستگى‏هاى گناهان ما را با قرآن بشوى. و نابسامانيهاى زندگى ما را با قرآن سامان بخش و در روز محشر و عرضه اعمال تشنگى دلهاى ما را با قرآن سيراب كن و در روز سختى بزرگ (قيامت) در پناه قرآن بر ما لباس امنيت بپوشان.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و كاستى و فقر ما را با قرآن جبران كن كه تنگدستى بر ما غلبه نكند و اسباب خوشى و آسايش در معيشت و وسعت در رزق را براى ما فراهم ساز و ما را به وسيله قرآن از صفات نكوهيده و اخلاق ناپسند باز بدار و از فرو افتادن در سياه چال كفر و نفاق محفوظ بدار تا اينكه قرآن در مسير رضوان و بهشت تو در قيامت ما را راهنما باشد و در اين دنيا نيز ما را از بر انگيختن خشم خود و تعدى از مقررات باز بدارد و در نزد خودت شاهد باشد كه ما حلال تو را حلال مى‏دانيم و حرام تو را حرام مى‏شماريم.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و با قرآن در هنگام مرگ، سختى ارتحال و مشقت ناله و فريادهاى پى در پى را آسان فرما: آن هنگام كه جان به گلو رسد و گفته شود چه كسى است كه روح را بالا برد؟ آن هنگام كه ملك الموت براى قبض روح انسان از پرده غيب در آيد و جان را از كمان مرگ با تيرهاى وحشت فراق، نشانه رود و كاسه‏اى زهر آلود از شربت مرگ به ما بنوشاند و با ندايى و حركتى ما را به سراى ديگر نزديك كند، و اعمال و رفتارمان قلاده گردنمان شوند و قبرها تا روز حشر و ديدار، جايگاه ما گردند.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ورود ما را به خانه قبر و طول اقامتمان در زير طبقات زمين را مبارك گردان و پس از مفارقت از دنيا، قبرها را بهترين منازل ما قرار ده. و با رحمت خود، تنگى لحد را به فراخى و وسعت مبدل فرما و ما را در عرصه قيامت به خاطر آثار زشت گناهانمان رسوا مكن.
و به حق قرآن، در آن هنگام كه اعمال بر تو عرضه مى‏شود بر ذلت و پستى ما ترحم فرما. و در آن زمان كه پل دوزخ هنگام عبور لرزان مى‏شود، قدمهاى ما را محكم گردان، و به حق قرآن ما را از سختيهاى روز قيامت و از شدت هراسهاى آن روز نجات بخش
و در آن روز كه هنگام حسرت و پشيمانى ظالمان و ستمكاران است و روزى است كه چهره آنان سياه مى‏گردد، صورت ما را سفيد گردان. و در قلب مؤمنين نسبت به ما محبت و دوستى قرار ده و زندگى را بر ما سخت و ناگوار مساز.
خدايا: بر محمد كه بنده و فرستاده توست درود فرست، چنانكه او به خوبى تبليغ رسالت تو نمود و با نداى رسا امر تو را به مردم رسانيد و بندگانت را نصيحت فرمود.
خدايا، جايگاه پيامبر ما را - كه درود تو بر او و آل او باد - در روز قيامت، نزديكتر به خودت از ساير انبياء قرار ده و شفاعت او را از شفاعت سايرين، ممكن‏تر ساز و ارزش او را در نزد خودت بالاتر از آنان قرار ده، و منزلت او را رفيعتر گردان.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اساس كار او را شرافت بخش و برهان او را بزرگ بدار و ميزان اعمالش را سنگين گردان و شفاعتش را قبول فرما و او را وسيله‏اى نزديك به خودت قرار ده (تا به حضرتش توسل جوييم) و صورتش را سفيد و نورش را تام گردان و درجه‏اش را رفيع فرما.
و ما را بر سنت او زنده بدار و بر دين او بميران و در آيين و طريقت او راهبرمان باش. ما را از پيروان او قرار ده و در زمره ياران او محشور فرما و ما را به حوض كوثر او وارد ساز و با جام او سيرابمان گردان.
و خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست، درودى كه با آن او را به بهترين آنچه آرزو دارد از خير و فضل و كرامت نايل گردانى، زيرا تو داراى رحمت واسعه و فضل كريمانه‏اى.
خدايا به خاطر اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، رسالات تو را ابلاغ فرمود و آيات تو را به مردم رسانيد و بندگانت را موعظه فرمود و در راه تو جهاد كرد، بهتر از جزايى كه به احدى از فرشتگان مقرب و يا به پيامبران برگزيده‏ات داده‏اى به او عطا فرما. و سلام و رحمت و بركات خدا بر او و بر عترت پاك و مطهر او باد.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (13) | لينک

نیایش چهل و يكم:

خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و مرا بر خوان كرامت خود مهمان كن و به سر چشمه‏هاى رحمتت وارد گردان و در وسط فردوس برينت جاى ده و مرا از خود دور مكن و از درگاهت نا اميد مساز. و به آنچه مرتكب شده‏ام از من تقاص مگير و در اعمالم مناقشه مفرما.
و آنچه پنهان كرده‏ام آشكار مساز و رازهاى نا پيدايم را برملا مكن و عمل مرا با ميزان انصاف سنجش منما و وضعيت مرا در برابر ديدگان همه مردم آشكار مساز.
آنچه را كه پخش شدنش براى من ننگ است از آنان مخفى بدار و آنچه را كه موجب سر شكستگى من در نزد توست، پنهان فرما.
با رضايتمندى خود درجات مرا بالا ببر و با آمرزش خود، كرامت مرا كامل گردان و مرا در زمره اصحاب يمين (شايستگان) قرار ده و مرا در راهى كه اهل ايمان مى‏روند، جهت ببخش و در گروه رستگاران قرار ده و مرا طورى بساز كه مجالس صالحان با وجود من آباد گردد.
دعايم را مستجاب گردان اى پروردگار عالميان.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (13) | لينک

نیایش چهلم:

خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از آرزوهاى دراز باز دار و با عمل درست، آرزوهاى ما را كوتاه كن تا اينكه ساعتى پس از ساعت ديگر را آرزو نكنيم و فردا را بعد از امروز، و حياتى پس از اين حيات و قدمى بعد از اين قدم را انتظار نكشيم.
و ما را از غرور آرزوى دراز محافظت فرما و از شرور آن در امان نگهدار و مرگ را همواره در برابر ما نصب العين قرار ده و ياد مرگ را براى ما هر از گاهى قرار مده (بلكه هميشگى كن).
و از كارهاى شايسته عملى به ما عطا فرما كه با آن به عنوان زاد و توشه به سوى تو سير كنيم و به خاطر آن بر قرب ديدار تو حريص گرديم، به گونه‏اى كه مرگ، زمان انس ما باشد و موعد الفتى باشد كه به آن اشتياق پيدا كنيم و پناهگاهى باشد كه دوست داشته باشيم به آن نزديك شويم.
پس هر گاه مرگ را بر ما فرود مى‏آورى و اجل را بر ما نازل مى‏كنى، ما را به زيارت آن سعادتمند گردان و ما را با او مأنوس كن و ما را در ميهمانى مرگ شقاوتمند مساز و به ديدار مرگ ما را پست و خوار مگردان. و مرگ را بابى از ابواب آمرزش و كليدى از كليدهاى رحمت خود مقرر بدار. 
و ما را در حاليكه هدايت شده‏ايم، گمراه نيستيم، مطيع تو ييم از ديدار تو كراهت نداريم، تائب‏ايم، گناهكار نيستيم و بر گناه اصرار نداريم، بميران. 
اى ضمانت كننده پاداش نيكو كاران و اى اصلاح كننده اعمال تبهكاران.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (13) | لينک

نیایش سى و نهم:

خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ميل و شهوت مرا نسبت به هر حرامى درهم بشكن و حرص مرا نسبت به هر گناهى نابود كن و مرا از اذيت و آزار هر زن و مرد مؤمن و مسلمان باز بدار.
خدايا هر كس از بندگانت را كه از من به او ضررى رسيده كه از آن منع كرده بودى و يا آبرويش را برده‏ام كه تو آن را پوشيده بودى و اينك آن بنده از دنيا رفته و يا هنوز در دنياست، بجاى اذيتى كه من به او رسانده‏ام، او را مورد عفو قرار ده و اگر من حقوقى به گردن او داشته‏ام و او پشت پا انداخته، از او در گذر.
و او را فرداى قيامت نسبت به آنچه در حق من كرده، متوقف ساز و پرده از خطاهايى كه در مورد من انجام داده بر مدار. و گذشت مرا از او و صدقه‏اى را كه به دلخواه خودم در حق وى مى‏دهم، از پاكترين صدقات قرار ده و از بالاترين عطاياى مقربين درگاهت محسوب فرما.
و در مقابل عفو من نسبت به گذشتگان، عفو و بخشش خودت را به من عطا فرما و در برابر دعاى من در حق آنان، رحمت خودت را شامل حالم گردان، تا اينكه هر يك از ما با فضل تو به سعادت نايل آييم و با لطف و منّت تو، به ساحل نجات برسيم.
خدايا هر بنده از بندگانت كه از من به او نقصى وارد شده و يا از جانب من آزارى ديده و يا توسط من ظلمى بر او شده و من حق او را ضايع كرده‏ام و يا در ستم، من بر او سبقت جسته‏ام، پس اينك بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و از فضل خود او را راضى گردان و از جانب خود حقش را عطا كن.
و مرا از آنچه حكم تو اقتضا مى‏كند يعنى گرفتارى به مظلمه او حفظ فرما و از آنچه مقتضاى حكم عادلانه توست آزاد ساز. زيرا توان من تاب انتقام تو را ندارد و طاقت من نمى‏تواند خشم تو را تحمل كند. پس تو اگر بر اساس حق و عدالت با من رفتار كنى مرا به هلاكت مى‏اندازى و اگر با رحمتت لباس مغفرت بر من نپوشى، مرا خوار و پست خواهى كرد.
خداوندا، اى معبود من، از تو مى‏طلبم مطلوبى را كه بذل آن چيزى از تو نمى‏كاهد و از تو بارى مى‏خواهم كه تحمل آن براى تو مشقّتى ندارد.
خداوندا از درگاهت براى نفس ناطقه خود موهبت مى‏طلبم، نفسى كه آن را نيافريدى تا ضررى را از خود دور كنى و يا به نفعى برسى. بلكه آن را آفريدى تا اثبات كنى كه قدرت بر آفرينش مثل آن را دارى و تا نشان دهى كه مى‏توانى چنين موجودى را شكل و صورت بخشى
و از تو درخواست مى‏كنم كه بار گناهان را كه مرا بى تاب كرده از دوشم بردارى و از تو يارى مى‏جويم در آنچه كه سنگينى‏اش مرا گرفتار ساخته است.
پس بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ستمى را كه من در حق خويش روا داشته‏ام بر من ببخش. و رحمت خويش را بر گذشت از گناهان من بكار گير. پس چه بسيار از رحمت تو كه شامل حال گناهكاران گرديده و چه بسيار از عفو و بخشش تو كه به ستمكاران رسيده است
پس بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و مرا نمونه‏اى قرار ده براى خطا كارانى كه از آنها در گذشته‏اى و با توفيق خود آنها را از ورطه سقوط نجات داده‏اى و در نتيجه از اسارت غضب تو آزاد شدند و در قلمرو عفو تو داخل شدند و از محدوده عدل تو در آمدند و در گستره حلم تو جاى گرفتند.
اى خداى من، اگر تو با من چنين رفتار كنى، رفتار با كسى است كه منكر استحقاق عقاب تو نيست و هرگز خودش را از استحقاق انتقام تو تبرئه نمى‏كند.
آرى اى خداى من، رفتار با كسى است كه ترسش از تو بيش از طمعش در توست، و كسى كه نوميدى‏اش از نجات، بيشتر از اميدش به رهايى است. البته نه به اين خاطر كه يأسش به درجه نوميدى كامل و يا طمعش به مرتبه غرور و غفلت رسيده باشد، بلكه به خاطر كمى نيكيهايش در كنار بديهايش و به خاطر ضعف استدلالش در جميع گناهانش.
و امّا تو اى معبود من، شايسته آنى كه صديقان به رحمت تو مغرور نشوند و خطاكاران از تو مأيوس نگردند، چرا كه تو پروردگار بزرگى هستى كه فضل خود را از احدى منع نمى‏كنى و حق خود را از كسى باز خواست نمى‏نمايى
ياد تو از هر آنچه ياد مى‏شود بالاتر است و نامهاى تو از هر اسمى كه به تو نسبت مى‏دهند، مقدستر است. و نعمتهاى تو در بين جميع مخلوقات منتشر است. و اى پروردگار عالميان، بر اين نعمتها سپاس و شكر، تو را مى‏سزد.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (12) | لينک

نیایش سى و هشتم:

خداوندا من از تو پوزش مى‏خواهم در باره مظلومى كه در حضور من مورد ستم واقع شده و من او را يارى نكرده‏ام. و خيرى كه در حق من انجام شده و من شكر آن را بجا نياورده‏ام. و خطا كارى كه از من عذر خواسته و من عذر او را نپذيرفته‏ام و بيچاره‏اى كه از من چيزى طلب كرده و من به او نداده‏ام و حق صاحب حقّ مؤمنى كه برگردن من آمده و آن را به كمال ادا نكرده‏ام و عيب مؤمنى كه بر من آشكار گشته و من آن را نپوشانده‏ام و گناهى كه از من سر زده و من آن را ترك نكرده‏ام.
اى معبود من، از درگاه تو عذر مى‏خواهم نسبت به اين گناهان و نظاير آنها، عذرى كه از روى پشيمانى است و براى من در امثال اين گناهان كه پيش مى‏آيند، پندآموز است.
پس بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و پشيمانى مرا در خطاهايى كه انجام داده‏ام و تصميم مرا بر ترك گناهانى كه در آينده پيش مى‏آيند، به منزله توبه‏اى قرار ده كه موجب محبتت نسبت به من شود، اى كسى كه توبه كنندگان را دوست مى‏دارى.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (18) | لينک

نیایش سى و هفتم:

خداوندا هيچكس در سپاسگزارى از تو به نهايتى نمى‏رسد مگر اينكه از احسان تو چيزى به او مى‏رسد كه شكرى ديگر را بر او لازم مى‏كند.
و در طاعت تو هر چقدر هم كسى بكوشد، به جائى نمى‏رسد جز آنكه نسبت به آنچه شايسته فضل توست، مقصر خواهد بود.
پس شاكرترين بندگانت، عاجز از انجام سپاس توست و عابدترين آنان در طاعت تو مقصر است.
آمرزش نسبت به هيچكس بر حسب استحقاقش، ضرورى نيست و رضايت از احدى به لحاظ درخواستش لازم نمى‏باشد.
پس هر كه را ببخشى از مرحمت توست و هر كه را مورد رضايت قرار دهى، از فضل توست.
كارهاى اندك از آنچه را مى‏پسندى، مورد شكر قرار مى‏دهى و بر طاعت كم، ثواب عطا مى‏نمايى، گويا شكر بندگانت - كه به خاطر آن به آنان ثواب مى‏دهى و پاداششان را بيشتر از شكرشان عطا مى‏كنى - امرى است كه خود مى‏توانند در آن توفيق يابند و تو فقط پاداش مى‏دهى و گويا سبب اين شكر به دست تو نبوده و فقط جزايشان مى‏دهى.
حال آنكه (اى خداى من) قبل از آنكه آنان به عبادت تو بپردازند، تو عهده‏دار امور آنان بوده‏اى و قبل از اينكه آنان در راه طاعت تو قدم بگذارند، ثوابشان را آماده ساخته‏اى زيرا سنّت تو اعطا فضل و عادت تو احسان و سيره تو عفو و بخشش است. و لذا همگان معترفند كه تو نسبت به آنكه عقوبتش مى‏كنى ظالم نيستى.
و همه گواهى مى‏دهند كه تو نسبت به آنكه او را مى‏بخشى، با فضلت رفتار مى‏كنى، و هر كس به خود مى‏نگرد، در انجام آنچه شايسته توست اقرار به تقصير مى‏كند
اگر مكر و فريب شيطان نبود، هيچكس تو را عصيان نمى‏كرد و اگر شيطان باطل را در چهره حق جلوه نمى‏داد، هيچكس از راه تو منحرف نمى‏شد.
پس منزهى تو و چه روشن است بزرگوارى تو در رفتار با كسى كه از تو اطاعت كند و يا تو را عصيان نمايد. در حق مطيع از آنچه خود برايش فراهم ساخته‏اى تشكر مى‏كنى و در حق گناهكار، در آنچه مى‏توانى به عقوبتش شتاب كنى، مهلت مى‏دهى.
به هر يك از مطيع و عاصى، چيزى عطا مى‏كنى كه برايش لازم نيست و به آنان عطايايى تفضل مى‏كنى كه عمل آنها كمتر از آن است و اگر در مورد اهل طاعت، نسبت به آنچه خود متولى آن بوده‏اى، به عدالت رفتار مى‏كردى، چه بسا شخص ثواب تو را از دست مى‏داد و نعمت تو از او زايل مى‏شد. اما تو با كرم خود، او را با پاداش هميشگى در برابر اعمال ناچيز دنياى فانى جزا دادى و در برابر اهداف نزديك و زوال پذير دنيا، او را به نتايج طولانى و پايدار اخروى رساندى. و در مقابل آنچه از روزيهاى تو استفاده كرده و بر طاعت تو توانايى يافته، باز خواست ننموده‏اى و نسبت به ابزارى كه با آنها از تو طلب غفران كرده، مناقشه و سخت گيرى نكرده‏اى. و اگر چنين مى‏كردى، همه آنچه براى آن زحمت كشيده و تلاش نموده به عنوان جزاى لطف و منّتى كوچك از سوى تو به حساب نمى‏آمد و همچنان در نزد تو نسبت به ساير نعمتها بدهكار بود.
پس كى چنين بنده‏اى مستحق ثوابى از جانب توست؟ هرگز، هرگز
اى خداى من، اين است حال كسى كه مطيع توست و بندگى تو را دارد. و امّا تو نسبت به كسى كه امر تو را نافرمانى كرده و نهى تو را مرتكب شده نيز تعجيل در عذاب و گرفتارى نكرده‏اى تا او را از حال معصيت، به حال توبه و طاعت باز گردانى و حال آنكه او، در همان آغاز كه قصد معصيت تو را نمود، استحقاق همه عقابهائى را كه براى جميع بندگانت مهيا ساخته‏اى، داشت.
پس همه عذابهائى كه در حق او به تأخير انداخته‏اى و همه بلاها و عقوبتهايى كه در انجام آنها كندى كرده‏اى، حقّى براى تو است كه آن را ترك فرموده‏اى و خشنوديى است كه بر تو لازم نبوده است.
پس اى معبود من، چه كسى كريمتر از توست و چه كسى شقى‏تر از آن كس است كه در مخالفت با تو به هلاكت افتد؟ آيا چه كسى؟ پس تو برتر از آنى كه جز به احسان توصيف شوى و كريمتر از آنى كه كسى جز از عدل تو بترسد. از ظلم تو بر كسى كه تو را عصيان كند، ترسى نيست و از غفلت تو در ثواب دادن كسى كه تو را خشنود سازد، هراسى نمى‏باشد.
پس بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و آنچه آرزو دارم به من عطا فرما و از هدايتت چندان بر من افزون نما كه توفيق عمل پيدا كنم، كه تو صاحب منّتهاى فراوان و اهل كرامتى.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (15) | لينک

نیایش سى و ششم:

خداوندا اين دو پديده (رعد وبرق)، دو نشانه از نشانه‏هاى تو و دو ياور از ياوران تو هستند كه تحت اطاعت تو، يا موجب رحمت نافع مى‏باشند و يا اسباب قهر مضر. پس بر ما بوسيله اين دو باران سوء مريز و با آن دو، لباس بلا بر ما مپوشان.
خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و نفع و بركت اين ابرها را بر ما نازل كن و اذيت و مضرّت آنها را از ما دور كن و با آنها بر ما آفتى مرسان و به معيشت ما ضررى متوجه مساز.
خداوندا اگر اين ابرها را براى نقمت و از روى غضب فرستاده‏اى، ما از خشمت به سوى خودت پناه مى‏آوريم و در درخواست بخشش به سوى خودت تضرع مى‏كنيم، پس غضبت را به سوى مشركين متوجه كن و چرخه نقمتت را به جانب ملحدين بگردان.
خدايا خشكى سرزمينهاى ما را به سقايت و آبيارى خودت زائل گردان و عقده دل ما را به رزق و روزيت بگشاى و ما را به غير خود مشغول مساز و رشته احسانت را از جمع ما قطع مفرما. زيرا بى نياز كسى است كه تو او را بى نياز سازى و سالم كسى است كه تو او را حفظ كنى.
غير از تو كسى توانائى دفاع ندارد و هيچ كس از سلطه و قهر تو قدرت امتناع ندارد.
بر هر كس كه بخواهى به آنچه مى‏خواهى حكم مى‏كنى و آنچه را اراده فرمائى در حق هر كس كه بخواهى، صادر مى‏كنى.
پس حمد و سپاس مر تو راست در بلاهائى كه ما را از آنها محفوظ داشتى و شكر و ستايش تو را سزاست در نعمتهائى كه به ما عطا فرمودى. حمدى كه سپاس سپاسگزاران ديگر را پشت سر اندازد، حمدى كه زمين و آسمان الهى را پر سازد.
همانا توئى كه با موهبتهاى بزرگ بر ما منت دارى و نعمتهاى عظيم را به ما عطا فرموده‏اى. توئى كه سپاس اندك ما را مى‏پذيرى و شكر ناچيز ما را سپاس مى‏گويى، صاحب احسان و نيكى و بخشش هستى. جز تو معبودى نيست و بازگشت همه به سوى توست.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (17) | لينک

نیایش سى و پنجم:

ستايش و سپاس از آن خدائى است كه راضى به قضاى او هستم.
گواهى ميدهم كه خداوند روزى بندگان خويش را بر اساس عدالت تقسيم كرده است و نسبت به جميع مخلوقاتش فضل و بخشش دارد.
پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و مرا به آنچه به ديگران داده‏اى مفتون و شيفته مساز و آنان را به آنچه از من منع كرده‏اى مبتلا مكن كه در نتيجه من به خلق تو حسد برم و نسبت به حكم تو خشمگين گردم.
خداوندا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اندرون مرا نسبت به حكم خويش پاك گردان و سينه مرا در موارد احكام خود فراخ ساز و به من اطمينانى عطا كن كه اقرار كنم قضاى تو جز بر نيكى‏ها جارى نمى‏شود. و شكرم را در آنچه از من منع كرده‏اى بيشتر كن از سپاسم در آنچه به من عطا فرموده‏اى.
و مرا حفظ كن كه نسبت به فقيران گمان خفّت و خوارى نزنم و يا نسبت به ثروتمندان گمان فضل و برترى نبرم.
شرافتمند كسى است كه طاعت تو او را شرافت بخشد و عزيز كسى است كه بندگى تو به او عزت دهد.
پس بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از ثروتى برخوردار ساز كه پايان نپذيرد و با عزتى تأييدمان فرما كه از دست نرود و ما را در ملك ابدى رها ساز، كه توئى آن يكتا و بى همتا و بى نيازى كه نه فرزند دارد و نه فرزند كسى مى‏باشد و براى او هرگز همتا و نمونه‏اى نيست.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

نظرات | پیشنهاد برای مطالعه (17) | لينک