یکى از آرزوهاى دیرینه بشر گسترش عدالت در سراسر گیتى و ریشه سوزى بیداد از همه آبادیهاى زمین است؛ و این امید و آرزو به شکل نوعى اعتقاد در ادیان الهى تجلى نموده است. در طول تاریخ، کسانى که مدعى تحقق این ایده شدند، طرحها ریختند و چاره‏ها اندیشیدند، ولى، نتوانستند بشر خسته دل را امیدى بخشند.

آرى! اندیشه ظهور حضرت مهدى (عجل الله تعالی فرجه) تنها چراغ فروزانى است که مى‏تواند تاریکى‏ها و غبار خستگى را از انسان دور کند.

روزى که او مى‏آید و حکومت واحد جهانى تشکیل مى‏دهد، انحراف و بى‏عدالتیها را محو مى‏سازد و ابرهاى خودخواهى و نفاق را کنار مى‏زند تا بشر لذت و زیبایى زندگى واقعى را در سایه حکومت اهل‏بیت(علیهم السلام) و پیاده شدن همه احکام اسلام ناب محمدى(صلی الله علیه و آله) را با تمام وجود احساس کند.

در آستانه این ظهور نورانى آن منجى بشریت، حوادث شگفت‏انگیزى اتفاق مى‏افتد که از جمله آنها بازگشت گروهى از مؤمنان واقعى براى درک و تماشاى عظمت و شوکت جهانى اسلام و حکومت دولت کریمه خواهد بود؛ البته عده‏اى از کافران بد طینت نیز در این میان پیش از بر پائى رستاخیز به دنیا برمى‏گردند تا به سزاى پاره‏اى از اعمال ننگین خویش برسند. بازگشت گروهى از مؤمنان خالص و کافران ستمگر به این جهان پیش از قیامت، " رجعت " نامیده مى‏شود...

نظرات پیشنهاد برای مطالعه (8) لينک

حضرت جوادالائمه(علیه السلام) فرمود:

إنّ القائم من المیعاد، والله لایخلف المیعاد

همانا قیام قائم از وعده های الهی است و خداوند خلف وعده نمی کند.

(غیبت نعمانی، باب18، ح10)

نظرات پیشنهاد برای مطالعه (10) لينک

عالم سید متقى نقل كرد كه چون به مشهد مقدس ‍رضوى مشرف شدم با فراوانى نعمت آنجا بر من تنگ مى گذشت،

صبح آن روز كه بنا بود زوار از آنجا بیرون روند چون یك قرص نان كه بتوانم به آن خود را به ایشان برسانم نداشتم ولی من جدا نشدم.

زوار رفتند ظهر شد به حرم مطهر مشرف شدم پس از اداى فریضه دیدم اگر خود را به زوار نرسانم قافله دیگر نیست

و اگر به این حال بمانم چون زمستان شود تلف مى شوم؛

برخاستم نزدیك ضریح رفتم و شكایت كردم و با خاطر افسرده بیرون رفتم و با خود گفتم:

به همین حال گرسنه بیرون مى روم اگر هلاك شدم راحت مى شوم و الا خود را به قافله مى رسانم....

نظرات پیشنهاد برای مطالعه (14) لينک

نه رو بر آینه ای داشتم، نه بر ماهی

فقط به یاد نگاه تو بوده ام گاهی

گلایه ای نکن از حرف پوچ من، دریا!

به جز حباب، چه دارد دهان یک ماهی؟

خزان پیر، در آغوش باد می گرید

شبیه کودک تنهای مانده در راهی

و من به جرم صدا کردن تو محکومم

به یک سکوت فراموش مانده در چاهی

چگونه فتح کند دفتر مرا نامت؟

تو گام شعله ای و سرزمین من کاهی

دلیل این که تو را خواستم فقط این است

نمانده است، مجالی برای خودخواهی

نگاه دار! به دار خودت مکوب ای عشق!

ببخش جان طناب! از من است، کوتاهی!

خدا به خیر کند! این رگ قیام تو نیست؟

که تیر می کشد از سینه ها به خونخواهی؟

بشر به نور نزدیک می شود، بی شک

به گوش جاده نخواهد رسید، گمراهی

مرتضی حیدری

نظرات پیشنهاد برای مطالعه (16) لينک