سه نقطه - خاطراتی از مسیر راه بغداد به شام

سه نقطه

سیره اخلاقی امام حسین

احادیث ائمه درباره حضرت

کرامات امام حسین

خاطراتی از مسیر راه بغداد به شام

در راه سفر، بعد از این که از «رَمادی» و «رطبه» گذشتیم، وارد بیابان شدیم. ما در یک ماشین سواری، 5 نفر بودیم. مسن تر از همه من بودم که 27 سال از عمرم می گذشت. این مسیر، 500 کیلومتر بیابان پوشیده از سنگ بود که تنها چند قهوه خانه ی پیت حلبی در بین راه داشت! نزدیک غروب، ترمز ماشین ما برید و دیگر نمی گرفت. بسیار پریشان شدیم و چون از مکانیکی سررشته ای نداشتیم، ترس ما را گرفت. ماشین هایی که رد می شد توجهی به ما نمی کردند.
پس از مدتی، یک کامیون نگه داشت. راننده ی آن پیاده شد و از ما سوال کرد که چه شده است؟ گفتیم: ترمز نمی گیرد. خندید و پرسید: مسمار (= میخ) دارید؟ گفتیم:خیر،نداریم. میان جاده گشت و یک میخ پیدا کرد و لوله ی ترمز را کور کرد که دیگر روغن ترمز بیرون نمی ریخت. بعد گفت: فی أمان الله!درست شد.
انسان ممکن است وسط بیابان، به یک میخ احتیاج پیدا کند؛ پس بشر همیشه محتاج است و آن کسی که محتاج نیست، پروردگار است و بس.

پیشنهاد برای مطالعه (25)

ارسال نظر

نوشتن نظر
نام:
ايميل:
نظر:
	درصورت ورود نظر جدید به من اطلاع بده