زمانی که به عمره مشرف بودم، درحال طواف، کنار حجر اسماعیل،به پیرمرد و پیرزنی اصفهانی برخوردم که قامتشان تا شده بود و هر دو عصا به دست، جامهی احرام یکدیگر را گرفته بودند و طواف میکردند. من هم پشتسر آنها بودم. مرد رو به زن کرد و گفت: این جا دعا مستجاب میشود؛ حاج خانم دعا کن. حاج خانم گفت: خدایا! سایهی بخت را از سر من کوتاه نکن (و این در حالی بود که شاید هر دو بیش از هشتاد سال داشتند.) من هم گفتم: الاهی،آمین.
واقعا ر این سن و سال نیز بودن سایهی مرد بالای سر زن و همچنین بالعکس، میتواند بخت و اقبال باشد.
زن، اول عمر خویش دلبر باشد
  آرام و سکون برای شوهر باشد

یک چند که با شوهر خود برد به سر
  از لطف و صفا و مهر، همسر باشد

اما چو نکو نظر کنی، آخر عمر
  آن دل بر و همسر است؛ یاور باشد

تنها کسی که در تمام عمر، کفو انسان میشود و در غم و شادی او شریک است همسر انسان است. مخصوصاً در دوران پیری، یگانه کمک انسان، همسر اوست. در داستانها و کتابها، فراوان آمده است که موقعیت خوب اکثر مردان بزرگ به دلیل آسوده بودن خاطر آنها از جانب همسرانشان است.

ارسال نظر

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved
Translator and Developed Farsi/Persian By Joomfa Team