نیایش سى و دوم:

خدايا، اى صاحب سلطنت جاويد و ابدى.
و اى سلطان مقتدر بدون لشگر و پشتيبان.
و اى عزيزى كه در گذر روزگار و گذشت سالها و سپرى شدن ازمان و ايّام همچنان باقى و پايدارى.
سلطنت تو برخوردار از چنان عزتى است كه نه ابتداى آن حدّى دارد و نه منتهاى آن معلوم است.
و مقام پادشاهى تو چنان عالى است كه همه چيز پيش از وصل به آن مقام، عاجز و ناتوان مى‏شود.
و نهايت توصيف وصف كنندگان، به پايين‏ترين درجه مقام و مرتبت اختصاصى تو نمى‏رسد.
اوصاف در تو گم شده‏اند و صفتها در نزد تو درهم ريخته‏اند و اذهان ظريف در بزرگى تو حيران‏اند 
و اين چنين است كه تو خدائى هستى كه در اوّل بودن، اوّلى و در اين ويژگى، دائم و جاويدى و هرگز زوال نمى‏پذيرى و من بنده‏اى هستم كه در عمل ضعيفم و امّا امل و آرزويم بزرگ است، اسباب وصول به سعادت از دست من خارج شده مگر آنچه رحمت تو به دست من رسانيده است. و رشته‏هاى آرزوها از من گسيخته شده مگر آنچه من بدان چنگ انداخته‏ام كه همان عفو و بخشش توست آنچه از طاعت كه بتوانم آن را به حساب آورم، در نزد من اندك است و آنچه كه بدان باز مى‏گردم يعنى معصيت و نافرمانى تو، زياد است و بر تو سخت و دشوار نيست كه بنده‏ات را - گر چه بد كرده باشد - ببخشى، پس اينك از من در گذر
خداوندا علم تو بر اعمال پنهان ما اشراف دارد و در نزد آگاهى تو، هر پنهانى، آشكار است، و جزئيات امور هرگز بر تو مخفى نيست و مخفيات سريره‏ها هرگز براى تو مغفول نيست. و بر من غالب آمده دشمن تو (شيطان) كه براى گمراه نمودنم از تو مهلت خواست و تو به او مهلت دادى، و تا روز قيامت براى اضلال من فرصت طلبيد و تو به او فرصت دادى. و او - در حاليكه من از گناهان كوچك هلاكت آور و از اعمال بزرگ پستى آور به سوى تو مى‏گريختم - مرا مغلوب نمود.
همينكه به معصيت تو نزديك شدم و در اثر كردار بد خود، مستوجب خشم تو گشتم، عنان مكر و فريبش را از من گردانيد و با سخن كفر آميز با من روبرو شد و از من تبرّى جست و به من پشت نمود و روى برتافت و سپس مرا در بيابان ضلالت براى خشم تو تنها گذاشت و بى كس، و يكّه، مرا به ديار نقمتت فرستاد. در حاليكه نه شفيعى هست كه براى من در نزد تو شفاعت نمايد و نه هشدار دهنده‏اى كه مرا در نزد تو ايمن گرداند و نه حصار محكمى كه حاجب بين من و تو باشد و نه پناهى در كار است كه از خشم تو به او رو كنم.
اين است مقام كسى كه به تو پناه آورده و جايگاه كسى كه در برابر تو اعتراف مى‏كند. پس نبايد فضل تو از من دريغ آيد و عفو تو شامل حال من نگردد، و من محرومترين بندگان تائب تو و مأيوس‏ترين آرزومندان نزد تو باشم، و مرا ببخش، كه تو بهترين آمرزندگانى.
خدايا تو مرا امر كردى و من آن را ترك كردم، و نهى كردى و من مرتكب آن شدم. و فكر نادرست، خطا را براى من جلوه داد و من كوتاهى و تقصير كردم.
و من هيچ روزى را بر روزه گيريم، گواه نمى‏گيرم و هيچ شبى را پناه شب زنده‏دارى خود سراغ ندارم و هيچ سنّت مستحبى مرا تحسين نمى‏كند كه آن را احياء كرده باشم، مگر واجبات تو كه هر كس آنها را زير پا گذارد، هلاك مى‏شود. و من هرگز با فضيلت نافله به تو متوسل نمى‏شوم، در حاليكه غفلت من در باره واجبات تو زياد است و من از حدود تو تجاوز كرده، محرّماتى را مرتكب شده‏ام و گناهان كبيره‏اى را انجام داده‏ام كه مصون داشتن من از رسواييهاى آنها توسط تو، براى من پوششى است.
و اين مقام كسى است كه از خودش در نزد تو شرمنده شده و بر خويش، خشمگين و از تو راضى و خشنود است و از اين رو با روحى خاشع و گردنى خاضع و پشتى سنگين از بار خطاها، با تو روبرو شده، در حاليكه بر سر دو راهى اميد به تو و هراس از تو ايستاده است. و تويى شايسته‏ترين كسى كه باو اميد داشته و سزاوارترين كسى كه بايد از او بترسد و بپرهيزد. پس بار پروردگارا، آنچه اميد دارم به من عطا كن و از آنچه مى‏ترسم، حفظم نما، و با رحمت خود به من باز گرد، زيرا تو بهترين درخواست شدگانى.
بار خدايا، تو كه در حضور همانندهايم در دار دنيا با عفوت مرا پوشاندى و فضلت را شامل حال من گردانيدى، پس در آخرت نيز مرا از رسوائيهاى قيامت - در حضور گواهان يعنى فرشتگان مقرّب و رسولان مكّرم و شهدا و صالحان مثل همسايه‏اى كه گناهانم را از او پنهان مى‏كردم و خويشاوندى كه در كارهاى مخفيانه خود از او شرم داشتم - حفظ فرما.
خدايا من در حفظ و پوشانيدن اسرارم، اعتمادى به آنها (نزديكان) ندارم ولى در آمرزش گناهانم به تو اعتماد نموده‏ام، و تو شايسته‏ترين فرد مورد وثوقى و بخشنده‏ترين فرد مورد رغبتى و رئوف‏ترين شخصى هستى كه از او طلب رحمت مى‏شود، پس بر من رحم كن.
خداوندا، تو كسى هستى كه مرا - در آن هنگام كه نطفه نا چيزى بودم - از صلب پدر كه استخوان‏هايى درهم فرو رفته و راههايى تنگ است به تنگاى رحم مادر كه آن را با حجابهايى پوشانيده‏اى منتقل كردى، در حاليكه مرا از حالتى به حالت ديگر در مى‏آوردى تا اينكه صورت مرا كامل گردانيدى و در پيكر من اعضاء و جوارح قرار دادى، بدانگونه كه در كتابت قرآن توصيف فرموده‏اى: نخست نطفه و سپس علقه (خون بسته) و مضغه (پاره گوشت) و استخوان و سپس استخوان را با گوشت پوشانيدى و نهايتا مرا خلقتى ويژه دادى آن گونه كه خود خواستى.
تا اينكه چون من به رزق تو محتاج بوده‏ام و هرگز از يارى و فضل تو بى نياز نبوده‏ام، براى من از فضل طعام و شراب، غذايى قرار دادى و آن را در اندرون كنيز خودت (مادر) جاى دادى و در جايگاه رحم او به وديعت نهادى.
پروردگارا اگر در اين حالات مرا به توان خودم وا مى‏گذاشتى و مرا به قدرت خودم مضطر مى‏ساختى، قطعا نيرو و توان از من سلب مى‏شد و توانائى از من دور مى‏گشت. پس تو مرا از ره احسان همانند يك نيكوكار مهربان، غذا دادى و اين كار را همچنان تا اين زمان كه هستم از باب كرم انجام مى‏دهى. من هرگز نيكى تو را از ياد نمى‏برم، و زيبائى رفتار تو در حق من هيچگاه اندك نمى‏شود. با اين همه، اطمينان من به تو راسختر نمى‏شود كه خود را براى انجام آنچه نزد تو براى من پر بهره‏تر است مهيا سازم.
شيطان زمام مرا در سوء ظن و ضعف يقين بدست گرفته، و از بدى مجاورت شيطان با من و پيروى نفسم از وى به تو شكايت مى‏كنم و از سلطه او به دامن تو چنگ مى‏زنم و به سوى تو ناله مى‏كنم كه راه رزق مرا آسان كنى.
پس حمد و سپاس از آن توست در برابر نعمتهاى زيادى كه در ابتدا به من عطا كردى و در برابر سپاس و شكرى كه به خاطر احسان و انعامت به من الهام فرمودى پس بر حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و رزق را بر من آسان فرما و مرا در آنچه برايم مقدّر ساخته‏اى قانع كن و در آنچه قسمت من قرار داده‏اى راضى‏ام گردان و آنچه از جسم و عمرم گذشته است را در راه طاعت خودت قرار ده كه تو بهترين روزى دهندگانى.
خدايا من به تو پناه مى‏آورم از آتشى كه آن را بر عاصيان سخت گرفته‏اى و به آن وعيد داده‏اى كسانى را كه روى از رضايت تو برتابند. و از آتشى كه نورش، ظلمت است و آسانش، دردناك و دورش، نزديك است. و از آتشى كه بعضى شعله‏هاى آن، ديگر شعله‏ها را مى‏بلعد و پاره‏اى بر پاره ديگر حمله مى‏برد. و از آتشى كه استخوان‏ها را پودر مى‏كند و بر اهل آتش، نوشابه‏اى گداخته مى‏نوشاند. و از آتشى كه هرگز باقى نمى‏گذارد كسانى را كه به سوى آن تضرع مى‏كنند و رحم نمى‏آورد بر كسانيكه از آن طلب عطوفت دارند و قدرت ندارد كه تخفيفى قائل شود در حق كسى كه در آن خاشع است و تسليم آن شده است. آتشى كه با ساكنان خود با دردناكترين آنچه دارد بر خورد مى‏كند يعنى با انتقام درد آور و ابتلاء شديد.
و به تو پناه مى‏برم از عقرب‏هاى دوزخ كه براى آزار دوزخيان دهان باز كرده‏اند، و از مارهاى جهنّم كه با نيش‏هايشان بر جهنميان حمله مى‏برند و از نوشيدنيهاى آن كه امعاء و احشاء ساكنان دوزخ را درهم مى‏ريزد و دلهايشان را مى‏درد. و من از تو هدايت مى‏طلبم در امرى كه آتش را از من دور كند و عقاب را تأخير اندازد.
خدايا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و به فضل و رحمتت مرا از دوزخ حفظ فرما، و به حسن گذشت خود، از خطاهاى من درگذر و مرا خوار مگردان، اى بهترين پناهان.
توئى كه از زشتيها باز مى‏دارى زيبائيها را عطا مى‏كنى و آنچه اراده كنى انجام مى‏دهى، و تو بر هر چيز توانايى.
خداوندا آنجا كه از نيكان ياد مى‏شود و ما دام كه شب و روز در كارند، بر محمد صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست، درودى كه ابتدا آن هرگز قطع نشود و عدد آن قابل شمارش نباشد. درودى كه فضا را پر كند و زمين و آسمان را فراگيرد.
درود بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تا آنجا كه راضى شود و درود بر او و آل او پس از رضايت، درودى كه حد و منتهايى برايش نباشد، اى مهربانترين مهربانان.

 صحیفه سجادیه
 

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

(32) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ بَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ صَلاةِ اللَّيْلِ لِنَفْسِهِ فِي الاعْتِرَافِ بِالذَّنْبِ:
اللَّهُمَّ يَا ذَا الْمُلْكِ الْمُتَأَبِّدِ بِالْخُلُودِ  وَ السُّلْطَانِ الْمُمْتَنِعِ بِغَيْرِ جُنُودٍ وَ لا أَعْوَانٍ. وَ الْعِزِّ الْبَاقِي عَلَى مَرِّ الدُّهُورِ وَ خَوَالِي الْأَعْوَامِ وَ مَوَاضِي الْأَزمَانِ وَ الْأَيَّامِ عَزَّ سُلْطَانُكَ عِزّا لا حَدَّ لَهُ بِأَوَّلِيَّةٍ، وَ لا مُنْتَهَى لَهُ بِآخِرِيَّةٍ  وَ اسْتَعْلَى مُلْكُكَ عَلُوّا سَقَطَتِ الْأَشْيَاءُ دُونَ بُلُوغِ أَمَدِهِ وَ لا يَبْلُغُ أَدْنَى مَا اسْتَأْثَرْتَ بِهِ مِنْ ذَلِكَ أَقْصَى نَعْتِ النَّاعِتِينَ.
ضَلَّتْ فِيكَ الصِّفَاتُ، وَ تَفَسَّخَتْ دُونَكَ النُّعُوتُ، وَ حَارَتْ فِي كِبْرِيَائِكَ لَطَائِفُ الْأَوْهَامِ  كَذَلِكَ أَنْتَ اللَّهُ الْأَوَّلُ فِي أَوَّلِيَّتِكَ، وَ عَلَى ذَلِكَ أَنْتَ دَائِمٌ لا تَزُولُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الضَّعِيفُ عَمَلا، الْجَسِيمُ أَمَلا، خَرَجَتْ مِنْ يَدِي أَسْبَابُ الْوُصُلاتِ إِلا مَا وَصَلَهُ رَحْمَتُكَ، وَ تَقَطَّعَتْ عَنِّي عِصَمُ الْآمَالِ إِلا مَا أَنَا مُعْتَصِمٌ بِهِ مِنْ عَفْوِكَ  قَلَّ عِنْدِي مَا أَعْتَدُّ بِهِ مِنْ طَاعَتِكَ، و كَثُرَ عَلَيَّ مَا أَبُوءُ بِهِ مِنْ مَعْصِيَتِكَ وَ لَنْ يَضِيقَ عَلَيْكَ عَفْوٌ عَنْ عَبْدِكَ وَ إِنْ أَسَاءَ، فَاعْفُ عَنِّي.
 اللَّهُمَّ وَ قَدْ أَشْرَفَ عَلَى خَفَايَا الْأَعْمَالِ عِلْمُكَ، وَ انْكَشَفَ كُلُّ مَسْتُورٍ دُونَ خُبْرِكَ، وَ لا تَنْطَوِي عَنْكَ دَقَائِقُ الْأُمُورِ، وَ لا تَعْزُبُ عَنْكَ غَيِّبَاتُ السَّرَائِرِ وَ قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيَّ عَدُوُّكَ الَّذِي اسْتَنْظَرَكَ لِغَوَايَتِي فَأَنْظَرْتَهُ، وَ اسْتَمْهَلَكَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ لِإِضْلالِي فَأَمْهَلْتَهُ.
فَأَوْقَعَنِي وَ قَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ مِنْ صَغَائِرِ ذُنُوبٍ مُوبِقَةٍ، وَ كَبَائِرِ أَعْمَالٍ مُرْدِيَةٍ حَتَّى إِذَا قَارَفْتُ مَعْصِيَتَكَ، وَ اسْتَوْجَبْتُ بِسُوءِ سَعْيِي سَخْطَتَكَ، فَتَلَ عَنِّي عِذَارَ غَدْرِهِ، وَ تَلَقَّانِي بِكَلِمَةِ كُفْرِهِ، وَ تَوَلَّى الْبَرَاءَةَ مِنِّي، وَ أَدْبَرَ مُوَلِّيا عَنِّي، فَأَصْحَرَنِي لِغَضَبِكَ فَرِيدا، وَ أَخْرَجَنِي إِلَى فِنَاءِ نَقِمَتِكَ طَرِيدا
لا شَفِيعٌ يَشْفَعُ لِي إِلَيْكَ، وَ لا خَفِيرٌ يُؤْمِنُنِي عَلَيْكَ، وَ لا حِصْنٌ يَحْجُبُنِي عَنْكَ، وَ لا مَلاذٌ أَلْجَأُ إِلَيْهِ مِنْكَ.
فَهَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ، وَ مَحَلُّ الْمُعْتَرِفِ لَكَ، فَلا يَضِيقَنَّ عَنِّي فَضْلُكَ، وَ لا يَقْصُرَنَّ دُونِي عَفْوُكَ، وَ لا أَكُنْ أَخْيَبَ عِبَادِكَ التَّائِبِينَ، وَ لا أَقْنَطَ وُفُودِكَ الْآمِلِينَ، وَ اغْفِرْ لِي، إِنَّكَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ.
اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي فَتَرَكْتُ، وَ نَهَيْتَنِي فَرَكِبْتُ، وَ سَوَّلَ لِيَ الْخَطَاءَ خَاطِرُ السُّوءِ فَفَرَّطْتُ.
وَ لا أَسْتَشْهِدُ عَلَى صِيَامِي نَهَارا، وَ لا أَسْتَجِيرُ بِتَهَجُّدِي لَيْلا، وَ لا تُثْنِي عَلَيَّ بِإِحْيَائِهَا سُنَّةٌ حَاشَا فُرُوضِكَ الَّتِي مَنْ ضَيَّعَهَا هَلَكَ.
وَ لَسْتُ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِفَضْلِ نَافِلَةٍ مَعَ كَثِيرِ مَا أَغْفَلْتُ مِنْ وَظَائِفِ فُرُوضِكَ، وَ تَعَدَّيْتُ عَنْ مَقَامَاتِ حُدُودِكَ إِلَى حُرُمَاتٍ انْتَهَكْتُهَا، وَ كَبَائِرِ ذُنُوبٍ اجْتَرَحْتُهَا، كَانَتْ عَافِيَتُكَ لِي مِنْ فَضَائِحِهَا سِتْرا.
وَ هَذَا مَقَامُ مَنِ اسْتَحْيَا لِنَفْسِهِ مِنْكَ، وَ سَخِطَ عَلَيْهَا، وَ رَضِيَ عَنْكَ، فَتَلَقَّاكَ بِنَفْسٍ خَاشِعَةٍ، وَ رَقَبَةٍ خَاضِعَةٍ، وَ ظَهْرٍ مُثْقَلٍ مِنَ الْخَطَايَا وَاقِفا بَيْنَ الرَّغْبَةِ إِلَيْكَ وَ الرَّهْبَةِ مِنْكَ. وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ رَجَاهُ، وَ أَحَقُّ مَنْ خَشِيَهُ وَ اتَّقَاهُ، فَأَعْطِنِي يَا رَبِّ مَا رَجَوْتُ، وَ آمِنِّي مَا حَذِرْتُ، وَ عُدْ عَلَيَّ بِعَائِدَةِ رَحْمَتِكَ، إِنَّكَ أَكْرَمُ الْمَسْئُولِينَ.
اللَّهُمَّ وَ إِذْ سَتَرْتَنِي بِعَفْوِكَ، وَ تَغَمَّدْتَنِي بِفَضْلِكَ فِي دَارِ الْفَنَاءِ بِحَضْرَةِ الْأَكْفَاءِ، فَأَجِرْنِي مِنْ فَضِيحَاتِ دَارِ الْبَقَاءِ عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ مِنَ الْمَلائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ، وَ الرُّسُلِ الْمُكَرَّمِينَ، وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ، مِنْ جَارٍ كُنْتُ أُكَاتِمُهُ سَيِّئَاتِي، وَ مِنْ ذِي رَحِمٍ كُنْتُ أَحْتَشِمُ مِنْهُ فِي سَرِيرَاتِي. لَمْ أَثِقْ بِهِمْ رَبِّ فِي السِّتْرِ عَلَيَّ، وَ وَثِقْتُ بِكَ رَبِّ فِي الْمَغْفِرَةِ لِي، وَ أَنْتَ أَوْلَى مَنْ وُثِقَ بِهِ، وَ أَعْطَى مَنْ رُغِبَ إِلَيْهِ، وَ أَرْأَفُ مَنِ اسْتُرْحِمَ، فَارْحَمْنِي.
اللَّهُمَّ وَ أَنْتَ حَدَرْتَنِي مَاءً مَهِينا مِنْ صُلْبٍ مُتَضَايِقِ الْعِظَامِ، حَرِجِ الْمَسَالِكِ إِلَى رَحِمٍ ضَيِّقَةٍ سَتَرْتَهَا بِالْحُجُبِ، تُصَرِّفُنِي حَالا عَنْ حَالٍ حَتَّى انْتَهَيْتَ بِي إِلَى تَمَامِ الصُّورَةِ، وَ أَثْبَتَّ فِيَّ الْجَوَارِحَ كَمَا نَعَتَّ فِي كِتَابِكَ: نُطْفَةً ثُمَّ عَلَقَةً ثُمَّ مُضْغَةً ثُمَّ عَظْما ثُمَّ كَسَوْتَ الْعِظَامَ لَحْما، ثُمَّ أَنْشَأْتَنِي خَلْقا آخَرَ كَمَا شِئْتَ.
حَتَّى إِذَا احْتَجْتُ إِلَى رِزْقِكَ، وَ لَمْ أَسْتَغْنِ عَنْ غِيَاثِ فَضْلِكَ، جَعَلْتَ لِي قُوتا مِنْ فَضْلِ طَعَامٍ وَ شَرَابٍ أَجْرَيْتَهُ لِأَمَتِكَ الَّتِي أَسْكَنْتَنِي جَوْفَهَا، وَ أَوْدَعْتَنِي قَرَارَ رَحِمِهَا. وَ لَوْ تَكِلُنِي يَا رَبِّ فِي تِلْكَ الْحَالاتِ إِلَى حَوْلِي، أَوْ تَضْطَرُّنِي إِلَى قُوَّتِي لَكَانَ الْحَوْلُ عَنِّي مُعْتَزِلا، وَ لَكَانَتِ الْقُوَّةُ مِنِّي بَعِيدَةً.فَغَذَوْتَنِي بِفَضْلِكَ غِذَاءَ الْبَرِّ اللَّطِيفِ، تَفْعَلُ ذَلِكَ بِي تَطَوُّلا عَلَيَّ إِلَى غَايَتِي هَذِهِ، لا أَعْدَمُ بِرَّكَ، وَ لا يُبْطِئُ بِي حُسْنُ صَنِيعِكَ، وَ لا تَتَأَكَّدُ مَعَ ذَلِكَ ثِقَتِي فَأَتَفَرَّغَ لِمَا هُوَ أَحْظَى لِي عِنْدَكَ قَدْ مَلَكَ الشَّيْطَانُ عِنَانِي فِي سُوءِ الظَّنِّ وَ ضَعْفِ الْيَقِينِ، فَأَنَا أَشْكُو سُوءَ مُجَاوَرَتِهِ لِي، وَ طَاعَةَ نَفْسِي لَهُ، وَ أَسْتَعْصِمُكَ مِنْ مَلَكَتِهِ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ فِي صَرْفِ كَيْدِهِ عَنِّي.
وَ أَسْأَلُكَ فِي أَنْ تُسَهِّلَ إِلَى رِزْقِي سَبِيلا، فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى ابْتِدَائِكَ بِالنِّعَمِ الْجِسَامِ، وَ إِلْهَامِكَ الشُّكْرَ عَلَى الْإِحْسَانِ وَ الْإِنْعَامِ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ سَهِّلْ عَلَيَّ رِزْقِي، وَ أَنْ تُقَنِّعَنِي بِتَقْدِيرِكَ لِي، وَ أَنْ تُرْضِيَنِي بِحِصَّتِي فِيمَا قَسَمْتَ لِي، وَ أَنْ تَجْعَلَ مَا ذَهَبَ مِنْ جِسْمِي وَ عُمُرِي فِي سَبِيلِ طَاعَتِكَ، إِنَّكَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ، وَ تَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ، وَ مِنْ نَارٍ نُورُهَا ظُلْمَةٌ، وَ هَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَ بَعِيدُهَا قَرِيبٌ، وَ مِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ، وَ يَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ.
وَ مِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيما، وَ تَسقِي أَهْلَهَا حَمِيما، وَ مِنْ نَارٍ لا تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إِلَيْهَا، وَ لا تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا، وَ لا تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَ اسْتَسْلَمَ إِلَيْهَا تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيمِ النَّكَالِ وَ شَدِيدِ الْوَبَالِ‏
وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَقَارِبِهَا الْفَاغِرَةِ أَفْوَاهُهَا، وَ حَيَّاتِهَا الصَّالِقَةِ بِأَنْيَابِهَا، وَ شَرَابِهَا الَّذِي يُقَطِّعُ أَمْعَاءَ وَ أَفْئِدَةَ سُكَّانِهَا، وَ يَنْزِعُ قُلُوبَهُمْ، وَ أَسْتَهْدِيكَ لِمَا بَاعَدَ مِنْهَا، وَ أَخَّرَ عَنْهَا.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَجِرْنِي مِنْهَا بِفَضْلِ رَحْمَتِكَ، وَ أَقِلْنِي عَثَرَاتِي بِحُسْنِ إِقَالَتِكَ، وَ لا تَخْذُلْنِي يَا خَيْرَ الْمُجِيرِينَ
اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَقِي الْكَرِيهَةَ، وَ تُعْطِي الْحَسَنَةَ، وَ تَفْعَلُ مَا تُرِيدُ، وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، إِذَا ذُكِرَ الْأَبْرَارُ، وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، مَا اخْتَلَفَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ، صَلاةً لا يَنْقَطِعُ مَدَدُهَا، وَ لا يُحْصَى عَدَدُهَا، صَلاةً تَشْحَنُ الْهَوَاءَ، وَ تَمْلَأُ الْأَرْضَ وَ السَّمَاءَ. صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ حَتَّى يَرْضَى، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بَعْدَ الرِّضَا، صَلاةً لا حَدَّ لَهَا وَ لا مُنْتَهَى، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
                         الصحيفةالسجادية ص :  148