نیایش سى و ششم:

خداوندا اين دو پديده (رعد وبرق)، دو نشانه از نشانه‏هاى تو و دو ياور از ياوران تو هستند كه تحت اطاعت تو، يا موجب رحمت نافع مى‏باشند و يا اسباب قهر مضر. پس بر ما بوسيله اين دو باران سوء مريز و با آن دو، لباس بلا بر ما مپوشان.
خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و نفع و بركت اين ابرها را بر ما نازل كن و اذيت و مضرّت آنها را از ما دور كن و با آنها بر ما آفتى مرسان و به معيشت ما ضررى متوجه مساز.
خداوندا اگر اين ابرها را براى نقمت و از روى غضب فرستاده‏اى، ما از خشمت به سوى خودت پناه مى‏آوريم و در درخواست بخشش به سوى خودت تضرع مى‏كنيم، پس غضبت را به سوى مشركين متوجه كن و چرخه نقمتت را به جانب ملحدين بگردان.
خدايا خشكى سرزمينهاى ما را به سقايت و آبيارى خودت زائل گردان و عقده دل ما را به رزق و روزيت بگشاى و ما را به غير خود مشغول مساز و رشته احسانت را از جمع ما قطع مفرما. زيرا بى نياز كسى است كه تو او را بى نياز سازى و سالم كسى است كه تو او را حفظ كنى.
غير از تو كسى توانائى دفاع ندارد و هيچ كس از سلطه و قهر تو قدرت امتناع ندارد.
بر هر كس كه بخواهى به آنچه مى‏خواهى حكم مى‏كنى و آنچه را اراده فرمائى در حق هر كس كه بخواهى، صادر مى‏كنى.
پس حمد و سپاس مر تو راست در بلاهائى كه ما را از آنها محفوظ داشتى و شكر و ستايش تو را سزاست در نعمتهائى كه به ما عطا فرمودى. حمدى كه سپاس سپاسگزاران ديگر را پشت سر اندازد، حمدى كه زمين و آسمان الهى را پر سازد.
همانا توئى كه با موهبتهاى بزرگ بر ما منت دارى و نعمتهاى عظيم را به ما عطا فرموده‏اى. توئى كه سپاس اندك ما را مى‏پذيرى و شكر ناچيز ما را سپاس مى‏گويى، صاحب احسان و نيكى و بخشش هستى. جز تو معبودى نيست و بازگشت همه به سوى توست.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

(36)وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى السَّحَابِ وَ الْبَرْقِ وَ سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ:
اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَيْنِ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِكَ، وَ هَذَيْنِ عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ، يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَةٍ نَافِعَةٍ أَوْ نَقِمَةٍ ضَارَّةٍ، فَلا تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ، وَ لا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلاءِ.
اللَّهُمَّ وَ إِنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نِقْمَةً وَ أَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً فَإِنَّا نَسْتَجِيرُكَ مِنْ غَضَبِكَ، وَ نَبْتَهِلُ إِلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ، وَ أَدِرْ رَحَى نَقِمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدِينَ.
اللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلادِنَا بِسُقْيَاكَ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ، وَ لا تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَ لا تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ، فَإِنَّ الْغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ، وَ إِنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ
مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ دِفَاعٌ، وَ لا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ، تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضِي بِمَا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ
فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلاءِ، وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النَّعْمَاءِ، حَمْدا يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ، حَمْدا يَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ‏
إِنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ، الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ، الْقَابِلُ يَسِيرَ الْحَمْدِ، الشَّاكِرُ قَلِيلَ الشُّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ، لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَ بَرَكَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَ مَضَرَّتَهَا، وَ لا تُصِبْنَا فِيهَا بِآفَةٍ، وَ لا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً. 
                         الصحيفةالسجادية ص :  162