نیایش سى و هشتم:

خداوندا من از تو پوزش مى‏خواهم در باره مظلومى كه در حضور من مورد ستم واقع شده و من او را يارى نكرده‏ام. و خيرى كه در حق من انجام شده و من شكر آن را بجا نياورده‏ام. و خطا كارى كه از من عذر خواسته و من عذر او را نپذيرفته‏ام و بيچاره‏اى كه از من چيزى طلب كرده و من به او نداده‏ام و حق صاحب حقّ مؤمنى كه برگردن من آمده و آن را به كمال ادا نكرده‏ام و عيب مؤمنى كه بر من آشكار گشته و من آن را نپوشانده‏ام و گناهى كه از من سر زده و من آن را ترك نكرده‏ام.
اى معبود من، از درگاه تو عذر مى‏خواهم نسبت به اين گناهان و نظاير آنها، عذرى كه از روى پشيمانى است و براى من در امثال اين گناهان كه پيش مى‏آيند، پندآموز است.
پس بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و پشيمانى مرا در خطاهايى كه انجام داده‏ام و تصميم مرا بر ترك گناهانى كه در آينده پيش مى‏آيند، به منزله توبه‏اى قرار ده كه موجب محبتت نسبت به من شود، اى كسى كه توبه كنندگان را دوست مى‏دارى.

صحیفه سجادیه

متن اصلی صحیفه در"ادامه مطلب"

(38) وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الاعْتِذَارِ مِنْ تَبِعَاتِ الْعِبَادِ وَ مِنَ التَّقْصِيرِ فِي حُقُوقِهِمْ وَ فِي فَكَاكِ رَقَبَتِهِ مِنَ النَّارِ:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتِي فَلَمْ أَنْصُرْهُ، وَ مِنْ مَعْرُوفٍ أُسْدِيَ إِلَيَّ فَلَمْ أَشْكُرْهُ، وَ مِنْ مُسِي‏ءٍ اعْتَذَرَ إِلَيَّ فَلَمْ أَعْذِرْهُ،
وَ مِنْ ذِي فَاقَةٍ سَأَلَنِي فَلَمْ أُوثِرْهُ، وَ مِنْ حَقِّ ذِي حَقٍّ لَزِمَنِي لِمُؤْمِنٍ فَلَمْ أُوَفِّرْهُ، وَ مِنْ عَيْبِ مُؤْمِنٍ ظَهَرَ لِي فَلَمْ أَسْتُرْهُ، وَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ عَرَضَ لِي فَلَمْ أَهْجُرْهُ.
أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ - يَا إِلَهِي - مِنْهُنَّ وَ مِنْ نَظَائِرِهِنَّ اعْتِذَارَ نَدَامَةٍ يَكُونُ وَاعِظا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنْ أَشْبَاهِهِنَّ.فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ نَدَامَتِي عَلَى مَا وَقَعْتُ فِيهِ مِنَ الزَّلاتِ، وَ عَزْمِي عَلَى تَرْكِ مَا يَعْرِضُ لِي مِنَ السَّيِّئَاتِ، تَوْبَةً تُوجِبُ لِي مَحَبَّتَكَ، يَا مُحِبَّ التَّوَّابِينَ.