از ما نیست آن کسی که دنیای خویش را برای دینش و دین خود را برای دنیایش ترک نماید.
(بحارالانوار، ج78، ص346)
همه فدای تو باشد
خدا كند كه رضایم فقط
رضای تو باشد
هوای نفس نباشد همه هوای تو باشد خداكند
كه گزارت فِتد به منظر چشمم
كه سجده گاه نمازم به جای پای تو باشد خدا
كند كه اماما دلم برای تو باشد
كسی دراو ننشیند همیشه جای تو باشد خداكند
كه نفروشم دِگر به غیر تو جان را
كه جان و هر چه كه دارم همه فدای تو باشد منم
مریض و توهستی طبیب درد درونم
عنایتی كه شفایم فقط شفای تو باشد فدای
خاك ره تو وجود عالم و آدم
وجود عالم امكان به اِتكای تو باشد خدا
كند كه بدانم نشانه ای زمكانت
كه درب جنتِ رضوان دَر سرای تو باشد خدا
كند كه شوم من فدای راه و فنایت
با سعادت آن جان كه او فنای تو باشد گذشت
عمر و ندیدم زمان و وقت ظهورت
دعا نما كه ظهور تو با دعای تو باشد خدا
كند كه ولای تو دردلم بنشیند
كه بندگی و عبادت فقط ولای تو باشد
ندارد غصه ای انوار به روزگار اماما
اگر كه درهمه ی عمر فقط گدای تو باشد
ارسال نظر
رسائل93
