اى نسيم سحر آرامگه يار كجاست
منزل‏آن مه عاشق كش عيار كجاست

ساقى و مطرب و مى جمله‏مهياست ولي
عيش، بى يار مهيا نشود يار كجاست؟!

همه هستى‏ام را كه ذره‏اى از لطف بى‏نهايت اوست، خاك قدمت كردم،

شايد بيايى و نفسى بر اين خاك تيره، پاى عنايت گذارى...

آنگاه است كه چشمان همیشه منتظر نرگس، توتیایى خواهد یافت

كه جهانى را تواند روشنى بخشد و قافله هستى را راه نماید.

اى مهربان‏ترین!

ببین كه از اشك، سرشارم؛

ببین كه مرغ دلم در آسمان آرزوها چگونه بال و پر مى‏زند؛

ببین كه دستان نیازمند، جز در آستان تو اجابت را نمى‏یابد.

پس بیا !

و شب هاى تنهایى دلم را كه در هر گوشه آن هزار یلدا خفته است، ستاره باران كن.

اى جانان جان!

از فیض نگاه توست كه عشق در خانه قلبمان مى‏تپد،

و رود زندگى در رگ هاى عمر، جارى است.

ترنم عاشقانه‏ترین كلاممان، موسیقى آرام و زیبای نام توست،

كه به تار هستى، زخمه شوق مى‏زند

و آهوى عاشقى را چابك تر از همیشه به هر سو مى‏برد.

اى همیشه سبز!

چشم به راه آمدنت، در جاده‏هاى سرد انتظار، ره مى‏پیماییم.

شاید آینه اشكمان نیم نگاهى از رخ مهتابى‏ات را حسرت به دل نماند.

اى سرخ‏ترین سپیده!

مهر خونین چشمانمان در انتظار صبح صادق دیدار توست كه هر بامداد سر بر مى‏كند،

تا شاید دراین بى‏نهایت اندوه، نشانى از تو بجوید،

كه بى تو راه گم كردگانیم؛ در این حیرت سرا.

اى وارث لب تشنگان!

تشنه دیدار توایم و سال هاست كه جز سراب هزار رنگ دنیا، اجابتى به خود ندیده‏ایم.
بیا كه كام عطشناك زندگى در انتظار زلال حضور تو به تمنا نشسته است.

در رؤیایى‏ترین شب هاى دل، نام تو آذین تنهایی هاى بى‏پایان ماست.

اى بهترین همیشه و اى همیشه بهترین!

انجماد ذهن خسته مردمان،

شعاعى از نور تو را مى‏خواهد تا زمستان زندگى را از طراوت بهار تو لبریز كند.

اى تمام زیبایى و ای زیبای تمام!

عشق تنها با تو معنا مى‏شود و دلدادگى، كودك نوآموز دبستان كوى توست.

تو جانى و همه خوبی هاى عالم، كالبد.

تو بهارى و همه فضیلت ها، چون شاخه‏هاى تودر تو، تو را انتظار مى‏كشند.

اگر هنوز آیین مهرورزى غبار خاموشى نگرفته است، چون مهر رخ تو برآیینه‏ها مى‏تابد.

اگر هنوز امیدى است،

چون گرماى نفس‏ تو چون نسیم‏ بهارى، جان مى‏بخشد و شكوفایى مى‏آورد.

تو را و میلاد تو را بیش از آن دوست مى‏داریم كه كودكان مهر مادر را.

تو را و میلاد تو را بیش از آن دوست مى‏داریم كه تن، جان را.

تو را و میلاد تو را بیش از آن دوست مى‏داریم كه یعقوب، یوسف را.

تو را و میلاد تو را همیشه از همه دوست داشتنی ها، بیشتر دوست مى‏داریم.  

پس در آستانه میلاد تو به انتظار تو نشسته ایم تا بیایی...

ارسال نظر

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved
Translator and Developed Farsi/Persian By Joomfa Team