در سيره اخلاقي امام حسين (عليه السلام) اين آموزش اخلاقي قابل توجه است؛
مردي از انصار به انگيزه طلب حاجت و سوال خدمت ايشان رسيد. امام در فرازي بلند و اخلاقي فرمود:
يا اَخا الاَنْصار ! صُنْ وَجْهَكَ عَنْ بَذْلِ الْمَسْاَلَةِ وَ ارْفَعْ حاجَتَكَ في رُقْعَةٍ فَاِنّي آتٍ فِيها ما سارَّكَ اِِنْ شاءَ الله.
اي برادر انصاري ! آبرويت را حفظ كن و آن را با خواهش كردن عزيز نما.آنچه مي خواهي در كاغذي يادداشت كن . بخواست خداوند من آن را برآورده مي سازم و تو را خوشحال خواهم كرد.
آن مرد نوشت : اي اباعبدالله من پانصد دينار بدهي دارم و بدهكار اصرار بر گرفتن دارد . از تو مي خواهم كه از او براي من مهلت بگيري.
امام حسين (عليه السلام) با خواندن اين نوشته به منزل رفت و كيسه اي كه داخل آن هزار دينار بود ، برداشت و به آن مرد انصاري فرمود:با پانصد دينار آن دينت را ادا كن و با پانصد دينار ديگر ، زندگيت را سر و سامان بده.
سپس فرمود:
و لا تَرْفَعْ حاجَتَكَ اِلّا اِلي اَحَدِ ثَلاثَةٍ : اِلي ذي دِينٍ اَو مُرُوَّةٍ اَو حَسَبٍ ، فَاَمّا ذوالدِّينِ فَيَصُونُ دِينُه وَ اَمّا ذوالمُرُوَّةِ فَاِنَّه يَسْتَحْيِي لِمُرُوَّتِهِ وَ اَمّا ذُوالْحَسَبِ فَيَعْلَم انّك لَم تَكْرِم وَجْهَكَ اَن تَبْذُلَهُ لَهُ في حاجَتِكَ فَهُوَ يَصُونُ وَجْهَكَ اَن يَرُدَّكَ بِغَيْرِ قَضاءِ حاجَتِكَ .
جز از سه نفر چيزي طلب مكن : ديندار و جوانمرد و انسان با شخصيت. زيرا آدم ديندار به دستور دينش آبروي تو را حفظ مي كند و جوانمرد هم شرمنده مي شود و حاجتت را برآورده خواهد ساخت و آدم با شخصيت هم مي داند كه تو آبرويت را پيش او گرو گذاشته اي براي برآوردن نيازت ، لذا تو را دست خالي بر نمي گرداند.
به هر حال آبرومند زيستن يك اصل اخلاقي و اسلامي است كه از گفتار و كردار پيشوايان ديني كاملا پيدا و آشكار است.
امام حسن (عليه السلام) در نامه اي به امام حسين (عليه السلام) نوشت : شنيده ام كه به شاعران پول مي دهي !
امام حسين (عليه السلام) در جواب نوشت : شما بهتر از من مي داني كه بهترين ثروت آنست كه در راه حفظ آبرو مصرف شود.
زماني كه مروان ،فرزدق را از مدينه بيرون كرد ، فرزدق نزد امام حسين (عليه السلام) آمد ، آن حضرت چهارصد دينار به وي بخشيد. به ايشان گفتند : فرزدق شاعر فاسق و هتاكي است.حضرت فرمود: بهترين مال آنست كه به وسيله آن آبرويت را حفظ كني .
پیشنهاد برای مطالعه (23)
ارسال نظر
