دل زمین و زمان را خدا تکان می داد
مکان امانت خود را به لامکان می داد
همین که با بدن چاک چاک و غرقه به خون
رییس مدرسه ی عشق امتحان می داد
زلال آب فرات آشکار و آیینه وار
سر بریده ی خورشید را نشان می داد
برای تشنه لبان تشنه آب می آورد
اجل به میر علمدار اگر امان می داد
گلوی نازک سرباز کوچک اسلام
خدنگ حرمله را در خود آشیان می داد
خدا به زینب کبری (س) در این مصیبت سرخ
دلی به وسعت دریای بی کران می داد
به او که شیر زنی بود از سلاله ی نور
مدال صبر به عنوان قهرمان می داد
مدام مرثیه می خواند و می گریست فرات
عزیز فاطمه(س) وقتی که تشنه جان می داد

ارسال نظر

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved
Translator and Developed Farsi/Persian By Joomfa Team