• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

(علیه السلام)بسیار بیان شده است. به برخی از این‏ رهنمودها اشاره می‏شود:
امام صادق(علیه السلام)می ‏فرماید:
هرگاه نزد تو قرآن تلاوت می‏شود، برتولازم است گوش بدهی و سکوت وتوجه داشته باشی:
«اذا قری‏ء عندک القرآن وجب علیک الانصات و الاستماع‏» (۱۲)
این همان نکته قرآنی است که در آیه ۲۰۴ سوره اعراف آمده است:
(و اذا قری‏ء القرآن فاستمعوا له و انصتوا).
و در سخن دیگری به نقل ازحضرت رسول (صل لله علیه و اله) می‏ فرماید که: «راه ‏قرآن‏» را نظیف و پاکیزه کنید. می ‏پرسند: راه قرآن چیست؟
می ‏فرماید: دهان‏ دهان‏یتان. می‏پرسند: چگونه؟ می‏فرماید: بامسواک. (۱۳)
در حدیث دیگر، امام صادق(علیه السلام)فرموده است:
کسی که قرآن بخواند، ولی قلبش رقت پیدا نکند و در برابر خداوند خاضع نشود و در درون، حالت ‏حزن و خشیت و هراس نیابد، شان وجایگاه والای خدا را سبک شمرده است. بنگر که کتاب پروردگارت راچگونه می‏خوانی و با منشور ولایت‏ خویش چه برخوردی داری و اوامر ونواهی آن را چگونه پاسخ می‏دهی و حدود و تکالیف آن را چگونه ‏امتثال و فرمان برداری می‏کنی؟! در آیه‏ های وعد و وعید، درنگ کن،در امثال و مواعظ قرآن اندیشه کن. مبادا اقامه حروف و قرائت ‏ظاهر، تو را در تباه ساختن حدود آن بیندازد!... (۱۴)
تلاوت با حزن و حالتی اندوهناک که نشان دهنده تاثر روحی قاری‏ از آیات کلام خداست، ادب دیگری از آداب تلاوت است. امام صادق(علیه السلام)فرموده است:
«ان القرآن نزل بالحزن فاقروه بالحزن‏»
قرآن با (۱۵) حزن نازل شده است، شما هم، آن را حزین قرائت کنید.
۹- جوانان و قرآن
موج مقدس و فراگیر قرآنی که در کشورمان وجود دارد و این همه ‏نوجوانان و جوانان را در جلسات ترتیل و قرائت و مسابقات حفظ وخواندن و مفاهیم آیات، برگرد محور نورانی قرآن جذب کرده است،قابل ستایش و مایه شکر و سپاس است. انس با قرآن، دلهای جوانان ‏را روشن و زندگی هایشان را با صفا می‏کند و عامل جذب آنان به پاکی‏ و راه خدا می‏شود.
امام صادق (علیه السلام) می‏ فرماید: هرجوان مومنی که قرآن بخواند، قرآن باگوشت و خون او در می‏آمیزد و خداوند او را با فرشتگان بزرگوار همراه می‏سازد و قرآن روز قیامت نگهدارنده او (از دوزخ) خواهدبود:
«من قرئی القرآن و هو شاب مؤمن، اختلط القرآن بلحمه و دمه، وجعله الله مع السفره‏ا لکرام البرره و کان القرآن حجیزا عنه یوم‏القیامه.» (۱۶)
بخصوص، خانه هایی که نوای خوش قرآن از حنجره‏های داوودی از آن‏هابه گوش می‏رسد و صبح و شام، جوانان صاحبدل و روشن ضمیر، همدم ‏کتاب خدایی‏ اند و لحظات خویش را با انس با قرآن سپری می‏کنند،مشمول رحمت ‏خدا و هدایت قرآنی می‏شوند. این گونه خانه‏ های نورانی‏ از تلاوت، در آسمانها تابان و فروزان است. امام صادق(علیه السلام)می‏فرماید:
خانه‏ای که یک فرد مسلمان در آن قرآن تلاوت می‏کند، برای اهل‏ آسمان نورانی دیده می‏شود، همچنان که مردم دنیا در آسمان ستاره‏ درخشان را می‏ بینند. (۱۷)
۱۰- نکته‏ های دیگر
همچنان که یاد شد، در دریای کلمات حضرت صادق(علیه السلام)گهرهای فراوانی‏ وجود دارد که در باره قرآن کریم است. نقل آن ها به طول ‏می‏انجامد. عصاره و خلاصه‏ ای از آن مضامین را که در برخی روایات‏ دیگر آمده است، تقدیم می‏کنیم. امام صادق(علیه السلام)، قرآن را دارای آیات ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه می‏داند و بهره ‏گیری از قرآن را برای کسانی روا می‏شمرد که‏ به این نکات توجه داشته باشند و گرنه گمراه می‏شوند و گمراه‏ می‏کنند. وی برای فراگیری هر حرف از قرآن، پاداش ده حسنه بیان‏ می‏کند و می‏فرماید: قرآنی که خوانده نمی‏ شود و غبار بر آن‏ می‏ نشیند، روز قیامت ‏به درگاه خدا شکایت می‏کند. تلاوت راستین را آن می‏داند که قرآن خوانان، وقتی به آیات بهشت و جهنم می‏رسند،می‏ ایستند و تامل می‏کنند. اهل‏ بیت علیهم السلام را وارثان کتاب‏ خدا و برگزیدگان خلق می‏شمرد و از این خاندان به عنوان وجه‏ لله،آیات، بینات و حدودالله یاد می‏کند و ولایت ائمه را قطب و محور قرآن و همه کتب آسمانی معرفی می‏کند و قرآن را «ثقل اکبر»می‏نامد و آن را چراغ هدایت و فروغ تاریکی و حیات بخش قلب بینا و گشاینده چشم و دل می‏شمارد. از دیدگاه آن حضرت، قرآن‏«معیار» و ملاک درستی و حقانیت هر حرف و حدیث است و می‏فرماید:
هر چه که از ما برای شما نقل می‏شود، در صورتی که مخالف با قرآن‏باشد ما نگفته‏ایم و شما نپذیرید. او اهل  بیت پیامبر(صل الله علیه واله) را خزانه‏ داران علم الهی و بازگو کنندگان وحی خدا می‏داند و از تفسیر به ‏رای نهی می‏کند و از آن قاری که که به خاطر خود نمایی یا کسب‏درآمد، به قرائت می‏پردازد، نکوهش می‏کند.
پایان بخش نوشته را حدیثی از آن حضرت درباره فضیلت‏سوره فجر ودعوت به خواندن آن در نمازها تقدیم امت‏ شهید پرور و فجر آفرینان می‏شود. امام صادق(علیه السلام)می‏فرمود: «اقروا سوره الفجر فی فرائضکم و نوافلکم، فانها سوره ‏الحسین بن‏ علی من قراءها کان مع الحسین فی درجته من الجنه‏»سوره فجر (۱۸) را در نمازهای واجب و مستحب خود بخوانید، چرا که ‏آن، سوره حسین بن علی(علیه السلام)است. هرکس آن را بخواند، در بهشت‏همراه حسین(علیه السلام)و در رتبه و درجه او خواهد بود. «والفجر» که سوگند خدای ازلی است روشنگر حقی است که با آل علی ‏است این سوره به گفته امام صادق(علیه السلام)مشهور به سوره حسین بن علی(علیه السلام)است. (۱۹)
امید است که در سایه رهنمودهای حضرت صادق(علیه السلام)، با چشمه وحی الهی‏ آشناتر شویم و «قرآنی‏» بیندیشیم و «قرآنی‏» زندگی کنیم.
_________________________________
۱- بحارالانوار، ج‏۸۹، (بیروت)، ص‏۱۰۷.
۲- کافی، ج ۲، ص‏۵۹۹.
۳- بحارالانوار، ج‏۸۹، ص ۸۱.
۴- وسایل الشیعه، ج ۴، ص‏۸۴۹.
۵- بحارالانوار، ج ۹۵، ص ۵.
۶- الحیاه، ج ۲، ص‏۱۱۶.
۷- کافی، ج ۲، ص ۱۸.
۸- بحارالانوار، ج‏۸۹، ص ۱۵.
۹- الحیاه، ج ۲، ص ص ۱۵۲.
۱۰- همان، ص ۱۵۵.
۱۱- بحارالانوار، ج ۸۲، ص‏۴۳.
۱۲- وسائل الشیعه، ج ۴، ص ۸۶۱.
۱۳- الحیاه، ج ۲، ص ۱۵۸.
۱۴- بحارالانوار، ج‏۸۹، ص‏۲۰۷.
۱۵- وسائل الشیعه، ج ۴، ص‏۸۵۷.
۱۶- الحیاه، ج ۲، ص ۱۶۴.
۱۷- کافی، ج ۲، ص ۶۱۰.
۱۸- تفسیر برهان، ج ۴، ص‏۴۵۷; مجمع البیان، ج، ۵، ص ۴۸۱.
۱۹- از جواد محدثی.