• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

انتخاب درست بيماران براي عمل زيبايي بايد با ارزيابي دقيق آنها از لحاظ روان‌شناسي صورت گيرد كه مهم‌ترين آن انگيزه بيمار است چرا كه به اندازه تعداد افرادي كه اقدام به اين كار مي‌كنند، انگيزه‌ها متفاوت است و هر انگيزه‌اي دليل بر انجام عمل نمي‌شود. حال اين انگيزه از منابع مختلفي نشأت مي‌گيرد. بيماران معمولا به وسيله فشارهاي دروني يا بيروني تحريك مي‌شوند و جراح زيبايي به علت عدم تجربه كافي در امر روان‌شناسي نمي‌تواند اين انگيزه‌ها را بدرستي تشخيص دهد و اينجاست كه نياز به يك روان‌شناس احساس مي‌شود.

برخي انگيزه بيروني خود را راضي كردن ديگران مانند همسر، اقوام و اطرافيان مي‌دانند و اغلب تصور مي‌كنند با بهتر شدن وضعيت ظاهري خود مي‌توانند نتيجه بهتري بگيرند و ارتباط بهتري با ديگران برقرار كنند، ولي اين تفكر تنها در موارد نادر جواب مي‌دهد. بيماراني كه تحت فشار اقدام به عمل مي‌كنند در اين امر بي‌اراده عمل مي‌كنند و گزينه‌هاي مناسبي براي عمل زيبايي به شمار نمي‌روند. فردي مناسب انجام اين عمل است كه در تصميم‌گيري براي عمل نقش دارد و تحت فشار ديگران تن به اين عمل نداده باشد. شدت اين انگيزه با درد بعد از عمل رابطه غيرمستقيم دارد، به طوري كه اگر فرد با تصميم خود اقدام كرده باشد بعد از عمل نيز درد كمتري دارد و درد را بهتر تحمل مي‌كند، ولي كسي كه تحت فشار عامل خارجي تن به عمل داده است، بعد از عمل، درد زيادي را بايد تحمل‌مي‌كند كه كاملا ناخواسته است. به عبارت ديگر، افرادي كه براي عمل زيبايي، انگيزه دروني دارند، گزينه‌هاي مناسب براي اين عمل به شمار مي‌روند.

بيماراني كه تصور مي‌كنند با انجام اين عمل تمام مشكلاتشان حل مي‌شود، نوعي بيماري رواني زمينه‌اي دارند كه تازه بعد از عمل بروز مي‌كند. بررسي دقيق تاريخچه پزشكي و رواني بيمار يك يا چند محرك تنش‌زا را در وي شناسايي مي‌كند كه بيمار سعي دارد آن را در قالب وجود نقص در چهره خود نشان دهد. با تمام مسائلي كه مطرح كرديم، نبايد از اين مساله غافل شويم كه عمل زيبايي مزايايي هم به دنبال دارد و مي‌تواند در روحيه و كيفيت ادامه زندگي برخي افراد موثر باشد و باعث مي‌شود كه با اعتماد به نفس بيشتري در جامعه و در ميان دوستان ظاهر شوند، بخصوص افرادي كه داراي مشكل و ناهنجاري‌هاي جسمي هستند.