• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

در سال هفتم هجرى با انعقاد پيمان صلح حديبيه، پيامبر در انديشه جنگ با يهوديان خيبر، كه فشار روانى بر مسلمانان وارد مى آوردندوبرضد مسلمانان با دشمنان آنان همدست مى شدند، برآمد. وقتى نيروهاى اسلام به سوى يهوديان خيبر عزيمت كردند ديدند آنها هفت دژبسيار بلند دارند. مسلمانان روزهاى متمادى دژهاى يهوديان را درمحاصره خود گرفتند. با آن كه عرصه بر يهود تنگ آمده بود، امّا آنان همچنان به مقاومت خود ادامه مى دادند تا آنكه سپاه اسلام، به رهبرى اميرالمؤمنين على عليه السلام دژها را يكى پس از ديگرى گشود. همچنين آن حضرت شجاع ترين پهلوان خيبر را كه "مرحب" نام داشت از پاى درآورد و در بزرگ اين دژ را كه چهل جنگاور از بلند كردن آن ناتوان بودند، يك تنه از جا كند و آن را تا مسافتى دور پرتاب كرد.

يهوديان بنى قريظه، نخست جزو هم پيمانان اوس بودند. سپس باپيامبر پيمان بستند؛ ولى در جنگ خندق به صفوف كفار پيوستند. پس ازآنكه جنگ خندق با پيروزى مسلمانان خاتمه يافت، پيامبر به لشگرش دستور داد تا به سوى بنى قريظه حركت كند.

سپاه اسلام، بنى قريظه را به مدت بيست و پنج روز در محاصره خودگرفتند. سپس اميرالمؤمنين عليه السلام دژهاى آنان را يكى پس از ديگرى بازگشود ودر نتيجه يهوديان به حكم رسول خدا گردن نهادند.

پيامبر فرمود تا آنها را ببندند. برخى از افراد قبيله اوس نزد آن حضرت آمده به شفاعت از يهوديان پرداختند. آن حضرت فرمود: آيا دوست داريد مردى از ميان شما درباره ايشان داورى كند؟ گفتند: آرى. آنها نيزرئيس قبيله اوس، "سعد بن معاذ"، را برگزيدند. سعد نيز مطابق حكم تورات، كتاب مقدّس يهوديان، فرمان داد مردانشان را بكشند و زنانشان را به اسيرى گيرند. و اين فرمان درباره آنها اجرا شد.