• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

پيامبر صلى الله عليه وآله برنامه هجرت به مدينه را ترتيب داد. آن حضرت يارانش رايكى پس از ديگرى به دور از چشم قريش، به سوى مدينه رهسپار مى كرد.

وقتى كفار از اين حركت آگاه شدند، باخود گفتند: اگر مسلمانان درمدينه گرد آيند، پايگاه نيرومندى برضد ما ايجاد خواهند كرد و جان ومال ما را به شدّت تهديد خواهند نمود.

در جستجوى راه چاره اى برآمدند تا مسلمانان را از راه تشويق ودلجويى و يا تهديد از هجرت به مدينه بازدارند. امّا مسلمانان بااستفاده از تاريكى شب از چنگال قريش مى گريختند. كفار با خودمى گفتند: "محمد هنوز در چنگ ماست و چيزى مانع از دسترسى ما به اونيست. اگر او بتواند به مدينه هجرت كند و يارانش را به دور خود گردآورد كشتن او براى ما بسيار مشكل خواهد شد". بنابراين در"دارالندوة" گرد آمدند و درباره اين مسأله به مشورت پرداختند. درنهايت تصميم گرفتند از هر قبيله يك نفر داوطلب شود و سپس همگى به يكباره بر پيامبر يورش برند و او را بكشند و خون او را به گردن همه قبايل عرب اندازند و بدينوسيله آن را پايمال كنند. در اين صورت بنى هاشم هم نمى توانست تنها يك قبيله را مسئول قتل پيامبر بشناسد و دست به انتقام گشايد.

كفار از هر قبيله فردى انتخاب كردند. آنان خانه پيامبر را در محاصره خود گرفتند. امّا وحى بر پيامبر فرود آمد، و آن حضرت را از طرحهاوبرنامه هاى قريش آگاه كرد و به او فرمود تا شبانه شترى اختيار كند و به سوى مدينه هجرت نمايد.

پيامبر، حضرت على عليه السلام را در بستر خويش خواباند تا كفار گمان برندكه آن حضرت در خانه آرميده و چون سرگرم نگهبانى از آن حضرت شدند، وى از راهى ديگر بگريزد. امام على عليه السلام در بستر پيامبر آرميدوچشم به راه سرنوشت دوخت. درهمين حال پيامبر در تاريكى شب به سوى غار "ثور" حركت كرد و چند روز در آنجا به سر برد و سپس ازبيراهه به سوى مدينه روانه شد تا مبادا قريش يا مزدورانشان كه به طمع گرفتن جايزه براى دستگيرى محمد به تعقيب آن حضرت پرداخته بودند،وى را دستگير كنند.

هجرت رسول گرامی اسلام، آغاز حياتى نوين

وقتى پيامبر به مدينه رسيد، جشن باشكوهى از سوى مردم آن شهر به افتخار حضرت برپا شد. كاروانهاى سرور و شادى به راه افتاد و نغمه هاى شادمانه به آسمان رفت.

هجرت پيامبر بدينسان پايان يافت و خود آغازگر حيات نوينى براى مسلمانان شد. حياتى عزّتمند و گرامى براى مسلمانان، حيات دفاع ازحقوقشان و جهاد با دشمنانشان، حيات گسترش و پويايى در سرتاسرجهان. در واقع هجرت پيامبر، آغاز شكل گيرى امّت يكتاپرست اسلامى بود. به اين دليل است كه مسلمانان هجرت پيامبر را مبدأ تاريخى - دينى خود قرار دادند، چرا كه هجرت درنظر آنان يكى از مهم ترين رويدادها به شمار مى رفت.

در مكّه هنوز گروهى از مسلمانان باقى مانده بودند كه آنان نيز پس ازپشت سر گذاردن دشواريهاى بسيار، به رهبرى حضرت على عليه السلام به سوى مدينه هجرت كردند. قريش كه از طرحها و توطئه هاى پيشين خود سودى نبرده بود، براى از بين بردن اسلام و مسلمانان دست به طرح نقشه هاى ديگر زد.