• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

مكّه مكرّمه

شهرى از ديار حجاز كه سابقه بناى آن به دوران حضرت ابراهيم خليل عليه السلام باز مى گردد. ابراهيم به امر خدا مأمور شد تا همراه با شمارى ازفرزندانش به سرزمين حجاز كوچ كنند؛ و در آنجا خانه اى براى خداوندبنيان نهند تا در آن خداى يگانه را پرستش كنند، و براى او انباز و همتايى قرار ندهند. ابراهيم بدان ديار آمد و خانه اى در آنجا بنا كرد؛ كه "كعبه"نام گرفت.

سپس از سُلاله ابراهيم عليه السلام، قبايل ديگرى پديد آمدند كه بعداً هويت عربى به خود گرفتند. يكى از اين قبيله ها "قريش"(1) نام داشت.

اين قبيله به ده شاخه تقسيم مى شد و هريك از آنها از سياست واستقلال ويژه اى برخوردار بودند. و نظام قبيله اى خاصى بر هريك ازآنها حكومت مى كرد. بنابراين هر قبيله رئيس با نفوذ و مقتدرى داشت،كه ديگر افراد قبيله كاملاً در زير فرمان وى بودند.

بنى هاشم

يكى از اين قبايل دهگانه قريش، "بنى هاشم" نام داشت. همچنان كه قبيله اى ديگر از آنان "بنى اميه" خوانده مى شد. قبيله "بنى هاشم" همان قبيله اى است كه پيامبر صلى الله عليه وآله بدان انتساب دارد. زيرا او از نوادگان عبدالمطلب بود كه در زمان خود، در ميان فرزندان هاشم، بزرگ قبيله به شمار مى آمد.

عبداللَّه و آمنه

چنانكه گفته شد، عبدالمطلب، بزرگ و فرمانفرماى بنى هاشم بود.وى ده فرزند داشت، كه كوچكترين و برترين آنان "عبداللَّه" خوانده مى شد. در نزديكى مكّه قبيله اى به اسم "بنى زهره"، منشعب از نسل"زهرة بن كلاب بن جرة" زندگى مى كرد. در ميان اين قبيله زنى به نام"آمنه" دختر يكى از بزرگان قبيله زهره به نام "وهب بن عبد مناف" نيزمى زيست. چون عبداللَّه، جوانى برومند شد، پدرش "آمنه" را به همسرى وى برگزيد، و مراسم ازدواج به بهترين شكل انجام گرفت.