پنجشنبه ، 9 مهر 1388 ، 10:26
پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) فرمودند:
اَلْعِبادَﺓُ سَبْعُونَ جُزْءً اَفْضَلُها طَلَبُ الْحَلالِ
عبادت، هفتاد جزء است که بهترين آن، دنبال روزي حلال رفتن است (کسب و کار براي به دست آوردن روزي حلال).
در حديث ديگري آمده است:
اَلْعِبادَﺓُ عَشَرَﺓَ اَجْزاءٍ تِسْعَـﺔٌ مِنْها في طَلَبِ الْحَلالِ.[1]
عبادت، ده جزء است که نه جزء آن در کار و تلاش براي به دست آوردن روزي حلال است.
امام صادق(عليه السلام) فرمود:
اَلکادُّ عَلََي عِيالِهِ کَالْمُجاهِدِ في سَبيلِ اللهِ.[2]
کسي که خود را براي روزي خانوادهاش به زحمت مياندازد و کار ميکند مانند رزمندهاست که در راه خدا ميجنگد.
از امام رضا(عليه السلام) نقل شده است که فرمود:
الَّذي يطْلُبُ مِنْ فَضْلٍ يکُفُّ بِهِ عِيالَهُ اَعْظُمُ اَجْراً مِنَ الْمُجاهِدِ في سَبيلِ اللهِ.[3]
آن شخصي که دنبال روزي ميرود تا آبروي خود و خانوادهاش را حفظ کند، اجر و پاداشش از رزمندهاي که در راه خدا جنگ ميکند بيشتر است (عرق کارگر معادل خون شهيد است.)
امام موسي بن جعفر(عليه السلام) مشغول بيل زدن در باغ بود، شخص از روي دلسوزي گفت: پس کارگران و غلامان کجايند؟ حضرت فرمود: (کار کردن که عيبي ندارد) علي(عليه السلام) با دست کار ميکرد، پيامبر(صلي الله عليه وآله)، پدرانشان، انبياء، رسولان خدا و بندگان صالح او نيز با دست و بازوي خود کار ميکردند.
ارج نهادن به کار و کارگر در مکتب حياببخش و انسانساز اسلام آنگونه است که وقتي رسول خدا(صلي الله عليه وآله) دست خشن و پينه بسته سعد انصاري را ديدند فرمودند: اين زبري در دست تو براي چيست؟ عرض کرد: در اثر بيل زدن و طناب و کار است. آنگاه حضرت دست او را بوسيدند و فرمودند:
هذِهِ يدٌ لاتَمُسُّهَا النّارُ.[4]
اين دستي که به آت جهنم نخواهد سوخت.
------------------------------------
[1] مستدرک، ج13، ص12
[2] کافي، ج5، ص88
[3] وسائل، ج17، ص67
[4] تاريخ بغداد، ج7، ص353