مسلمان مجاز نیست هر کسبی را به عنوان منبع درآمد انتخاب کند؛ زیرا او به حلال و حرام معتقد است و میداند که باید نماز بخواند، روزه بگیرد، حج برود، صدقه بدهد، کارهای خیر انجام دهد و شرط همه آنها، حلال بودن مال و روزی حلال خوردن است.
غذای حرام در نسل انسان اثر میگذارد. در حدیث آمده است:
کَسْبُ الْحَرامِ یُبینُ فی الذُّرِّیَةِ.[1]
درآمد حرام در ذریه و نسل آینده آدمی اثر بد میگذارد.
اگر امروز، بسیاری از فرزندان دچار مشکل تربیتی هستند، مشکل نماز و سوءرفتار دارند، عوامل گوناگونی میتواند داشته باشد که یکی از عوامل اصلی آن، غذاهای حرام یا مشکوک و شبههناک است. آنچه بر مسلمانان واجب است و ثواب نُه دهم عبادت را دارد، کسب روزی حلال است نه حرام؛ از این رو اسلام بعضی از کسبها را به عنوان کسبهای حرام و درآمدهای نادرست شمرده که مسلمانان نباید به دنبال آنگونه درآمدها بروند. برای اینکه عموم مردم از آنها آگاهی داشته باشند در اینجا به برخی از کسبهای حرام به صورت فشرده اشاره میکنیم:
1. خرید و فروش چیزهایی که عین نجس است؛ مانند مدفوع انسان، خوک، شراب، سگ، خون؛ البته در مورد خون، سگ و بعضی موارد دیگر، استثناهایی وجود دارد؛ مثل جایی که خون را برای معالجه یا سگ را برای نگهبانی از گله یا باغ بخواهند.
2. خرید و فروش آلات و ابزار حرام؛ مانند آلات لهو و لعب و موسیقی یا آلات قمار.
3. معامله با پول قلابی و جعلی یا جنسهای تقلبی؛ مانند مسی که به جای طلا فروخته شود و...
4. خرید و فروش جنسی که مقصود از آن، انجام کار حرام باشد؛ مانند خرید و فروش انگور برای درست کردن شراب.
5. فروش سلاح و ابزار کشتار به دشمنان اسلام که باعث تقویت دشمنان شود.
6. ساختن مجسمهای که دارای روح است؛ مانند مجسمه انسان، حیوانات و مانند اینها؛ البته فقط ساختن مجسمه حرام است و خرید، فروش و نگهداری آن مانعی ندارد.
7. خوانندگی و موسیقی حرام
8. کمک به ظالم در انجام ظلم.
9. حفظ، نگهداری و خرید و فروش کتابها، مجلات و روزنامههای گمراهکننده.
10. یادگیری و یاد دادن سحر و جادوگری؛ ولی به کار گرفتن سحر و جادو برای ابطال آن مانعی ندارد.
11. غش در معامله
12. اجرت گرفتن بر اموری که واجب است؛ مانند نماز میت و ... .[2]
البته غیر از موارد فوق، کسبهای دیگری هم وجود دارد که حرام است و باید برای آشنایی با آنها به کتب فقهی مفصل مراجعه شود.
-------------------------------
[1] کافی، ج5، ص124
[2] ر.ک.وسائلالشیعه، ج17،باب تجارت
اضافه کردن نظر