• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

ازدواج با افراد ناسالم که فساد اخلاقی دارند از عوامل شکست در ازدواج است.

امام رضا علیه السلام فرمود:

«ایّاک ان تزوّج شارب الخمر فانّ زوّجته فکانّما قدت الی الزّنا؛[1]

مبادا دختر به شرابخوار بدهی؛ زیرا مانند این است که اقدام به زنا نموده ای.»

آدم شرابخوار که فاسق است و به حکم خدا گردن ننهاده و بندۀ خدا نیست، نمی تواند دختر را خوشبخت کند؛ هر چند گنج قارون و زیبایی یوسف داشته باشد.

حسن بشّار می گوید به امام موسی بن جعفر علیه السلام عرض کردم: من فامیل نزدیکی دارم که از دخترم خواستگاری کرده ولی اخلاق و رفتار او خوب نیست، حضرت فرمود: «لا تزوّجه ان کان سیّی الخلق؛[2]

اگر اخلاق و رفتارش بد است دخترت را به ازدواج او در نیاور.» مقصود از اخلاق در احادیث رفتار و کردار است؛ یعنی عمل و رفتار و برخورد و روابطش اسلامی باشد. بدبین نباشد، حسود نباشد، تنبل نباشد، بد دهن و دشنام گو نباشد، دست زدن نداشته باشد، در برابر زن احساس مسئولیت کند و ... .

رسول خدا (ص) فرمود:

«ایّاکم و خضراء الدّمن؛[3]

از سبزی های روییده در زمین بد، دوری کنید.»

سؤال شد: مقصود از خضراءالدّمن چیست؟ فرمود: زن نیکویی که در خانوادۀ بد زندگی می کند.