• عضویت
خانه  >  از دیدگاه روایات  >  کودک در آئینه اسلام  >  تأثير حالت‌ها و زمان‌ها در بسته شدن نطفه
(1 رای, میانگین 5.00 از 5)
پنجشنبه ، 14 خرداد 1388 ، 07:17
 
7744735-lg
 
 
 
 
1. پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله): ناپسند است كه مرد، در حال احتلام با همسر خود درآميزد، مگر آن كه از جنابتي كه ديده است، غسل كند، كه اگر در حال جنابت چنين كرد و فرزند مجنون زاده شد، جز خود را نبايد سرزنش كند.[1]

2. پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله): هرگاه يكي از شما با همسرش درآميخت، بايد خود را بپوشاند؛ چرا كه اگر نپوشاند، فرشتگان شرم مي‌كنند و خارج مي‌شوند و شيطان، حاضر مي‌شود و اگر از آنان فرزندي به وجود آيد، شيطان در [نطفه] او شريك مي‌شود.[2]


3. پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله)- در سفارش به علي (عليه السلام) -: اي علي! با همسر خود در آغاز ماه و ميانه آن و پايان آن، آميزش نكن؛ چرا كه ديوانگي و جذام و بي‌خردي، با شتاب به سراغ همسر و فرزندش مي‌رود.

اي علي! بعد از ظهر با همسرت آميزش نكن، كه اگر در اين زمان فرزندي ميان شما به وجود آيد، چپ چشم مي‌شود و شيطان از چپ چشم بودن انسان، خرسند مي‌گردد.

اي علي! هنگام آميزش سخن مگو؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، از اين كه لال شود، ايمن نيست. نبايد هيچ كس به شرمگاه همسرش نگاه كند و بايد هنگام آميزش، چشم خود را ببندد؛ چرا كه نگريستن به شرمگاه، كوري فرزند را در پي مي‌آورد.

اي علي! با شهوت زن ديگري با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه من بيم آن را دارم كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آمد، خنثا (پسر زن صفت) باشد يا دختر ديوانه...

اي علي! ايستاده با همسرت آميزش مكن؛ چرا كه اين، كار درازگوش است و اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، بر بستر بسيار بول مي‌كند، مانند درازگوش كه در هر جا بسيار بول مي‌كند.

اي علي! شب عيد قربان با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، يا شش انگشتي مي‌شود يا چهار انگشتي.

اي علي! زير درخت ميوه، با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، يا جلاد آدم‌كش مي‌شود يا عريف.[3]

اي علي! زير خورشيد و تابش آن با همسرت آميزش مكن، مگر از رواندازي استفاده كني كه شما را بپوشاند؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، هماره در گرفتگي و فقر باشد تا بميرد.

اي علي! ميان اذان و اقامه با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، به خون‌ريزي حريص مي‌گردد.

اي علي! هرگاه همسرت باردار شد، با او آميزش مكن، مگر اين كه وضو داشته باشي؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، كوردل و خشك‌دست مي‌گردد.

اي علي! در نيمه شعبان با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، شوم گشته و چهره‌اي زشت مي‌يابد.

اي علي! دو روز مانده به آخر شعبان با همسرت آميزش مكن؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، يا باج‌بگير مي‌شود و يا ياور ستمكاران، و نابودي گروهي بسيار از مردم، به دست او خواهد بود.

اي علي! بر پشت‌بام ساختمان‌ها يا همسرت آميزش مكن؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، منافق رياكار بدعت‌گذار مي‌شود.

اي علي! هرگاه براي مسافرت حركت كردي، همان شب با همسر خود آميزش مكن؛ چرا اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، مال خود را به ناحق مصرف مي‌كند. ([ن المبذرين كانوا إخون الشيطين؛[4] همانا تبذيرگران، برادران شيطان‌اند).

اي علي! هرگاه به اندازه سه روز و سه شب سفر كردي، با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، بر ضد تو ياور هر ستمگري مي‌شود.

اي علي! آغاز شب با همسر خود آميزش مكن؛ چرا كه اگر ميان شما فرزندي به وجود آيد، از اين كه افسونگر و ترجيح دهنده دنيا بر آخرت شود، ايمن نيست.[5]


4. پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله) – در سفارش به علي (عليه السلام) -: اي علي! بر تو باد آميزش در دوشنبه؛ چرا كه اگر فرزندي ميان شما به وجود آيد، حافظ كتاب خدا و راضي به قسمت خدا مي‌شود.

اي علي! اگر شب سه شنبه با همسرت آميزش كردي و فرزندي ميان شما به وجود آمد، بعد از گواهي به اين كه «خدايي جز الله نيست» و اين كه «محمد، فرستاده خداست»، شهادت روزي‌اش مي‌شود و خداوند، او را با مشركان عذاب نمي‌كند. خوش‌بو بدن و خوش‌بو دهان، دل مهربان و گشاده دست مي‌شود، و از غيبت و دروغ و تهمت، پاك‌زبان مي‌شود.

اي علي! اگر شب پنج‌شنبه با همسرت آميزش كردي و فرزندي ميان شما به وجود آمد، يا فرمان‌روايي از فرمان‌روايان و يا دانشمندي از دانشمندان مي‌شود و اگر روز پنج‌شنبه، هنگام مايل شدن خورشيد از وسط آسمان با او آميزش كردي و فرزندي ميان شما به وجود آمد، شيطان به او نزديك نمي‌شود تا پير شود و به بزرگي و سرپرستي مي‌رسد و خداوند، سلامت دين و دنيا را روزي وي مي‌گرداند.

اي علي! و اگر شب جمعه با همسرت آميزش كردي و فرزند‌دار شديد، گوينده سخنور زبان‌آوري مي‌شود و اگر عصر جمعه با او آميزش كردي و فرزندي ميان شما به وجود آمد، دانشمندي معروف و مشهور مي‌گردد و اگر جمعه شب، بعد از نماز عشا با او آميزش كردي، اميد است كه آن فرزند، از ابدال[6] باشد، إن شاء الله تعالي![7]


5. امام علي (عليه السلام): هرگاه كسي از شما خواست با همسرش درآميزد، بايد در اول ماه‌ها و نيمه ماه‌ها خودداري كند؛ چرا كه شيطان در اين دو زمان، فرزندخواهي مي‌كند و شيطان‌ها در اين زمان، خواستار مشاركت [در نطفه] هستند. از اين‌رو، مي‌آيند و باردار مي‌كنند.[8]

6. امام رضا (عليه السلام): آميزش پس از آميزش، بدون اين كه ميان آنها غسل باشد، ديوانگي را براي فرزند در پي مي‌آورد.[9]

7. امام رضا (عليه السلام): آغاز شب، چه در زمستان و چه در تابستان، با زنان آميزش مكن. اين، بدان جهت است كه معده و رگ‌ها پرند و اين، وضعيت مناسبي [براي آميزش] نيست و بيم قولنج و فلج و لرزش چانه و نقرس[10] و سنگ [كليه] و تقطير (چكانش) بول و فتق و ضعف در بينايي و ذهن مي‌رود. پس اگر كسي اراده آميزش دارد، بايد در پايان شب باشد كه براي بدن، سالم‌تر و براي فرزند [آوردن]، اميدوار كننده‌تر و براي افزوني هوش فرزندي كه در اين ميان پديد مي‌آيد، بهتر است[11].[12]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

[1] . تهذيب الأحكام: ج 7 ص 412 ح 1646، كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 557 ح 4914.

[2] . المعجم الأوسط: ج 1 ص 63 ح 176، كنز العمال: ج 16 ص 343 ح 44835.

[3] . عريف، به معناي نماينده حكومت زمامداران جائر در يك منطقه يا قبيله است كه زمينه سلطه و تجاوز آنان به حقوق مردم را فراهم مي‌كردند؛ خبرچين.

[4] . اسراء: آيه 27.

[5] . كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 552 ح 4899، علل الشرائع: ص 515 ح 5.

[6] . ابدال، به اولياي برگزيدگان خدا در هر عصري گفته مي‌شود كه خداوند به جاي برگزيدگان پيشين قرار مي‌دهد.

[7] . كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 3 ص 553 ح 4899، علل الشرائع: ص 516 ح 5.

[8] . الخصال: ص 637 ح 10، تحف العقول: ص 125.

[9] . طب الإمام الرضا (عليه السلام): ص 28، بحارالأنوار: ج 62 ص 321.

[10] . نوعي بيماري كه در نتيجه بالا رفتن اسيد اوريك خون پديد مي‌آيد.

[11] . گفتني است آنچه درباره نقش حالت‌هاي مختلف آميزش و زمان‌هاي آن در سرنوشت كودك در روايات گذشته ملاحظه شد، ظاهرا مقصود، تأثير آنها به نحو اقتضاست، نه به صورت علت تامه. والله العالم!

[12] . طب الإمام الرضا (عليه السلام): ص 64، بحارالأنوار: ج 62 ص 327.

 

افزودن نظر


آخرین نظرات