• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

( 0 Votes ) 


رشد میکروب‌ها

پیامبر اکرم(ص):

لا تؤووا مندیل الغمر فی البیت فانّه مریض للشیاطین.[1]

دستمال آلوده را در اطاق و محل زندگی نگذارید زیرا آن جایگاه رشد شیاطین(میکروب‌ها) است.

 

مفهوم شیطان

دو واژه «ابلیس» و «شیطان» در آیات و روایات فراوان به کار رفته، اما همیشه این دو کلمه مترادف و هم‌معنا نیستند. آنچه از متون قرآن و حدیث استفاده می‌شود، آن است که هر جا کمله «ابلیس» بکار رفته است، منظور همان ابلیس و شیطان اولیه‌ای است که گردن‌کشی کرد و بر حضرت آدم(ع) سجده نکرد و مطرود درگاه حضرت احدیت گردید امام شیطان هر موجود سرکش و پلیدی که وجودش شرّ است و خیری در آن نیست و می‌تواند شامل هر جن، انس و جنبنده‌ای شود. گاه مراد از شیطان ابلیس است و گاه معانی دیگری اراده می‌شود. اما در این دسته از روایات مورد بحث که دستورات بهداشتی اسلام است منظور از شیطان همان «میکروب» که واژه امروزی است می‌باشد.

 

پیامبر اکرم(ص):

لا یشربنّ احدکم الماء من عند عروۀ الاناء فانّه مجتمع الوسخ.[2]

مبادا کسی از شما از کنار دسته ظرف آب بخورد، چرا که آن جای گرد آمدن آلودگی (میکروب) است.

 

ظرفی که تَرَک داشته و یا دسته کوزه شکسته باشد، سطل آشغال و محل جمع‌آوری خاک‌روبه‌ها، ظروف چرب، چربی بدن و موهای زاید بدن محل اجتماع میکروب‌ها هستند. لذا امام صادق(ع) می‌فرماید:

کسی که با چربی بدن بخواند شیطان (میکروب) تا مدتی او را صدمه می‌زند.

در حدیثی دیگری آمده است: از موضع شکسته کوزه آب نخورید زیرا محل نشستن میکروب است و حضرت علی(ع) فرمود خاک‌روبه‌ها را که جمع کردید، شب در خانه نگذارید که میکروبها در آن مسکن می‌گزینند.

 

بر ظروف درپوش بگذارید

پیامبر اکرم(ص):

اوکئوا اسقیتکم و خمّروا انیتکم.[3]

دهانه مشک‌هایتان را ببندید و بر ظرف‌هایتان درپوش بگذارید.

 

ظرفی که مگس نشست حتما بشویید

رسول اکرم (ص):

اذا وقع الذّباب فی اناء احدکم فلیغمسه فیه.[4]

هر گاه مگس در ظرف شما نشست، آن ظرف را شستشو دهید.

 

از تمامی احادیث این قبیل استفاده می‌شود که، میکروبها مسری هستند و محل تجمع آنها جاهایی است که آلوده باشد.

میکروبها از راه‌های مختلف وارد بدن می‌شوند و سلامتی انسان را به خطر می‌اندازند لذا در موارد ذکر شده و مشابه آن باید دقت داشت.

 

[1] کافی، ج6، ص299

[2] وسائل الشیعه، ج25، ص257

[3] بحارالانوار، ج60، ص204

[4] مستدرک الوسائل، ج16، ص328