
امام علی(ع):
من اراد ان لا یضرّه طعام فلا یاکل حتّی یجوع و تنقی معدته فاذا اکل فلیسمّ الله ولیجد المضغ ولیکفّ علی الطّعام و هو یشتهیه و یحتاج الیه.[1]
هر کس میخواهد، هیچ غذایی به او زیان نرساند تنها، هنگامی غذا بخورد که گرسنه شده باشد و معده او (از خوراک پیشین) پاک شده باشد، پس چون خواست بخورد، نام خدا را بر زبان آورد، خوب غذا را بجود و در حالی از غذا خوردن دست بکشد که هنوز میل به خوردن دارد و به آن احساس نیاز میکند.