اگر آلت مرد هميشه سست و آويخته بود چگونه به عمق رحم مي‌رسيد و مني را در آن مي‌ريخت؟ و اگر پيوسته راست و ايستاده بود، مرد چگونه مي‌توانست در بستر اين طرف و آن طرف شود، و با چيزي راست در جلو خود، بين مردم راه برود. اين امر علاوه بر زشتي و بدمنظري، باعث تحريك هميشه شهوت در مردان و زنان مي‌شد.

پس خداي تعالي مقدّر فرموده كه آلت مرد هميشه بر ملا و پيش چشم نباشد و شخص به خاطر آن به سختي نيفتد. بلكه نيروي برخاستن و راست شدن را در آن نهاد، تا در وقت نياز برخيزد و وسيله‌اي باشد براي تداوم و بقاي نسل انسان.