مرغ خانگي را نگاه كن كه چگونه براي پروردن تخم و جوجه آوردن، به هيجان مي‌آيد در حالي كه نه تخم‌هاي فراهم آمده‌اي دارد و نه لانه آماده‌اي. در اين حالت سخت برانگيخته مي‌شود و خود را باد مي‌كند و قُدقُد راه مي‌اندازد و چيزي نمي‌خورد تا تخم زيرش بگذارند و او روي بخوابد و جوجه بياورد. اين كارهاي مرغ براي چيست؟ جز براي برپاداشتن نسل؟ اگر اين احساس و حركت در طبيعت مرغ نهاده نشده، چه چيز تمام هستي اين حيوان بي‌عقل و انديشه را براي بقاي نسل، به كار مي‌گيرد؟