خفاش آفرينشي عجيب دارد، چيزي است شبيه پرنده و چهارپا، بلكه به چهارپا مي‌ماند؛ زيرا دو گوش پهن، دندان و مو دارد و بچه مي‌زايد و شير مي‌دهد و بول مي‌كند و بر چهار پا راه مي‌رود، و اينهمه بر خلاف ويژگي‌هاي پرنده است.

    خفاش از جمله پرندگاني است كه شب از لانه بيرون مي‌آيند و از شب‌پره‌هاي ريز و مانند آن كه در فضا شناورند، تغذيه مي‌كنند. بعضي معتقدند كه اين پرنده غذا ندارد و خوراكش نسيم است. اين سخن به دو دليل پوج و بي‌معنا است: يكي اينكه از بدنش مدفوع و بول خارج مي‌شود، و اين بدون خوردن غذا ممكن نيست. ديگر اينكه دندان دارد، و اگر چيزي نمي‌خورد، وجود دندان‌ها بي‌فايده بود، حال آنكه در آفرينش، چيزي بيهوده خلق نشده است.

    وجود خفاش نيازهاي شناخته‌شده‌اي را برمي‌آورد، و حتي فضله‌اش را در بعضي كارها ]همچون داروسازي[ استفاده مي‌كنند. بزرگ‌ترين مطلوب در وجود اين پرنده، هيئت شگفت‌انگيز آن است كه بر قدرت آفريدگار بلندمرتبه دلالت مي‌كند و اينكه، طبق مصلحت، در هر چه و به هر صورت كه بخواهد، تصرف مي‌نمايد.