اي مفضل، به درخت خرما فكر كن كه چون بعضي از آن «ماده» و محتاج لقاح آفريده شده، پاره‌اي ديگر، براي بارور كردن، «نر» قرار داده شده‌اند تا كار تكثير، بدون كاشتن صورت گيرد. نخل نر، همچون حيوانِ نر است كه ماده را باردار مي‌كند و خود بار برنمي‌دارد.

بنگر كه تنه درخت خرما چگونه است. آن را مانند چيزي بافته شده مي‌بيني كه بدون تار و پود، همچون دست‌بافته‌هاي آدمي، به هم بافته شده تا محكم و سخت گردد و هنگامي كه نخل خرمايي شد، از سنگيني بار خوشه‌هاي خرما و هجوم تندبادها نشكند و آسيب نبيند، و هنگامي كه تبديل به چوب شد، براي ساختن سقف و پل و مانند آن به كار آيد.