• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

قلب فرو مي ريزد، بغض مي شکند، مرواريد اشک بي امان از درياي دلت سرازير مي شود، اقيانوس آرامش هم که باشي در بقيع از اين همه غربت اهل بيت رسول الله طوفاني مي شوي و نمي داني چه کني ،تنها نگاهت از خاک سرخ بقيع به افق بيکران آسمان خداي بقيع که وصل مي شود ،دلت به اميد روز فرج مولا آرام مي گيرد تا روزي که بيايد و مرهم اين زخم ديرين شود. ...

هر روز فوج فوج زن و مرد مسلمان از سراسر دنيا به مدينه وارد مي شوند تا از اين مکان براي حج عازم شوند، مگر مي شود حج کرد بدون رسول الله و فاطمه و علي "ع"، پابرهنه و غني آمده اند تا نداي رسول الله و اهل بيتش را پاسخ گويند .
اينجا چشم ها به جاي دل سخن مي گويند، در بقيع کلام ، دعا که ارتباط کلامي با خداست ممنوع شده است اما دل را چه مي کنند ؟ اي دل آرام گير، آمدي تا بيابي خودرا و بجويي او را ، اهل بقيع راز سربه مهر عالمند،به خود نيامده اي که دل ها آورده اي ، آنها که با دريا دريا التماس راهيت کردند و بقيع نشينان را سلام دادند.
اين خيل ميليوني زائر آمده اند، آناني که نگاهها، دلتنگي ها '،بغض ها و سلام ها و دعاهاي ملت خويش را همراه دارند ،ناگفته هاي خفته تمام نيازمندان عالم.
حج نيامده ها ي دلداده به حج چشمشان اينجاست، دلشان در پرواز و نگاهشان به آسمان ، خدايا زائران بقيع امانت دار پيام حج نيامده هايند ، اينان آمده اند اما در پشت اين ديوارهاي بلند و بسته دلشان شکست.
تکيده قامتان چونان سرورانشان در بقيع غريب و دلشکسته اند ، اشک هاي آنان را نيز تاب ندارند اين ميزبانان دنيوي، آخر اين دل شکسته هاي شيعه چه کنند ،کجاروند ، مگر ديوار حائلي است بين عاشق و معشوق ، عتاب ،عشق نمي روبدو نهي از عاشق ،شعله هاي عشق را سرکش مي کند.
اينجا بقيع است ، مکاني در جوار مسجد النبي اما باديوارهاي بلند او را بسته اند بر روي ميهمانان رسول الله ، نداي زائراني که به اميد ديدار با چهار ائمه اطهار و حضرت زهرا"س" وارد اين مکان شده اند قلبت را به درد مي آورد:

بقيع آرام جان و روح و روانم شده اي، چه شده که همه دنيا را درلحظات در کنارتو فراموش مي کنم. ره گم کرده دنيا هستم و اينجا گويي تاريخ گم شده خود را يافتم.
دينا نسيان را تحفه هر روزه ما ساخته اما امروز چشم ها در بقيع بيدار شده ، دل ها فروريخته و محبوب جلوه کرده .
بقيع نگاه کن ببين که پابرهنه ها و پينه بسته دستان ،به زانوي ادب برخاک عشقت نشسته اند، اين همه دل باخته اند و معشوق را مي خوانند.
اينجا نگاه از آسمان در دو افق سير مي کند، سمتي حرم و مسجد شريف نبوي و سوي ديگر سرزمين بقيع. اي رسول خدا اي رسول امي برخيز ميهمانانت به رسم هر سال از راه رسيده اند ، اينان امت تواند، همانان که افتخارشان اين است که تو را رسول امي مي خوانند.

زرد و سياه و سفيد ، آسمان به آسمان ، ملک به ملک ، سرزمين به سرزمين مشقت ها برده اند تا دراين سرزمين تو را بجويند ، به اميد آنکه لبيک گويان حق را گوشه چشمي داشته باشي و خيل ملتمسان را به آمين اجابت دعايشان هديه کني.